Opaka (województwo podkarpackie)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Zobacz też: Opaka w innych znaczeniach tego słowa.
Opaka
Miejsce po spalonej cerkwi
Miejsce po spalonej cerkwi
Państwo  Polska
Województwo podkarpackie
Powiat lubaczowski
Gmina Lubaczów
Liczba ludności (2016) 562[1]
Strefa numeracyjna 16
Kod pocztowy 37-600[2]
Tablice rejestracyjne RLU
SIMC 0606317
Położenie na mapie gminy wiejskiej Lubaczów
Mapa lokalizacyjna gminy wiejskiej Lubaczów
Opaka
Opaka
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Opaka
Opaka
Położenie na mapie województwa podkarpackiego
Mapa lokalizacyjna województwa podkarpackiego
Opaka
Opaka
Położenie na mapie powiatu lubaczowskiego
Mapa lokalizacyjna powiatu lubaczowskiego
Opaka
Opaka
Ziemia50°07′49″N 23°06′01″E/50,130278 23,100278

Opakawieś w Polsce położona w województwie podkarpackim, w powiecie lubaczowskim, w gminie Lubaczów[3].

Wieś starostwa niegrodowego lubaczowskiego na początku XVIII wieku[4].

Integralne części wsi Opaka[5][3]
SIMC Nazwa Rodzaj
0606323 Kamienna część wsi
0606330 Tuczarnia część wsi
0606346 Żuki przysiółek

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa przemyskiego.

Najważniejszym zabytkiem wsi była dawna cerkiew greckokatolicka pw. Narodzenia NMP, wzniesiona w 1756 r. Gruntownie przebudowana w 1896 r. (nowy babiniec oraz nowe sanktuarium z zakrystią, przekrycie pomieszczeń pozornymi sklepieniami i dachami kopułowymi) Po 1947 r. przejęta przez Skarb Państwa, nieużytkowana. W 1998 r. częściowo uszkodzona w wyniku pożaru. Cerkiew była przykładem nawarstwiania się na tradycyjne rozwiązanie przestrzenne nowych, typowych dla XIX w. form cerkiewnej architektury drewnianej. Zespół cerkiewny posiadał obronne położenie. Od zachodu usytuowana była drewniana dzwonnica-brama, wzniesiona koło 1898 r.

Cerkiew spłonęła całkowicie w nocy z 7 na 8 sierpnia 2003.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Strona gminy, ludność
  2. Oficjalny Spis Pocztowych Numerów Adresowych poprzez wyszukiwarkę. Poczta Polska S.A., styczeń 2013. [dostęp 2015-03-26].
  3. a b GUS. Rejestr TERYT
  4. Wiesław Bondyra, Własność ziemska w województwie bełskim w czasach saskich, Lublin 2015, s. 35.
  5. Obwieszczenie Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 4 sierpnia 2015 r. w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części (Dz.U. z 2015 r. poz. 1636)

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]