Orłowo (powiat giżycki)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Artykuł

54°3′0″N 22°9′13″E

- błąd

38 m

WD

54°1'N, 22°11'E

- błąd

20854 m

Odległość

135 m

Orłowo
wieś
Państwo

 Polska

Województwo

 warmińsko-mazurskie

Powiat

giżycki

Gmina

Wydminy

Sołectwo

Orłowo

Strefa numeracyjna

87

Kod pocztowy

11-510

Tablice rejestracyjne

NGI

SIMC

0772323

Położenie na mapie gminy Wydminy
Mapa konturowa gminy Wydminy, u góry po prawej znajduje się punkt z opisem „Orłowo”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, u góry po prawej znajduje się punkt z opisem „Orłowo”
Położenie na mapie województwa warmińsko-mazurskiego
Mapa konturowa województwa warmińsko-mazurskiego, po prawej nieco u góry znajduje się punkt z opisem „Orłowo”
Położenie na mapie powiatu giżyckiego
Mapa konturowa powiatu giżyckiego, blisko prawej krawiędzi znajduje się punkt z opisem „Orłowo”
Ziemia54°03′00″N 22°09′13″E/54,050000 22,153611

Orłowo (niem. Adlersdorf[1][2], do 1938 r. Orlowen[1]) – wieś w Polsce, położona w województwie warmińsko-mazurskim, w powiecie giżyckim, w gminie Wydminy.

Miejscowość jest siedzibą prawosławnej parafii Narodzenia św. Jana Chrzciciela; znajduje się w niej cerkiew parafialna, świątynia neogotycka z 1857[3] oraz kościół parafii rzymskokatolickiej pw. Kazimierza Królewicza.

Nazwa[edytuj | edytuj kod]

16 lipca 1938 r. w miejsce nazwy Orlowen wprowadzono nazwę Adlersdorf[1]. 12 listopada 1946 r. nadano miejscowości polską nazwę Orłowo[2].

Historia[edytuj | edytuj kod]

Próby lokalizacji wsi wystąpiły około połowy XVI w., jednak prawdopodobnie nie powiodły się. Wieś wymieniona w dokumencie z 8 grudnia 1703 roku jako wieś szkatułowa na 23 włókach i 22 włókach. Po surowej zimie w 1708/1709 i epidemii dżumy w 1709 i 1710, wymarli wszyscy mieszkańcy Orłowa[4].

W 1845 ustanowiono we wsi parafię, kościół poświęcono 27 września 1853 roku, organy i dzwony zainstalowano w 1858 roku[4].

W 1908 otworzono linię kolejową Olecko - Kruklanki z przystankiem osobowym Orłowo. Linia została zamknięta i rozebrana w 1945 roku.

W 1933 r. w miejscowości mieszkały 652 osoby, a w 1939 r. – 633 osoby[1].

W latach 1975–1998 miejscowość należała administracyjnie do województwa suwalskiego.

Do 2010 r. w Orłowie funkcjonowała Szkoła Podstawowa.

Na miejscowym cmentarzu spoczywają żołnierze III Brygady Wileńskiej Narodowego Zjednoczenia Wojskowego poległych w bitwie pod Gajrowskimi 16 lutego 1946 roku, którzy zostali tam pochowani po ekshumacji w 2015[5]. W 2018 na cmentarzu wzniesiony został Panteon Żołnierzy Wyklętych[6].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d Michael Rademacher: Deutsche Verwaltungsgeschichte Provinz Ostpreußen, Kreis Lötzen (niem.). 2006. [dostęp 2012-04-29].
  2. a b Rozporządzenie Ministrów: Administracji Publicznej i Ziem Odzyskanych z dnia 12 listopada 1946 r. o przywróceniu i ustaleniu urzędowych nazw miejscowości (M.P. z 1946 r. nr 142, poz. 262).
  3. Piotr Skurzyński "Warmia, Mazury, Suwalszczyzna" Wyd. Sport i Turystyka - Muza S.A. Warszawa 2004 ISBN 83-7200-631-8 s. 362
  4. a b Wakar 1983 ↓, s. 258.
  5. Orłowo. Pierwszy w Polsce pogrzeb Żołnierzy Niezłomnych, kresy.wm.pl [dostęp 2019-08-17] (pol.).
  6. Marcin Boguszewski, W Orłowie na Mazurach odsłonięto Panteon Niezłomnych Żołnierzy Wyklętych, dzieje.pl, 10 listopada 2017 [dostęp 2019-08-17] (pol.).

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Andrzej Wakar: Giżycko. Z dziejów miasta i okolic. Komitet redakcyjny. Olsztyn: Wydawnictwo Pojezierze, 1983. ISBN 83-7002-121-2.