Otto Liebmann

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Otto Liebmann
ilustracja
Data i miejsce urodzenia 25 lutego 1840
Lwówek Śląski
Data i miejsce śmierci 14 stycznia 1912
Jena
Zawód filozof

Otto Liebmann (ur. 25 lutego 1840 w Lwówku Śląskim, zm. 14 stycznia 1912 w Jenie) – niemiecki filozof.

Życiorys[edytuj]

Liebmann był od 1872 profesorem w Strasburgu a od 1882 roku w Jenie. Był jednym z prekursorów neokantyzmu. W swojej słynnej książce Kant und die Epigonen broni filozofii Kanta przeciwko jej kontynuatorom takim jak Fichte, Schelling, Hegel, Fries, Herbart i Schopenhauer. Był ojcem matematyka Heinricha Liebmanna.

Dzieła[edytuj]

  • Kant und die Epigonen (1865; Nachdrucke: 1912 und 1991)
  • Über den individuellen Beweis für die Freiheit des Willen (1866)
  • Über den objektiven Anblick (1869)
  • Zur Analysis der Wirklichkeit (1876)
  • Über philosophischen Tradition (1883)
  • Die Klimax der Theorien (1884)
  • Gedanken und Tatsachen, 2 Bände (1882-1904)
  • Immanuel Kant (1904)

Bibliografia[edytuj]

  • Marek Kazimierczak: Wczesny neokantyzm. Poznań 1999.