Ouwo Moussa Maazou

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ouwo Moussa Maazou
Ilustracja
Maazou w roku 2010
Data i miejsce urodzenia 25 sierpnia 1988
Niamey
Wzrost 185 cm
Pozycja napastnik
Informacje klubowe
Klub Randers FC
Numer w klubie 31
Kariera seniorska[a]
Lata Klub Wyst. Gole
2002–2003 Sahel SC
2003–2004 AS Douanes Lomé
2004–2007 ASFAN 79 (48)
2008–2009 KSC Lokeren 31 (15)
2009–2011 CSKA Moskwa 15 (3)
2010 AS Monaco (wyp.) 18 (5)
2010–2011 Girondins Bordeaux (wyp.) 15 (1)
2011 AS Monaco (wyp.) 1 (0)
2011 SV Zulte Waregem 4 (0)
2012 Le Mans FC 15 (2)
2012–2013 Étoile Sportive du Sahel 12 (3)
2013–2014 Vitória SC 25 (4)
2014–2015 CS Marítimo 18 (9)
2015 Changchun Yatai 26 (6)
2016– Randers FC
Kariera reprezentacyjna[b]
Lata Reprezentacja Wyst. Gole
2008–  Niger 36 (11)
  1. Aktualne na: 19 stycznia 2016.
  2. Aktualne na: 10 marca 2016.

Ouwo Moussa Maazou (ur. 25 sierpnia 1988 w Niamey) – piłkarz nigerski grający na pozycji napastnika. Mierzy 185 cm wzrostu, waży 78 kg.

Kariera klubowa[edytuj | edytuj kod]

Karierę piłkarską Maazou rozpoczął w klubie Sahel SC ze stolicy kraju Niamey. W 2002 roku zadebiutował pierwszej lidze nigerskiej. W sezonie 2002/2003 wywalczył mistrzostwo Nigru. W sezonie 2003/2004 grał w togijskim AS Douanes Lomé. W latach 2004–2007 grał w rodzimymm ASFAN.

W styczniu 2008 roku Maazou podpisał kontrakt z belgijskim KSC Lokeren. 15 marca 2008 zadebiutował w Eerste Klasse w wygranym 1:0 domowym meczu z FCV Dender EH. W sezonie 2007/2008 zdobył jednego gola w 8 rozegranych meczach. W sezonie 2008/2009 był podstawowym zawodnikiem Lokeren i zdobył 14 goli do marca 2009 roku będąc najskuteczniejszym zawodnikiem swojego zespołu.

3 stycznia 2009 Maazou został kupiony za 4,8 miliona euro przez rosyjskie CSKA Moskwa, ale został z powrotem wypożyczony do Lokeren. Po wyjściu CSKA z grupy Pucharu UEFA powrócił do Moskwy i od 12 marca jest piłkarzem CSKA. 12 kwietnia 2009 zadebiutował w rosyjskiej Premier Lidze w wygranych 4:1 derbach Moskwy z Lokomotiwem. W debiucie zdobył gola.

W 2010 roku Maazou został wypożyczony do AS Monaco. W Ligue 1 zadebiutował 20 stycznia 2010 w wygranym 1:0 wyjazdowym meczu z Paris Saint-Germain. W Monaco rozegrał 18 meczów i strzelił 5 goli. Latem 2010 ponownie trafił na wypożyczenie do francuskiego klubu, tym razem do Girondins Bordeaux, w którym po raz pierwszy wystąpił 29 sierpnia w meczu z Olympique Marsylia (1:1).

Sezon Klub Kraj Rozgrywki Mecze Bramki
2003/04 Sahel SC Niger  I liga ? ?
2004/05 AS Douanes Lomé Togo  Première Division ? ?
2004/05 ASFAN Niger  I liga 30 17
2005/06 ASFAN Niger  I liga 34 20
2006/07 ASFAN Niger  I liga 15 11
2007/08 KSC Lokeren Belgia  Eerste Klasse 8 1
2008/09 KSC Lokeren Belgia  Eerste Klasse 23 14
2009 CSKA Moskwa Rosja  Priemjer-Liga 15 3
2009/10 AS Monaco Francja  Ligue 1 18 5
2010/11 Girondins Bordeaux Francja  Ligue 1 15 1
2010/11 AS Monaco Francja  Ligue 1 1 0
2011/12 SV Zulte Waregem Belgia  Jupiler League 4 0
2011/12 Le Mans FC Francja  Ligue 1 15 2
2011/12 Étoile Sportive du Sahel Tunezja  CLP-1 2 0
2012/13 Étoile Sportive du Sahel Tunezja  CLP-1 10 3
2013/14 Vitória SC Portugalia  Primeira Liga 25 4
2014/15 CS Marítimo Portugalia  Primeira Liga 18 9
2015 Changchun Yatai Chiny  Chinese Super League 26 6
2016/17 Randers FC Dania  Superligaen

Kariera reprezentacyjna[edytuj | edytuj kod]

W reprezentacji Nigru Maazou zadebiutował 31 maja 2008 roku w przegranym 0:1 spotkaniu eliminacji do Mistrzostw Świata w RPA z Ugandą. Został powołany na Puchar Narodów Afryki 2012 w Gwinei Równikowej i Gabonie. Zagrał tam we wszystkich trzech spotkaniach, lecz nie zdobył ani jednego gola. Jego reprezentacja zakwalifikowała się na Puchar Narodów Afryki 2013. Wziął też udział w afrykańskich eliminacjach do Mistrzostw Świata 2018 w Rosji. Podczas wygranego przez jego drużynę 6:2 dwumeczu z Somalią Mazoou zdobył cztery bramki. Dzięki temu zwycięstwu nigeryjscy piłkarze dostali się do drugiej rundy turnieju, gdzie ulegli jednak Kamerunowi w kolejnym dwumeczu - tutaj Maazou nie zdobył ani jednej bramki, zaś cały dwumecz zakończył się porażką jego reprezentacji 0:3.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]