Superligaen

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Superligaen
Danish Superliga
Superligaen
Sports current event.svg 2018/2019
Państwo  Dania
Dyscyplina piłka nożna
Organizator rozgrywek Duński Związek Piłki Nożnej
Data założenia 1991
Założyciel Duński Związek Piłki Nożnej
Poprzednia nazwa 1. division
Partner TV Viasat
Rozgrywki
Liczba drużyn 14
Zwycięzca Mistrz Danii
Niższy poziom ligowy 1. division
Puchary: Puchar Danii
Zwycięzcy
Pierwszy zwycięzca Brøndby IF (1991)
Obecny zwycięzca FC Midtjylland (2017/2018)
Najwięcej zwycięstw FC København (12)
Strona internetowa

Superligaen (Danish Superliga) – najwyższa w hierarchii klasa męskich ligowych rozgrywek piłkarskich w Danii, będąca jednocześnie najwyższym szczeblem centralnym (I poziom ligowy), utworzona w 1991 roku i od samego początku zarządzana przez Duński Związek Piłki Nożnej (DBU). Zmagania w jej ramach toczą się cyklicznie (co sezon) i przeznaczone są dla 14 najlepszych krajowych klubów piłkarskich. Jej triumfator zostaje Mistrzem Danii, zaś najsłabsze drużyny są relegowane do 1. division (II ligi duńskiej).

Historia[edytuj | edytuj kod]

Mistrzostwa Danii w piłce nożnej rozgrywane są od 1889 roku. Do 1912 rozgrywane były turnieje nieoficjalne, zwane København A-Raeken. W rozgrywkach brały udział tylko drużyny z Kopenhagi. Od sezonu 1912/13 grano systemem pucharowym w Landsfodboldturneringen, a od 1927 prowadzono rozgrywki zwane Danmarksturneringen. W 1929 została zmieniona nazwa na Meistersklabsserien, a podczas okupacji niemieckiej w latach 1940-1945 rozgrywki nazywały się Krigsturneringerne. W 1945 została założona 1. division, rozgrywki której wystartowały po raz pierwszy w sezonie 1945/46.

Superligaen powstała po zakończeniu sezonu 1990. W ten sposób wiosną 1991 roku przeprowadzono pierwszy sezon Superligaen[1], a prestiż I ligi został obniżony do drugiego poziomu rozgrywkowego. Następnie od sezonu 1991/92 rozgrywki prowadzono systemem jesień-wiosna.

W sezonie 1995/96 po raz pierwszy pojawił się sponsor tytularny ligi, kiedy liczba rywalizujących ze sobą drużyn została zwiększona do 12, które grały ze sobą trzy razy, co dawało łącznie 33 mecze w jednym sezonie Superligi. Sponsorem tym został producent napojów gazowanych Coca-Cola, a liga została przemianowana na Coca-Cola Ligaen. Sponsoring ten trwał jeden sezon. W następnym sezonie 1996/97 sponsorem został browar Faxe, a liga zmieniła nazwę na Faxe Kondi Ligaen. Pod tą nazwą liga grała do sezonu 2000/01. Od sezonu 2001/02 sponsorem tytularnym stały się międzynarodowe skandynawskie linie lotnicze Scandinavian Airlines System, a nazwa rozgrywek zmieniła się na SAS Ligaen. Sezon 2010/11 był pierwszym od 1995/96 w którym liga pozbawiona była sponsora tytularnego i grała po prostu pod nazwą Superliga. Stan ten trwał do 31 grudnia 2015. 1 stycznia 2016, z początkiem nowego roku, w przerwie sezonu 2015/16 między rundami głównym sponsorem rozgrywek została firma ubezpieczeniowa Alka Forsikring, od której ligę nazwano Alka Superliga[2].

System rozgrywek[edytuj | edytuj kod]

Obecny format ligi zakładający brak rozgrywek w 3 koła obowiązuje od sezonu 2016/17.

Rozgrywki składają się z 26 kolejek spotkań rozgrywanych pomiędzy drużynami systemem kołowym. Każda para drużyn rozgrywa ze sobą dwa mecze – jeden w roli gospodarza, drugi jako goście. Po dwóch rundach rozgrywek zespoły z miejsc 1-6 przystąpią do walki w trzeciej rundzie o mistrzostwo i europejskie puchary. Zespoły z miejsc 7-14 walczą w trzeciej rudzie o utrzymanie. Pierwsza szóstka rozgrywa ze sobą mecze – u siebie oraz na wyjeździe. Dolna ósemka podzielona na dwie podgrupy również rozgrywa ze sobą mecze – u siebie oraz na wyjeździe. Potem dwie najlepsze drużyny z każdej podgrupy systemem pucharowym wyznaczają zwycięzcę, który w barażach gra z czwartą drużyną grupy mistrzowskiej o awans do Ligi Europy. Od sezonu 2016/17 w lidze występuje 14 zespołów. W przeszłości liczba ta wynosiła od 10 do 16. Drużyna zwycięska za wygrany mecz otrzymuje 3 punkty (do sezonu 1994/95 2 punkty), 1 za remis oraz 0 za porażkę.

Zajęcie pierwszego miejsca po ostatniej kolejce spotkań oznacza zdobycie tytułu Mistrzów Danii w piłce nożnej. Mistrz Danii kwalifikuje się do eliminacji Ligi Mistrzów UEFA. Druga oraz trzecia drużyna zdobywają możliwość gry w Lidze Europy UEFA. Również zwycięzca Pucharu Danii startuje w eliminacjach do Ligi Europy lub, w przypadku, w którym zdobywca krajowego pucharu zajmie pierwsze miejsce w lidze – możliwość gry w eliminacjach do Ligi Europy otrzymuje również czwarta drużyna klasyfikacji końcowej (lub zwycięzca turnieju z dwóch najlepszych drużyn 2 podgrup spadkowych). Dwie najgorsze drużyny z każdej podgrupy systemem pucharowym wyznaczają trzech zwycięzców play-off, a przegrana drużyna spada do 1. division.

W przypadku zdobycia tej samej liczby punktów, klasyfikacja końcowa ustalana jest w oparciu o wynik dwumeczu pomiędzy drużynami, w następnej kolejności w przypadku remisu – różnicą bramek w pojedynku bezpośrednim, następnie ogólnym bilansem bramkowym osiągniętym w sezonie, większą liczbą bramek zdobytych oraz w ostateczności losowaniem.

Skład ligi w sezonie 2018/19[edytuj | edytuj kod]

Uczestnicy poprzedniej edycji
MID FC Midtjylland Simple gold crown.svg Herning 1
BIF Brøndby IF Brøndby 2
FCN FC Nordsjælland Farum 3
KOP FC København Kopenhaga 4
AAB Aalborg BK Aalborg 5
HOR AC Horsens Horsens 6
AGF Aarhus GF Aarhus 7
SDJ SønderjyskE Haderslev 8
HIK Hobro IK Hobro 9
OBK Odense BK Odense 10
po barażach
RFC Randers FC Randers 11
Aiga uparrow inv.svg Awans z 1. division 2017/2018
VEJ Vejle BK Vejle 1
po barażach
ESB Esbjerg fB Esbjerg 2
VEN Vendsyssel FF Hjørring 3

Oznaczenia:

  • kolumna pierwsza – skróty nazw drużyn,
  • kolumna trzecia – siedziba klubu,
  • kolumna czwarta – miejsce zajęte w poprzednim sezonie.

Lista sezonów[edytuj | edytuj kod]

Statystyka[edytuj | edytuj kod]

Tabela medalowa[edytuj | edytuj kod]

Mistrzostwo Danii zostało do tej pory zdobyte przez 20 różnych drużyn. 8 z nich zostało mistrzami od wprowadzenia obecnych zasad rozgrywek od sezonu 1991.

Stan na 31 maja 2018.

Lp. Klub Miejsca na podium Zwycięskie sezony
Gold medal with cup.svg Silver medal with cup.svg Bronze medal with cup.svg
1. FC København 12 6 2 1992/93, 2000/01, 2002/03, 2003/04, 2005/06, 2006/07, 2008/09, 2009/10, 2010/11, 2012/13, 2015/16, 2016/17
2. Brøndby IF 6 10 6 1991, 1995/96, 1996/97, 1997/98, 2001/02, 2004/05
3. Aalborg BK 4 0 1 1994/95, 1998/99, 2007/08, 2013/14
4. FC Midtjylland 2 2 5 2014/15, 2017/18
5. Lyngby BK 1 1 5 1991/92
6. Silkeborg IF 1 1 2 1993/94
7. FC Nordsjælland 1 1 2 2011/12
8. Herfølge BK 1 0 0 1999/2000
9. Odense BK 0 4 2
10. B 1903 0 1 6
11. Vejle BK 0 1 3
12. Aarhus GF 0 1 2
13. SønderjyskE 0 1 0
14. Akademisk BK 0 0 2
15. BK Frem 0 0 1
Esbjerg fB 0 0 1
Randers FC 0 0 1

Frekwencja[edytuj | edytuj kod]

Wykres obrazujący średnią liczbę kibiców na meczach Superligaen.

Na mecze duńskiej ligi chodziło średnio między 2500-4000 widzów na mecz. Poziom rozgrywek był słaby, połowa ligi to były kluby stołeczne, które dzieliły kopenhaską publiczność na kilka „obozów”. Od końca lat 80. wysoką frekwencję notowano na stołecznym Brøndby. W 1992 r. połączyły się 2 stare kluby ze stolicy (Kjøbenhavns Boldklub i Boldklubben 1903) tworząc FC København[3]. Odtąd mecze tych dwóch klubów przyciągają najliczniejszą widownię w kraju, która wzrasta do ok. 5000 na mecz. Z końcem lat 90. (tak jak w innych ligach skandynawskich) notuje się duży skok frekwencji. Obecnie na mecze duńskiej ekstraklasy przychodzi średnio 8000-8500 widzów[4]. Nigdy wcześniej liga ta nie miała tak dużej widowni.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. DANMARKSTURNERINGEN 1991 - RSSSF
  2. Alka betaler 12 mio. kr. årligt for Superligaen, bold.dk, 28 października 2014 [dostęp 2018-06-28] (duń.).
  3. Denmark - List of Foundation Dates, rsssf.com [dostęp 2018-06-28] (ang.).
  4. Stuart Noel, The Top 15 Leagues in Europe | Sportslens, http://sportslens.com, 14 stycznia 2010 [dostęp 2018-06-28] (ang.).

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]