Owies głuchy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Owies głuchy
Ilustracja
Systematyka[1]
Domena eukarionty
Królestwo rośliny
Klad rośliny naczyniowe
Klad rośliny nasienne
Klasa okrytonasienne
Klad jednoliścienne
Rząd wiechlinowce
Rodzina wiechlinowate
Rodzaj owies
Gatunek owies głuchy
Nazwa systematyczna
Avena fatua L.
Sp. Pl.: 80 (1753)

Owies głuchy (Avena fatua L.) – gatunek zbóż należący do rodziny wiechlinowatych. Jako gatunek rodzimy występuje w Eurazji i północnej Afryce. Ponadto szeroko rozprzestrzeniony jako gatunek zawleczony[2]. W Polsce spotykany głównie na południu, gdzie jest pospolitym chwastem, który łatwo krzyżuje się z owsem uprawnym.

Morfologia[edytuj]

Łodyga
Źdźbło o wysokości 60-120 cm.
Kwiaty
Wiechy z licznymi gałązkami, które w okresie późniejszym zwisają. Ości do długości 3 cm posiadają trzykwiatowe kłoski.

Biologia i ekologia[edytuj]

Roślina jednoroczna, chwast. Rośnie w uprawach zbożowych i okopowych. Kwitnie od czerwca do sierpnia. Gatunek charakterystyczny rzędu Centauretalia cyani oraz związku Caucalidion lappulae[3]. Liczba chromosomów 2n = 42[4].

Ziarna owsa głuchego (dojrzałe)
Ziarna owsa głuchego (zielone)

Owies głuchy (zwany też jako owsica) jest jednoroczną trawą wiechlinowatą, blisko spokrewniona z owsem. Jako uciążliwy chwast występuje przeważnie na glebach gliniastych i ilastych, w uprawach zbóż ozimych i jarych oraz w okopowych. Jest chwastem o wysokim wzroście, a od owsa wyróżnia się brunatną barwą ziarniaków, zakończonych długimi ościami. Nasiona owsa głuchego dojrzewają wcześniej niż zboża i osypują się przed ich zbiorem, przez co mogą jeszcze silniej zachwaszczać następne uprawy. Owies głuchy poprzez system korzeniowy skutecznie rywalizuje z roślinami uprawnymi o składniki odżywcze. Posiada bardzo wielkie możliwości krzewienia się[5].

W uprawach ekologicznych okopowych (i niewielkich upraw zbożowych) skuteczne jest ręczne wyrywanie, zielonego owsa głuchego w czerwcu, aby nie zdążył dojrzeć do wysiewu nasion[6].

Przypisy

  1. Stevens P.F.: Angiosperm Phylogeny Website (ang.). 2001–. [dostęp 2010-12-30].
  2. Avena fatua na eMonocot [dostęp 2014-01-26].
  3. Matuszkiewicz W. Przewodnik do oznaczania zbiorowisk roślinnych Polski. Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2001. ​ISBN 83-01-13520-4​.
  4. Avena fatua na Flora of China [dostęp 2014-01-26].
  5. Marcin Bortniak. Owies głuchy. Biologia i zwalczanie. „Gazeta Rolnicza Nasza Rola”, 3 kwietnia 2015. 
  6. Owies głuchy: opis, szkodliwość i skuteczne zwalczanie

Bibliografia[edytuj]

  1. Przewodnik. Rośliny i Zwierzęta. Warszawa: Multico, 1997. ISBN 83-7073-092-2.