PDC World Darts Championship

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

PDC World Darts Championship – jedna z wersji mistrzostw świata w darcie, organizowana przez federację Professional Darts Corporation. Turniej jest traktowany na równi z BDO World Darts Championship. Po raz pierwszy zawody odbyły się w 1994 roku po konflikcie między władzami British Darts Organisation. Zawody tradycyjnie zaczynają się pod koniec grudnia, zaś kończą się na początku stycznia, tuż przez początkiem BDO World Darts Championship. Sponsorem turnieju jest firma bukmacherska William Hill. Zawody mają miejsce w Alexandra Palace w Londynie (w latach 1994 - 2007 odbywały się w miejscowości Purfleet). W historii turnieju siedmiu zawodników zostawało triumfatorami: Dennis Priestley, Phil Taylor, John Part, Raymond van Barneveld, Adrian Lewis, Michael van Gerwen i Gary Anderson. Spośród nich trzech wygrało zawody więcej niż raz - Part, Lewis (obaj 2 razy) i Taylor, który zdominował turniej spośród 22 edycji dotarł 18 razy do finału z czego wygrał 14 razy wygrał. Nie dotarł do finału w latach 2008 i 2011 (przegrywając w ćwierćfinałach), a także 2012 i 2014 (odpadając w II rundzie).

Jedyny Polakiem, który brał udział w mistrzostwach był Krzysztof Kciuk, który w 2010 przegrał w rundzie preeliminacyjnej 1-4, mimo prowadzenia 1-0, z Japończykiem Hakuri Muramatsu.

Obecnym mistrzem (2016) jest Gary Anderson, który pokonał w finale Adriana Lewisa wynikiem 7-5. Obronił on tym samym tytuł sprzed roku.

Format rozgrywania[edytuj]

W każdych mistrzostwach w większość rundy używany jest format "do X wygranych setów". Każdy set grany jest do trzech wygranych legów. Wyjątkiem jest ostatni set, gdzie w przypadku wyniku 2-2 gra się do dwóch legów przewagi. W przypadku wyniku 5-5, rozgrywany jest ostatni leg (tzw. nagła śmierć).

  • 1994 - 1998 - 24 zawodników (w tym 8 rozstawionych), podzielonych na 8 grup (mecze do 3 wygranych); zwycięzcy grup awansują do ćwierćfinałów, które grane są do 4 wygranych (97-98 do 5); półfinały do 5 wygranych; mecz o 3. miejsce do 4 wygranych (94 do 4 wygranych, nierozgrywany w 96); finał do 6;
  • 1999 - 2001 - 32 zawodników, 8 rozstawionych; 1/16 i 1/8 finału do 3 wygranych; ćwierćfinały (2000 do 4) i półfinały do 5 wygranych(2001 do 6); finał do 6 wygranych(2001 do 7);
  • 2002 - 32 zawodników, 16 rozstawionych; 1/16 finału do 4 wygranych; 1/8 finału, ćwierćfinały i półfinały do 6wygranych; finał do 7 wygranych;
  • 2003 - 40 zawodników, 16 rozstawionych; pierwsza runda (16 najniżej sklasyfikowanych zawodników) i 1/16 finału do 4 wygranych; 1/8 finału i ćwierćfinały do 5 wygranych; półfinały do 6 wygranych; finał do 7 wygranych;
  • 2004 - 2005 - 48 zawodników, 16 rozstawionych; pierwsza runda (16 najniżej sklasyfikowanych zawodników), druga runda (dołącza kolejnych 8 zawodników) do 3 wygranych; 1/16 finału (dołączają pozostali) i 1/8 finału do 4 wygranych; ćwierćfinały do 5 wygranych; półfinały do 6 wygranych; finał do 7 wygranych;
  • 2006 - 2007 - 64 zawodników, 32 rozstawionych; 1/32 finału do 3 wygranych; 1/16 i 1/8 finału do 4 wygranych; ćwierćfinały do 5 wygranych; półfinały do 6 wygranych; finał do 7 wygranych;
  • 2008 - obecnie - 72 zawodników (2008 - 68; 2009 - 70; 2016 - 72 lub 73), 32 rozstawionych; runda preeliminacyjna do 2 wygranych setów (2008 do 5 wygranych legów; 2009 do 5 wygranych legów + ew. dwa legi przewagi i nagła śmierć przy stanie 7-7; 10-15 do 4 wygranych legów); 1/32 finału do 3 wygranych; 1/16 i 1/8 finału do 4 wygranych; ćwierćfinały do 5 wygranych; półfinały do 6 wygranych; mecz o trzecie miejsce (tylko 2010) do 10 wygranych legów; finał do 7 wygranych;

Finały[edytuj]

Rok Mistrz (średnia punktów w finale)[1] T. Wynik Finalista (średnia punktów w finale) Sponsor Pula nagród Arena
Suma[2] Mistrz Finalista
1994 Anglia Dennis Priestley (94.38) 1. 6–1 Anglia Phil Taylor (90.62) Skol £64 000 £16 000 £8 000 Circus Tavern
Purfleet
1995 Anglia Phil Taylor (94.11) 1. 6–2 Anglia Rod Harrington (87.15) Proton Cars £55 000 £12 000 £6 000
1996 Anglia Phil Taylor (98.52) 2. 6–4 Anglia Dennis Priestley (101.49) Vernons £61 000 £14 000 £7 000
1997 Anglia Phil Taylor (100.92) 3. 6–3 Anglia Dennis Priestley (96.78) Red Band £98 000 £45 000 £10 000
1998 Anglia Phil Taylor (103.98) 4. 6–0 Anglia Dennis Priestley (90.75) Skol £71 000 £20 000
1999 Anglia Phil Taylor (97.11) 5. 6–2 Anglia Peter Manley (93.63) £104 000 £30 000 £16 000
2000 Anglia Phil Taylor (94.42) 6. 7–3 Anglia Dennis Priestley (91.80) £110 000 £31 000 £16 400
2001 Anglia Phil Taylor (107.46) 7. 7–0 Kanada John Part (92.58) £124 000 £33 000 £18 000
2002 Anglia Phil Taylor (98.47) 8. 7–0 Anglia Peter Manley (91.35) £200 000 £50 000 £25 000
2003 Kanada John Part (96.87) 1. 7–6 Anglia Phil Taylor (99.98) Ladbrokes
2004 Anglia Phil Taylor (96.03) 9. 7–6 Anglia Kevin Painter (90.48) £256 000
2005 Anglia Phil Taylor (96.14) 10. 7–4 Anglia Mark Dudbridge (90.66) £300 000 £60 000 £30 000
2006 Anglia Phil Taylor (106.74) 11. 7–0 Anglia Peter Manley (91.72) £500 000 £100 000 £50 000
2007 Holandia Raymond van Barneveld (100.93) 1. 7–6 Anglia Phil Taylor (100.86)
2008 Kanada John Part (92.86) 2. 7–2 Anglia Kirk Shepherd (85.10) £589 000 Alexandra Palace
Londyn
2009 Anglia Phil Taylor (110.94) 12. 7–1 Holandia Raymond van Barneveld (101.18) £724 000 £125 000 £60 000
2010 Anglia Phil Taylor (104.38) 13. 7–3 Australia Simon Whitlock (100.51) £1 000 000 £200 000 £100 000
2011 Anglia Adrian Lewis (99.40) 1. 7–5 Szkocja Gary Anderson (99.41)
2012 Anglia Adrian Lewis (93.06) 2. 7–3 Anglia Andy Hamilton (90.83)
2013 Anglia Phil Taylor (103.04) 14. 7–4 Holandia Michael van Gerwen (100.66)
2014 Holandia Michael van Gerwen (100.10) 1. 7–4 Szkocja Peter Wright (95.71) £1 050 000 £250 000
2015 Szkocja Gary Anderson (97.68) 1. 7–6 Anglia Phil Taylor (100.69) William Hill £1 260 000 £120 000
2016 Szkocja Gary Anderson (99.26) 2. 7–5 Anglia Adrian Lewis (100.23) £1 500 000 £300 000 £150 000

Wygrana w dziewięciu rzutkach[edytuj]

Rok Runda Zawodnik Przeciwnik Nagroda Wynik meczu
2009 Ćwierćfinał Holandia Raymond van Barneveld Holandia Jelle Klaasen £20 000 Wygrana (5:1)
2010 1/16 finału Holandia Raymond van Barneveld Irlandia Północna Brendan Dolan £25 000 Wygrana (4:0)
2011 Finał Anglia Adrian Lewis Szkocja Gary Anderson £10 000 Wygrana (7:5)
2013 1/16 finału Anglia Dean Winstanley Holandia Vincent van der Voort £7 500 Przegrana (2:4)
Półfinał Holandia Michael van Gerwen Anglia James Wade Wygrana (6:4)
2014 1/32 finału Anglia Terry Jenkins Dania Per Laursen £15 000 Przegrana (2:3)
1/32 finału Australia Kyle Anderson Anglia Ian White Przegrana (1:3)
2015 1/8 finału Anglia Adrian Lewis Holandia Raymond van Barneveld £10 000 Przegrana (3:4)

Przypisy

  1. Średni wynik każdego zawodnika bazuje na średniej dla każdej wizyty przy tarczy(3 rzuty), najczęściej jest to całkowita suma punktów podzielona przez ilość rzuconych lotek i pomnożona przez 3
  2. PDC World Championship prize fund

Linki zewnętrzne[edytuj]