Park Na Książęcem w Warszawie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Park Na Książęcem, aleja parkowa u podnóża skarpy warszawskiej
Widok na park ze skarpy
Jedna z komór Elizeum

Park Na Książęcem – park znajdujący się w Warszawie, w rejonie skarpy wiślanej.

Jest położony między ulicami: Książęcą, Kruczkowskiego, wiaduktem mostu Poniatowskiego, terenem Muzeum Wojska Polskiego i Muzeum Narodowego oraz budynkiem Giełdy Papierów Wartościowych, częściowo na skarpie. Jest często uznawany za część parku Marszałka Edwarda Rydza-Śmigłego (do 1992 Centralnego Parku Kultury i Wypoczynku w Warszawie[1]).

Opis[edytuj]

Nazwa parku, podobnie jak ulicy Książęcej (dawniej ul. Na Książęcem), pochodzi od księcia podkomorzego koronnego Kazimierza Poniatowskiego, który był właścicielem dwóch ogrodów: Na Książęcem (po północnej stronie wąwozu rzeki Żurawki, Książęcej) i Na Górze (po stronie południowej).

Park został założony dla Kazimierza Poniatowskiego w latach 1776–1779 według projektu Szymona Bogumiła Zuga jako rezydencjonalny ogród o charakterze sentymentalnym. Składał się z dwóch części: geometrycznej z główną aleją i tarasami na skarpie oraz dzikiej z promenadą i stawem z wyspą. Na terenie ogrodu wzniesiono m.in. Domek Imama, minaret i pawilon chiński. W skarpie powstały podziemne korytarze i groty (Elizeum), częściowo zachowane do dziś.

 Osobny artykuł: Elizeum w Warszawie.

W 1841 na terenie dawnego ogrodu zbudowano według projektu Henryka Marconiego Szpital św. Łazarza, który spłonął w czasie II wojny światowej

Po wojnie urządzono w tym miejscu otwarty park publiczny, adaptując zachowane resztki starodrzewu i budowli ogrodowych. Do parku włączono dolny odcinek ul. Smolnej, przy stawie wzniesiono pawilon studni, a w 1958 odsłoniętoo popiersie Elizy Orzeszkowej[2].

Przez dolną część parku przebiega Podskarpowa Ścieżka Rowerowa.

Przypisy

  1. Zbiory NAC on-line
  2. Wiesław Głębocki: Warszawskie pomniki. Warszawa: Wydawnictwo PTTK „Kraj”, s. 74. ISBN 83-7005-211-8.