Partia Demokratyczna (Japonia)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Inne znaczenia Ten artykuł dotyczy japońskiej partii. Zobacz też: Partię Demokratyczną w innych krajach.
Partia Demokratyczna
Lider Yoshihiko Noda
Data założenia 1998
Adres siedziby Tokio, Chiyoda-ku, 1-11-1 Nagata-cho
Deklarowana
ideologia polityczna
centryzm
Deklarowane
poglądy gospodarcze
trzecia droga
Obecni posłowie Reprezentanci: 110
Obecni senatorowie Radcy: 109
strona oficjalna
Japonia
Herb Japonii
Ten artykuł jest częścią serii:
Ustrój i polityka
Japonii
Portal Portal Japonia

Partia Demokratyczna (jap. 民主党 Minshu-tō?) – japońska partia polityczna określana jako centrowa[1]. Powstała jako mała partia i przekształciła się w wielką siłę polityczną. Od 2009 partia do 2012 rządząca w Japonii.

W jej skład wchodzi kilka osób o niejapońskim pochodzeniu m.in. Marutei Tsurunen (radca o fińskim pochodzeniu) i Ren Hō (radczyni, jej ojciec pochodzi z Tajwanu).

Od czasu powstania do 2009 Partia Demokratyczna pozostawała w opozycji. W wyborach parlamentarnych w sierpniu 2009 odniosła zdecydowane zwycięstwo i przejęła władzę od rządzącej przez kilkadziesiąt lat Partii Liberalno-Demokratycznej, a jej lider Yukio Hatoyama objął stanowisko premiera[2][3]. 4 czerwca 2010 na stanowisku lidera partii i szefa rządu (funkcję premiera objął 4 dni później) zastąpił go Naoto Kan[4]. 29 sierpnia 2011 nowym przewodniczącym w drugiej turze głosowania pokonując Banriego Kaiedę został wybrany Yoshihiko Noda[4].

Jej logo to dwa czerwone koła zachodzące na siebie (dolne jakby bardzo lekko ścięte w dolnej lewej części). Części nachodzące na siebie są białe.

Liderzy Partii Demokratycznej[edytuj | edytuj kod]

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Kabashima, I. & Steel, G. (2010). Changing Politics in Japan. Cornell University Press, s. 138–9.
  2. New PM cements Japan power shift (ang.). bbc.co.uk, 16 września 2009. [dostęp 31 marca 2011].
  3. Hatoyama takes the helm as new centre-left PM (ang.). france24.com, 16 września 2009. [dostęp 31 marca 2011]. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-03-08)].
  4. 4,0 4,1 Naoto Kan becomes Japan's new prime minister (ang.). bbc.co.uk, 4 czerwca 2010. [dostęp 31 marca 2011].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Ethan Scheiner (2006). Democracy Without Competition in Japan: Opposition Failure in a One-Party Dominant State. Cambridge University Press. s. 43. ISBN 978-0-521-84692-9.
  • David T Johnson; Franklin E Zimring. The Next Frontier: National Development, Political Change, and the Death Penalty in Asia. Oxford University Press. s. 93. ISBN 978-0-19-988756-9.
  • Lucien Ellington (2009). Japan. ABC-CLIO. s. 90
  • Kabashima, I. & Steel, G. (2010). Changing Politics in Japan. Cornell University Press, s. 138–9. ISBN 978-1-59884-162-6.
  • Alisa Gaunder Routledge Handbook of Japanese Politics. Taylor & Francis. p. 28. ISBN 978-1-136-81838-7.
  • Mark Kesselman; Joel Krieger; William Joseph. Introduction to Comparative Politics. Cengage Learning. s. 221. ISBN 1-111-83182-3.
  • Jeff Kingston. Contemporary Japan: History, Politics, and Social Change since the 1980s. John Wiley & Sons. s. 132. ISBN 978-1-118-31506-4.
  • Christopher W. Hughes. Japan's Economic Power and Security: Japan and North Korea. Routledge. p. 16. ISBN 978-1-134-63431-6.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]