Paweł Jerzmanowski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Paweł Jan Jerzmanowski
Ilustracja
Paweł Jerzmanowski w mundurze generała wojsk polskich. Widoczne francuskie odznaczenia i Krzyż Orderu Virtuti Militari. Olej na płótnie anonimowego malarza, XIX wiek.
generał
Data i miejsce urodzenia 25 czerwca 1779
Mniewo
Data i miejsce śmierci 15 kwietnia 1862
Paryż
Przebieg służby
Siły zbrojne Armia Napoleona, Armia Królestwa Polskiego
Jednostki Legia Naddunajska, 1 Pułk Szwoleżerów-Lansjerów Gwardii Cesarskiej
Główne wojny i bitwy Wojny napoleońskie, Bitwa pod Hohenlinden, Bitwa pod Austerlitz, Bitwa pod Wagram, Bitwa pod Lützen, Bitwa pod Budziszynem, Bitwa pod Dreznem, Bitwa pod Lipskiem, Bitwa pod Hanau, Bitwa pod Brienne, Bitwa pod La Rothière, Bitwa pod Champaubert, Bitwa pod Montmirail, Bitwa pod Château-Thierry, Bitwa pod Montereau, Bitwa pod Vauchamps, Bitwa pod Montereau, Bitwa pod Craonne, Bitwa pod Laon, Bitwa pod Reims, Bitwa pod Arcis-sur-Aube, Bitwa pod Fère-Champenoise, Obrona Paryża, Bitwa pod Waterloo
Odznaczenia
Krzyż Złoty Orderu Virtuti Militari Komandor Orderu Narodowego Legii Honorowej (Francja) Oficer Orderu Narodowego Legii Honorowej (Francja) Kawaler Orderu Narodowego Legii Honorowej (Francja) Medal św. Heleny (Francja)
Paweł Jan Jerzmanowski
Herb
Dołęga
Rodzina Jerzmanowscy
Data i miejsce urodzenia 25 czerwca 1779
Mniewo
Data i miejsce śmierci 15 kwietnia 1862
Paryż
Ojciec Franciszek Jerzmanowski
Matka Franciszka Dobrska
Żona

Maria Anna Józefa Desormaux

Paweł Jan Jerzmanowski herbu Dołęga (ur. 25 czerwca 1779 w Mniewie, w parafii w Umieniu w Wielkopolsce, zm. 15 kwietnia 1862 w Paryżu) – polski wojskowy, generał.

Życiorys[edytuj]

Pochodził z ubogiej szlachty. Był synem Franciszka Jerzmanowskiego z Jerzmanowa herbu Dołęga i Franciszki Dobrskiej. Szwoleżer gwardii – w 1807 r. w stopniu kapitana, w 1811 awansowany na szefa szwadronu, w 1815 r. pułkownik, w 1831generał. Przebywał z Napoleonem na Elbie, walczył z nim do końca pod Watelroo. W 1810 r. otrzymał Krzyż Virtuti Militari i tytuł Kawalera Cesarstwa. W 1813 tytuł Barona Cesarstwa.

12 kwietnia 1815 roku ożenił się w Tours z Marią Anną Józefą Desormaux.

Do roku 1819 w Armii Królestwa Polskiego. Razem ze swoją francuską małżonką wyjechał do Francji. W 1831 r. w czasie powstania listopadowego działał w Paryżu w Komitecie Polskim. Dowodził nieudaną wyprawą morską mającą dostarczyć broń na Litwę.

Pochowany na cmentarzu Montmartre w Paryżu niedaleko Juliusza Słowackiego.

Linki zewnętrzne[edytuj]