Phecda

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
(Przekierowano z Phekida)
Skocz do: nawigacja, szukaj
Phecda
γ Ursae Majoris
Wielki Wóz
Wielki Wóz
Dane obserwacyjne (J2000)
Gwiazdozbiór Wielka Niedźwiedzica
Rektascensja 11h 53m 49,847s[1]
Deklinacja +53° 41′ 41,14″[1]
Odległość 83,2 ly
25,5[2] pc
Wielkość obserwowana 2,41m
Charakterystyka fizyczna
Rodzaj gwiazdy gwiazda ciągu głównego / pomarańczowy karzeł
Typ widmowy A0Ve / K2V[2]
Masa 2,94 /0,79[2] M
Wielkość absolutna 0,36m
Temperatura 9520 / 4780 K
Alternatywne oznaczenia
Oznaczenie Flamsteeda: 64 UMa
2MASS: J11534983+5341408
Bonner Durchmusterung: BD +54°1475
Fundamentalny katalog gwiazd: FK5 447
Boss General Catalogue: GC 16268
Katalog Henry’ego Drapera: HD 103287
Katalog Hipparcosa: HIP 58001
Katalog Jasnych Gwiazd: HR 4554
SAO Star Catalog: SAO 28179
Phekida, Phad, Phaed, Phekda

Phecda (gamma Ursae Majoris, γ UMa) – jedna z gwiazd konstelacji Wielkiej Niedźwiedzicy, tworząca lewe koło Wielkiego Wozu.

Nazwa[edytuj]

Tradycyjna nazwa gwiazdy, Phecda, pochodzi od arabskiego wyrażenia فخذ الدب fakhð ad-dubb, oznaczającego „udo niedźwiedzia”[3][4]. Nazwa jest znana także w innych wariantach, ale ta forma jest rekomendowana przez Międzynarodową Unię Astronomiczną[5].

Charakterystyka[edytuj]

Jest to gwiazda podwójna. Składniki układu są oddalone od siebie średnio o 11,7 au i krążą wokół wspólnego środka masy po wydłużonych orbitach o mimośrodzie 0,30[2]. Główny składnik jest gwiazdą ciągu głównego o typie widmowym A0Ve, gorętszą, 65 razy jaśniejszą oraz około trzykrotnie cięższą[2] i większą[3] od Słońca. Jest to biała gwiazda typu Ae otoczona chmurą lub dyskiem rotującego gazu[3]. Towarzysz jest pomarańczowym karłem typu widmowego K2V o masie równej 0,79 masy Słońca. Jego temperatura wynosi ok. 4780 K, a jasność – 0,397 jasności Słońca[2].

Podobnie jak cztery inne gwiazdy tego gwiazdozbioru, Phecda należy do luźnej gromady otwartej, znanej jako Gromada Wielkiej Niedźwiedzicy (Collinder 285)[3].

Zobacz też[edytuj]

Przypisy[edytuj]

  1. a b Phecda w bazie SIMBAD (ang.)
  2. a b c d e f S. Eggl et al.. Circumstellar habitable zones of binary-star systems in the solar neighbourhood. „Monthly Notices of the Royal Astronomical Society”. 428 (4), s. 3104-3113, 2013-02-01. DOI: 10.1093/mnras/sts257 (ang.). 
  3. a b c d Jim Kaler: PHECDA (Gamma Ursae Majoris) (ang.). STARS. [dostęp 2014-01-26].
  4. Robert A. Garfinkle: Star-Hopping: Your Visa to Viewing the Universe. Cambridge University Press, 1997, s. 118. ISBN 0-521-59889-3.
  5. Eric Mamajek, Beatriz Garcia, Duane Hamacher, Thierry Montmerle i inni. „Bulletin of the IAU Working Group on Star Names”. 2, s. 6, październik 2016. Międzynarodowa Unia Astronomiczna.