Pieśń triumfującej miłości

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Pieśń triumfującej miłości
Rok produkcji 1967
Kraj produkcji  Polska
Język polski
Czas trwania 26 min
Reżyseria Andrzej Żuławski
Scenariusz Andrzej Żuławski
Mirosław Żuławski
Główne role Beata Tyszkiewicz
Piotr Wysocki
Andrzej May
Jerzy Jogałła

Pieśń triumfującej miłości – drugi obok Pavoncello film krótkometrażowy w reżyserii Andrzeja Żuławskiego z roku 1967. Andrzej Żuławski napisał scenariusz do filmu wraz ze swym ojcem Mirosławem Żuławskim, na podstawie opowiadania Iwana Turgieniewa[potrzebny przypis].

Fabuła[edytuj]

26-minutowy czarno-biały film Żuławskiego, utrzymany w onirycznej konwencji, opowiada historię miłosnego trójkąta. Do posiadłości Fabiusza przybywa z dalekich podróży przyjaciel Mucjusz w towarzystwie swojego sługi Malajczyka. Przed laty żona Fabiusza, piękna Waleria kochała Mucjusza. Fabiusz jest zazdrosny, że uczucie jakim Waleria darzyła Mucjusza może powrócić. Malajczyk gra na egzotycznym instrumencie "Pieśń o miłości", która potrafi czynić cuda.

Obsada[edytuj]

Linki zewnętrzne[edytuj]