Beata Tyszkiewicz

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Beata Tyszkiewicz
Beata Tyszkiewicz
Beata Tyszkiewicz
Imię i nazwisko Beata Maria Helena Tyszkiewicz-Kalenicka
Data i miejsce urodzenia 14 sierpnia 1938
Wilanów,
 II Rzeczpospolita
Zawód aktorka
Współmałżonek 1. Andrzej Wajda (rozwód)
2. Witold Orzechowski (rozwód)
3. Jacek Padlewski
Lata aktywności od 1957
Odznaczenia
Krzyż Komandorski z Gwiazdą Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski Złoty Medal „Zasłużony Kulturze Gloria Artis” Kawaler Orderu Narodowego Legii Honorowej (Francja) Kawaler Orderu Sztuki i Literatury (Francja) Order Przyjaźni Narodów (ZSRR)
Strona internetowa
Beata Tyszkiewicz jako Izabela Łęcka w Lalce

Beata Maria Helena Tyszkiewiczówna-Kalenicka (ur. 14 sierpnia 1938 w Wilanowie) – polska aktorka filmowa i telewizyjna, w latach 1994–1998 prezes Fundacji Kultury Polskiej. Obecnie pełni funkcję przewodniczącej rady Fundacji Dzieciom „Zdążyć z Pomocą”.

Życiorys[edytuj]

Pochodzi z arystokratycznej rodziny pieczętującej się herbem Leliwa[1]. Aktorka była uczennicą szkoły podstawowej w Jeleniej Górze. Po szkole podstawowej miała problemy z przyjęciem do gimnazjum w Karpaczu ze względu na pochodzenie arystokratyczne. Przyjęto ją dopiero po interwencji matki w Ministerstwie Kultury i Sztuki[2].

Po przeprowadzce wraz z matką do Lasek pod Warszawą aktorka uczęszczała do liceum im. Narcyzy Żmichowskiej w Warszawie[3]. Praca nad debiutanckim filmem źle wpłynęła na jej wyniki w nauce (obsadę filmu zaczęto kompletować już w 1954 r.). Została przeniesiona do liceum Zakonu Sióstr Szarych Urszulanek w Milanówku, a następnie Sióstr Niepokalanek w Szymanowie[4]. Maturę zdała za drugim razem.

W latach 1957–1958 studiowała w PWST w Warszawie, po czym podjęła pracę w TVP jako inspicjentka. W 1973 roku Ministerstwo Kultury i Sztuki przyznało jej – bez egzaminu – uprawnienia aktorskie.

W filmie zadebiutowała jeszcze jako uczennica, w następnych dekadach zagrała w niemal stu filmach. Debiutowała w 1957 w ekranizacji Zemsty w reżyserii Antoniego Bohdziewicza, wcielając się w postać Klary. Film, nakręcony w 1956 roku, miał premierę 30 września 1957 roku.

Jest członkinią Narodowej Rady Kultury 1 i 2 Kadencji oraz Fundacji Kultury Polskiej wspomagającej kulturę polską w kraju i za granicą, w której od 1994 roku pełni funkcję prezesa zarządu.

Jest autorką pomysłu i współautorką cyklu programów „Raport w sprawie dzieci niczyich”.

Życie prywatne[edytuj]

Córka Krzysztofa Marii Tyszkiewicza i Barbary z Rechowiczów. Podczas II wojny światowej rodzina się rozpadła, a ojciec wyemigrował do Anglii. Z córką spotkał się dopiero, gdy była dorosła. Ma młodszego o 4 lata brata Krzysztofa i przyrodniego Janusza.

Była żoną Andrzeja Wajdy, z którym ma córkę, Karolinę Wajdę. Była także żoną Witolda Orzechowskiego i Jacka Padlewskiego, z którym ma córkę Wiktorię Padlewską.

Odznaczenia i nagrody[edytuj]

Jej wkład do polskiej kinematografii został nagrodzony wieloma prestiżowymi odznaczeniami i nagrodami.

Festiwal Polskich Filmów Fabularnych w Gdyni (FPFF):

  • 1991 nominacja Złoty Lew Gdański Najlepsza drugoplanowa rola kobieca za Śmierć dziecioroba (1990)
  • 1996 wygrana Nagroda Indywidualna Najlepsza drugoplanowa rola kobieca za Niemcy (1997)

Filmografia[edytuj]

Seriale

Dubbing

  • 2011: Matki w mackach Marsa jako Supervisor
  • 2012: Asterix i Obelix: W służbie Jej Królewskiej Mości jako Kordelia, królowa Brytów

Taniec z gwiazdami[edytuj]

Przez dwanaście edycji była jednym z jurorów programu Taniec z gwiazdami, emitowanego na antenie telewizji TVN. W trzynastym sezonie zasąpiła ją Jolanta Fraszyńska. Aktorka powróciła do roli jurora w 2014 roku, tym razem program emitowany jest w telewizji Polsat pod nazwą Dancing with the Stars. Taniec z gwiazdami.

W 2014 roku, w trakcie półfinałowego odcinka pierwszej edycji programu transmitowanej przez telewizję Polsat, Beata Tyszkiewicz, podczas oceny tańca Anety Zając i Stefano Terrazzino, użyła wulgarnego zwrotu. Wypowiedź wzbudziła kontrowersje wśród telewidzów, a Krajowa Rada Radiofonii i Telewizji otrzymała skargę skierowaną w stronę aktorki.

Publikacje[edytuj]

Autorka książki Nie wszystko na sprzedaż (ISBN 83-912785-3-0)[6], która została wybrana książką Marca Warszawskiej Premiery Literackiej 2004[7].

Przypisy

Linki zewnętrzne[edytuj]