Pieczęć Proroków

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Pieczęć Proroków (arab. خاتم النبيين Chatam an-Nabijjin) – w islamie tytuł nadawany Prorokowi Mahometowi. Pojawia się w Koranie 33:40:

Muhammad nie jest ojcem żadnego z waszych mężczyzn, lecz jest Posłańcem Boga i pieczęcią proroków. Bóg jest o każdej rzeczy wszechwiedzący!

Muzułmanie interpretują ten werset jako stwierdzenie, że Mahomet był ostatnim prorokiem.