Imam (szyizm)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Imam – w islamie szyickim religijny, duchowy i polityczny przywódca ummy. Szyici wierzą że prawowitymi następcami Mahometa są jedynie potomkowie i członkowie jego rodziny, tzn. imamowie. Za boskim przyzwoleniem, imamowie są najwyższymi duchowymi autorytetami, posiadaczami tajemnej wiedzy o islamie, istotami bezgrzesznymi i nieomylnymi (isma) interpretatorami Koranu.[1][2] Po Mahomecie, pierwszym imamem, sukcesorem i przywódcą wszystkich muzułmanów jest Ali, dwunastym i ostatnim według imamitów jest Muhammad al-Mahdi, siódmym i ostatnim[a] ismailitów Isma'il ibn Jafar[b], dla zajdytów piątym i prawidłowym jest Zajd ibn Ali[c]. Odpowiednikiem w islamie sunnickim jest kalif.

Zobacz też[edytuj]

Uwagi

  1. Według niektórych gałęzi ismailickich imamat trwał następnie w osobie kalifów fatymidzkich i z nimi się skończył, według innych trwa do dzisiaj. Ismailici Mustalici twierdzą że ostatnim, dwudziestym imamem był Al-Amir bi-Ahkami'l-Lah. Ismailici Tajabici iż ostanim, dwudziestym pierwszym imamem, był At-Tajjib Abu'l-Kasim. Ismailici Hafizyci uważają za ostatniego, dwudziestego czwartego imama, ostatniego i czternastego kalifa fatymidzkiego, Al-Adidego. Ismailici Nizaryci twierdzą iż sukcesja imamów nadal trwa, tak więc żywym i panującym obecnie jest czterdziesty dziewiąty, Aga Chan IV.
  2. W zależności od numeracji imamów, mniejszość pośród ismailitów uznaje za siódmego imama jego następcę i syna którym był Muhammad ibn Isma'il.
  3. Według zajdytów, sukcesja następnie przeszła na dalszych, żyjących imamów z których de jure ostatnim był Muhammad al-Badr, po obaleniu monarchii w 1962 roku. De facto al-Badr ma kilku żyjących synów z których co najmniej jeden Agil bin Muhammad al-Badr rości sobie nadal prawo do sukcesji i tronu. Na zaproszenie Huti, zajdyckiego ugrupowania rebeliantów, Agil wrócił z wygnania do Jemenu pod koniec października 2014 [1].

Przypisy

  1. Encyklopedia PWN: Imam
  2. Encyklopedia WIEM: Imam