Pierre Berthier

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Pierre Berthier

Pierre Berthier (ur. 3 lipca 1782 w Nemours, zm. 24 sierpnia 1861 r.[1] w Paryżu[potrzebny przypis]) – francuski mineralog i geolog, odkrywca w 1821 r. boksytu w okolicach Baux-de-Provence[2].

W 1821 r. Berthier odkrył, że chrom dodany do stali węglowej czyni ją odporną na korozję powodowaną przez niektóre kwasy i zaproponował stosowanie takiego stopu zamiast srebra do wyrobu m.in. sztućców, jednak w tamtym okresie nie było możliwości usunięcia z chromu zanieczyszczeń węglowych, w efekcie czego stal chromowana była bardzo krucha. Problem ten rozwiązał dopiero w latach 1890. Hans Goldschmidt[3]. Inspektor generalny Szkoły Górniczej, profesor i kierownik laboratorium na tejże uczelni[1].

Jego nazwisko figuruje wśród nazwisk 72 francuskich uczonych na fryzie wieży Eiffla w Paryżu (po tzw. stronie Grenelle)[4].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Pierre Berthier (1782-1861) - Auteur - Ressources de la Bibliothèque nationale de France, data.bnf.fr [dostęp 2018-08-06] (fr.).
  2. Marco Fontani, Mariagrazia Costa, Mary Virginia Orna, The Lost Elements: The Periodic Table's Shadow Side, Oxford University Press, 1 października 2014, ISBN 978-0-19-938336-8 [dostęp 2018-08-06] (ang.).
  3. Charles E. Baukal jr., The John Zink Hamworthy Combustion Handbook, Second Edition: Volume 2 – Design and Operations, CRC Press, 2 kwietnia 2013, ISBN 978-1-4398-3965-2 [dostęp 2018-08-06] (ang.).
  4. The Names of the 72 Scientists Listed on the Borders of Each of the Four Sides of the Eiffel Tower (ang.). toureiffel.paris. [dostęp 2011-11-20].