Piotr Głogowski (podpułkownik)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Piotr Głogowski
Peter Ritter von Głogowski
Ilustracja
podpułkownik kawalerii podpułkownik kawalerii
Data urodzenia 13 października 1889
Data śmierci ?
Przebieg służby
Siły zbrojne Wappen Kaisertum Österreich 1815 (Klein).png Armia Austro-Węgier
Orzełek II RP.svg Wojsko Polskie
Jednostki 1 Pułk Ułanów
16 Pułk Ułanów
20 Pułk Ułanów
11 Pułk Ułanów
Warszawski Pułk Ułanów
Stanowiska dowódca pułku
dowódca dywizjonu
Główne wojny i bitwy I wojna światowa
wojna polsko-bolszewicka
II wojna światowa
kampania wrześniowa
Odznaczenia
Krzyż Srebrny Orderu Virtuti Militari Krzyż Walecznych (1920-1941, czterokrotnie) Złoty Krzyż Zasługi Order Korony Żelaznej III klasy (Austro-Węgry) Krzyż Zasługi Wojskowej Signum Laudis (w czasie wojny) Krzyż Wojskowy Karola Krzyż Pamiątkowy Mobilizacji 1912–1913
Ppłk Piotr Głogowski i por. Zarychta przed wyjazdem do Stanów Zjednoczonych na odsłonięcie pomnika Kazimierza Pułaskiego 16 września 1929. W mundurze kpt. Mieczysław Lepecki[1]

Piotr Stanisław Głogowski (ur. 13 października 1889, zm. ?) – podpułkownik kawalerii Wojska Polskiego.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Urodził się 13 października 1889. W 1913 jako jednoroczny ochotnik cesarskiej i królewskiej armii w szeregach Galicyjskiego Pułku Ułanów Nr 1 brał udział w zawodach hippicznych[2]. W latach 1912–1913 wziął udział w mobilizacji sił zbrojnych Monarchii Austro-Węgierskiej, wprowadzonej w związku z wojną na Bałkanach.

Brał udział w I wojnie światowej. Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości został przyjęty do Wojska Polskiego. Brał udział w wojnie polsko-bolszewickiej w stopniu rotmistrza. Od 10 lipca 1920 przez kilka dni był pełniącym obowiązki dowódcy 16 pułku ułanów. Następnie służył w szeregach 20 pułku ułanów, którego pełnił funkcję dowódcy od 21 sierpnia 1920 w czasie działań wojennych do 1923 już po wojnie. Za swoje czyny otrzymał Order Virtuti Militari.

Po wojnie pozostawał oficerem 20 puł w garnizonie Rzeszów. Został awansowany do stopnia majora kawalerii ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919 roku. W 1923 był pełniącym obowiązki dowódcy 20 pułku ułanów[3]. 1 września 1923 roku został przydzielony do Rezerwy Oficerów Sztabowych DOK X, do czasu powołania na kurs oficerów sztabowych jazdy[4]. Z przyczyn niezależnych od niego nie został skierowany na przeszkolenie w Szkole Kawalerii w Saumur. 1 lutego 1924 został przejściowo przydzielony do Grupy Olimpijskiej w Warszawie[5]. W listopadzie 1924 został przeniesiony do 11 pułku ułanów w Ciechanowie[6]. Następnie powierzono mu pełnienie obowiązków zastępcy dowódcy tego pułku[7]. Z dniem 1 grudnia 1929 został przeniesiony ze stanu nieczynnego, w stopniu podpułkownika ze starszeństwem z dniem 1 stycznia 1927 i 11,5 lokatą w korpusie oficerów kawalerii, z równoczesnym przeniesieniem do 11 pułku ułanów na stanowisko dowódcy[8]. W marcu 1932 został mianowany zastępcą komendanta głównego Straży Granicznej, pozostając z przydziałem do macierzystej jednostki kawalerii[9][10].

Po wybuchu II wojny światowej uczestniczył w kampanii wrześniowej na stanowisku dowódcy dywizjonu marszowego 1 pułku szwoleżerów, wchodzącego w skład Warszawskiego pułku ułanów[11].

Jego bratem był płk Jan Głogowski (1888–1935)[12].

Ordery i odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Wyjazd oficerów WP do Stanów Zjednoczonych na odsłonięcie pomnika Kazimierza Pułaskiego. audiovis.nac.gov.pl. [dostęp 2015-09-22].
  2. III. Konkurs hippiczny. „Gazeta Lwowska”, s. 5, Nr 224 z 1 października 1913. 
  3. Rocznik Oficerski 1923 ↓, s. 639, 677.
  4. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 58 z 6 września 1923 roku, s. 547.
  5. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 13 z 14 lutego 1924 roku, s. 66.
  6. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 117 z 1 listopada 1924 roku, s. 654.
  7. Rocznik Oficerski 1924 ↓, s. 561, 599.
  8. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 20 z 23 grudnia 1929 roku, s. 409.
  9. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 6 z 23 marca 1932 roku, s. 235.
  10. Rocznik Oficerski 1932 ↓, s. 141, 428.
  11. Andrzej Haratym: Dzieje Warszawskiego Pułku Ułanów. niedziela.pl, 2000. [dostęp 2015-09-22].
  12. Kronika miejska. Ś. p. pułkownika Jan Głogowski. „Gazeta Lwowska”, s. 2, Nr 183 z 13 sierpnia 1935. 

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]