Piotr Herburt

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Piotr Herburt
Herb
Herburt
Rodzina Herburtowie
Data śmierci ok. 1532
Ojciec Jan z Odnowa
Matka Zuzanna Bal
Żona

Beata z Romanowa

Dzieci

Mikołaj,
Katarzyna,
Anna,
Barbara,
Elżbieta

Piotr Herburt z Odnowa[1] Zboisk i Felsztyna, (zm. ok. 1532) – szlachcic polski, herbu Herburt. Ożeniony z Beatą z Romanowa v. Romanowska. Syn Jana z Odnowa (1437–1487) i Zuzanny Bal ze Zboisk, wnuk Frydrusza z Chlipel. Starosta biecki, sądecki, podkomorzy lwowski, w roku 1522 przeprowadził odbudowę zamku sądeckiego. Zastaw długu na wsi Odrzykoń (1497).

Potomstwo: syn Mikołaj, córki Katarzyna, Anna, Barbara z Herburtów (matka Mikołaja Reja), Elżbieta (żona Jakuba Paniewskiego, Andrzeja Barzego[2]). Właściciel Zboisk, Zahoczewia, Mchawy i Żernicy. W roku 1511 przeprowadził rozgraniczenie swoich dóbr pomiędzy wsiami Mchawą i Stężnica należącą do Mikołaja Bala. W miejscu rozgraniczenia powstała następnie wieś i miasto Baligród.

Rodzeństwo; siostry Marta żona Jana Laszniowskiego, Katarzyna, Barbara i Elena 1v. Ramsz. Kuzyn Fryderyka Herburta, Dziadek Piotra Barzego, starosty lwowskiego[2].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Obecnie ukr. Віднів, pl. Udnów lub Odnów - parafia Kulików na kresach, 18 km od Żółkwi
  2. a b Adam Boniecki: Herbarz polski: wiadomości historyczno-genealogiczne o rodach szlacheckich. Cz. 1. T. 1. Warszawa : Warszawskie Towarzystwo Akcyjne S. Orgelbranda S[yn]ów), 1899, s. 127.