Plęśnica

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Plęśnica
Kontynent Europa
Państwo  Polska
Struga
Długość ok. 13[1] km
Źródło
Miejsce Pogrzebień
Ujście
Recypient Kanał Ulga
Miejsce Racibórz
Szlak
RiverIcon-Spring.svg 13 gmina Lubomia
RiverIcon-AffluentR.svg 0,2 Kamieniok
RiverIcon-estuary.svg 0 Kanał Ulga

Plęśnica (potocznie Plinc, Lubomka, niem. Plinz-Graben) – niewielka struga w Polsce, w województwie śląskim, w powiecie wodzisławskim i raciborskim. Swoje źródło ma w Pogrzebieniu, skąd płynie najpierw na wschód, a później na południe, przepływając przez Lubomię. Następnie płynie na północ, mijając od wschodu Nieboczowy i Nowy Dwór, po czym wpływa do Raciborza. Tam przepływa przez południowo-zachodnią część dzielnicy Brzezie i wpada do Kanału Ulga. Tuż przed ujściem do Plęśnicy wpada struga Kamieniok[2][3].

Do 1937 roku koryto Plinca było dłuższe i kończyło się na Odrze w Raciborzu, w połowie odcinka między mostem kolejowym i drogowym w kierunku Płoni. Jego bieg skrócono wraz z pracami ziemnymi przy budowie kanału Ulga, do którego obecnie wpływają wody Plęśnicy. Pozostałością po zasypanym odcinku koryta jest ukośny przebieg toru kolejowego w południowej części przedwojennej fabryki Siemens-Planiawerke AG (od 1951 roku jako Zakłady Elektrod Węglowych, obecnie SGL Carbon), ułożonego równolegle do ówczesnego koryta Plinca.

Nazwę Plęśnica wprowadzono urzędowo w 1951 roku, zastępując niemiecką nazwę Plinz-Graben[4][5]. Potwierdziła ją w 2006 roku Komisja Nazw Miejscowości i Obiektów Fizjograficznych[6]. Jak podaje Paweł Newerla, wprowadzona nazwa była dla okolicznych mieszkańców zaskoczeniem, gdyż jej zwyczajową nazwą jest Plinc[7]. Obecnie często używana jest również nazwa Lubomka[8].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Wyznaczone za pomocą narzędzia do obliczania odległości na Wikimapii.
  2. Rastrowa Mapa Podziału Hydrograficznego Polski. [dostęp 2010-11-12].
  3. Geoportal. [dostęp 2010-11-12].
  4. Zarządzenie nr 115 Prezesa Rady Ministrów z dnia 1 czerwca 1951 r. (M.P. z 1951 r. Nr 62, poz. 825, s. 1)
  5. Arkusz 5975 Ratibor. W: Topografische Karten (Meßtischblätter) 1:25 000. Das Reichsamt für Landesaufnahme.
  6. Komisja Nazw Miejscowości i Obiektów Fizjograficznych: Hydronimy. Izabella Krauze-Tomczyk, Jerzy Ostrowski (oprac. red). T. 1. Cz. 1: Wody płynące, źródła, wodospady. Warszawa: Główny Urząd Geodezji i Kartografii, 2006, s. 211. ISBN 83-239-9607-5.
  7. Paweł Newerla: Dzieje Raciborza i jego dzielnic. Racibórz: Wydawnictwo i Agencja Informacyjna WAW, 2008, s. 439. ISBN 978-83-89802-73-6.
  8. Lubomka zostanie oczyszczona (pol.). Nowiny.pl. [dostęp 2015-10-20].