Lubomia

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Lubomia
Lubomia
Państwo  Polska
Województwo śląskie
Powiat wodzisławski
Gmina Lubomia
Liczba ludności (2008) 3779
Strefa numeracyjna (+48) 32
Kod pocztowy 44-360[1]
Tablice rejestracyjne SWD
SIMC 0216119
Położenie na mapie gminy Lubomia
Mapa lokalizacyjna gminy Lubomia
Lubomia
Lubomia
Położenie na mapie powiatu wodzisławskiego
Mapa lokalizacyjna powiatu wodzisławskiego
Lubomia
Lubomia
Położenie na mapie województwa śląskiego
Mapa lokalizacyjna województwa śląskiego
Lubomia
Lubomia
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Lubomia
Lubomia
Ziemia50°02′28″N 18°18′15″E/50,041111 18,304167

Lubomiawieś w Polsce położona w województwie śląskim, w powiecie wodzisławskim, w gminie Lubomia.

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa katowickiego.

Miejscowość jest siedzibą gminy Lubomia.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Odnalezione, najwcześniejsze ślady osadnictwa pochodzą z neolitu (epoki kamienia). W wiekach VIII do IX istnieje osada, gród obronny i ślady intensywnej gospodarki plemienia Gołęszyców. W latach 874–885 upadek grodu i wraz z nim osłabienie osadnictwa[2].

Pierwsza wzmianka o Lubomi jest datowana na rok 1303. Od roku 1572 Lubomia znajduje się w rękach rodu Reiswiców, w roku 1730 przechodzi w ręce Franciszka Leopolda księcia Lichnowskiego.

Zabytki[edytuj | edytuj kod]

Fragment grodziska od strony zachodniej
Kościół św. Marii Magdaleny
  • Dobrze zachowane w sąsiednim lesie, zwanym Grabówką, średniowieczne grodzisko użytkowane przez plemię Gołęszczyców w okresie od VIII do IX wieku. Zabytki archeologiczne pochodzące z grodu w Lubomi znajdują się w muzeum w Wodzisławiu Śląskim
  • ślady obwałowań i resztki fosy średniowiecznego zamku (XIV w.) na wzgórzu Kotówka - 280 m n.p.m. Zamek powstał prawdopodobnie w XIV-XV wieku jako ufortyfikowana siedziba książęca. Zgodnie z lokalną legendą pan na zamku słynął z okrucieństwa, która to cecha pasuje do księcia raciborskiego Jana II zwanego Żelaznym wiązanego właśnie z tym zamkiem. Zamek prawdopodobnie został zniszczony w wyniku najazdu husytów na księstwo raciborskie w odwecie za uwięzienie przez Jana II czterdziestu posłów królewskich[3].
  • drewniana, na planie ośmioboku, kaplica pod wezwaniem św. Jana Nepomucena z około 1700 roku
  • murowany, neogotycki kościół parafialny pod wezwaniem św. Marii Magdaleny z 1886 roku, z cennymi zabytkami zachowanymi z kościoła drewnianego stojącego wcześniej w jego miejscu: obraz św. Jana Nepomucena (XIXw), barokowy krucyfiks, pacyfikał z XVIII wieku, dzwon gotycki z 1508 roku[4].

Części wsi[edytuj | edytuj kod]

Integralne części wsi Lubomia[5][6]
Nazwa Rodzaj SIMC
Działki część wsi 0216125
Księżok część wsi 0216131
Paprotnik część wsi 0216148
Tajchów część wsi 0216154
Trawniki część wsi 0216160

Znane osoby związane z Lubomią[edytuj | edytuj kod]

Atrakcje turystyczne[edytuj | edytuj kod]

Zespół przyrodniczo-krajobrazowy Wielikąt – kompleks stawów hodowlanych, ostoja ptaków o randze międzynarodowej (IBA) i obszar Natura 2000[7][8].

Sport[edytuj | edytuj kod]

  • Silesia Lubomia – klub piłkarski grający w lidze okręgowej.
  • Dystans CLubomia – klub sportowy (bieganie, kolarstwo, nording walking)

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Oficjalny Spis Pocztowych Numerów Adresowych. Poczta Polska S.A., styczeń 2013. s. według wyboru. [dostęp 2014-03-09].
  2. Grodzisko, Lubomia - Zabytek.pl, zabytek.pl [dostęp 2018-01-31] (pol.).
  3. Zamczysko Kotówka, Lubomia - Zabytek.pl, zabytek.pl [dostęp 2018-01-31] (pol.).
  4. Moja_kraina..._Lubomia.
  5. Rozporządzenie Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 13 grudnia 2012 r. w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części (Dz.U. z 2013 r. poz. 200)
  6. TERYT (Krajowy Rejestr Urzędowego Podziału Terytorialnego Kraju). Główny Urząd Statystyczny. [dostęp 2015-11-18].
  7. Szyra D. 2004. Ptaki zespołu przyrodniczo-krajobrazowego „Wielikąt”. Przegląd Przyrodniczy 15, 1-2: 77-104.
  8. Szyra D. 2012. Awifauna wodno-błotna stawów Wielikąt – stan aktualny oraz zmiany liczebności. Przegląd Przyrodniczy 23, 2: 42-65.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]