Poślednia Przełączka

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Poślednia Przełączka
Ilustracja
Widok z Doliny Staroleśnej
Państwo  Słowacja
Wysokość ok. 2510 m n.p.m.
Pasmo Tatry, Karpaty
Sąsiednie szczyty Poślednia Turnia, Mała Poślednia Turniczka
Położenie na mapie Tatr
Mapa lokalizacyjna Tatr
Poślednia Przełączka
Poślednia Przełączka
Ziemia49°11′44,8″N 20°12′38,2″E/49,195778 20,210611
Poślednia Przełączka (poniżej Pośledniej Turni, na prawo od niej)

Poślednia Przełączka (słow. Posledná štrbina, niem. Chmielowskischarte, węg. Chmielowski-rés[1], ok. 2510 m[2]) – przełęcz w słowackich Tatrach Wysokich, w długiej południowo-wschodniej grani Wyżniego Baraniego Zwornika. Znajduje się pomiędzy Poślednią Turnią na północnym zachodzie a Małą Poślednią Turniczką na południowym wschodzie i jest drugą od południowego wschodu z pięciu przełączek pomiędzy Łomnicą a Durnym Szczytem[3].

Na Poślednią Przełączkę nie prowadzą żadne znakowane szlaki turystyczne, dostępna jest jedynie dla taterników. Prowadzi przez nią Droga Jordána, prowadząca z Doliny Pięciu Stawów Spiskich na wierzchołek Łomnicy. Jest to najdogodniejsza trasa na siodło. Przełęcz nie stanowi wygodnego połączenia między sąsiadującymi z nią dolinami, ale od strony Miedzianej Kotliny (górnego piętra Doliny Dzikiej) można nią podejść w kierunku podnóża zachodniej ściany Łomnicy. Do Miedzianej Kotliny opada z Pośledniej Przełączki stromy, wąski żleb, natomiast w drugą stronę, na południe do Doliny Małej Zimnej Wody, zbiega z niej wybitny Żleb Chmielowskiego, mający swój wylot w okolicy Wielkiego Łomnickiego Ogrodu. Z obu stron na siodło biegnie kilka taternickich dróg[3].

Nazewnictwo[edytuj | edytuj kod]

Polska nazwa Pośledniej Przełączki pochodzi od Pośledniej Turni, popod którą się znajduje. Nazwy niemiecka i węgierska zostały nadane na cześć polskiego taternika Janusza Chmielowskiego, który jako pierwszy wraz z przewodnikami zdobył Poślednią Przełączkę[1].

Historia[edytuj | edytuj kod]

Pierwsze wejścia:

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Zofia Radwańska-Paryska, Witold Henryk Paryski: Wielka encyklopedia tatrzańska. Poronin: Wydawnictwo Górskie, 2004. ISBN 83-7104-009-1.
  2. Jarosław Januszewski, Grzegorz Głazek, Witold Fedorowicz-Jackowski: Tatry i Podtatrze, atlas satelitarny 1:15 000. Warszawa: GEOSYSTEMS Polska Sp. z o.o., 2005, s. 124. ISBN 83-909352-2-8.
  3. a b c Witold Henryk Paryski: Tatry Wysokie. Przewodnik taternicki. Część XXI. Klimkowa Przełęcz – Łomnicka Grań. Warszawa: Sport i Turystyka, 1977, s. 42–49.