Podskoczek

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Podskoczek
Jaculus[1]
Erxleben, 1777[2]
Ilustracja
Przedstawiciel rodzaju – podskoczek egipski (J. jaculus)
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Nadgromada żuchwowce
Gromada ssaki
Infragromada łożyskowce
Rząd gryzonie
Podrząd Supramyomorpha
Infrarząd myszokształtne
Nadrodzina skoczkowce
Rodzina skoczkowate
Podrodzina skoczki
Rodzaj podskoczek
Typ nomenklatoryczny

Mus jaculus Linnaeus, 1758

Synonimy
Gatunki

zobacz opis w tekście

Podskoczek[5] (Jaculus) – rodzaj ssaka z podrodziny skoczków (Dipodinae) w rodzinie skoczkowatych (Dipodidae).

Zasięg występowania[edytuj | edytuj kod]

Rodzaj obejmuje gatunki występujące na stepach i półpustyniach Afryki i Eurazji[6][7][8].

Morfologia[edytuj | edytuj kod]

Długość ciała (bez ogona) 95–180 mm, długość ogona 172–265 mm, długość ucha 18–35 mm, długość tylnej stopy 55–81 mm; masa ciała 43–175 g[7].

Systematyka[edytuj | edytuj kod]

Etymologia[edytuj | edytuj kod]

  • Jaculus: łac. iaculus „to, co jest rzucane, strzałka”, od iacio „rzucać”[9].
  • Haltomys: gr. ἁλτο halto aoryst od ἁλλομαι hallomai „skakać”; μυς mus, μυος muos „mysz”[10]. Gatunek typowy: Dipus mauritanicus Duvernoy, 1841 (= Jaculus orientalis Erxleben, 1777).
  • Scirtopoda: gr. σκιρτοποδης skirtopodes „podskakujący, idący w podskokach”, od σκιρταω skirtaō „skakać”; πους pous, ποδος podos „stopa”[4][11]. Gatunek typowy: Dipus mauritanicus Duvernoy, 1841 (= Jaculus orientalis Erxleben, 1777).

Podział systematyczny[edytuj | edytuj kod]

Opisany w 2005 roku J. thaleri wydaje się być raczej nieprawidłowym fenotypem J. blanfordi niż odrębnym gatunkiem[6]. Do rodzaju należą następujące gatunki[6][5]:

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Jaculus, [w:] Integrated Taxonomic Information System [online] (ang.).
  2. J.Ch.P. Erxleben: Systema regni animalis per classes, ordines, genera, species, varietates: cvm synonymia et historia animalivm: Classis I. Mammalia. Lipsiae: Impensis Weygandianis, 1777, s. 404. (łac.)
  3. Brandt 1844 ↓, s. 215.
  4. a b Brandt 1844 ↓, s. 212.
  5. a b Nazwy polskie za: W. Cichocki, A. Ważna, J. Cichocki, E. Rajska-Jurgiel, A. Jasiński & W. Bogdanowicz: Polskie nazewnictwo ssaków świata. Warszawa: Muzeum i Instytut Zoologii PAN, 2015, s. 230. ISBN 978-83-88147-15-9. (pol. • ang.)
  6. a b c C.J. Burgin, D.E. Wilson, R.A. Mittermeier, A.B. Rylands, T.E. Lacher & W. Sechrest: Illustrated Checklist of the Mammals of the World. Cz. 1: Monotremata to Rodentia. Barcelona: Lynx Edicions, 2020, s. 232. ISBN 978-84-16728-34-3. (ang.)
  7. a b J. Michaux & G. Shenbrot: Family Dipodidae (Jerboas). W: D.E. Wilson, R.A. Mittermeier & T.E. Lacher (red. red.): Handbook of the Mammals of the World. Cz. 7: Rodents II. Barcelona: Lynx Edicions, 2017, s. 98–100. ISBN 978-84-16728-04-6. (ang.)
  8. D.E. Wilson & D.M. Reeder (red. red.): Genus Jaculus. W: Mammal Species of the World. A Taxonomic and Geographic Reference (Wyd. 3) [on-line]. Johns Hopkins University Press, 2005. [dostęp 2020-11-16].
  9. Palmer 1904 ↓, s. 355.
  10. Palmer 1904 ↓, s. 308.
  11. Palmer 1904 ↓, s. 624.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]