Pomnik „Golgota Polski” w Zielonej Górze
![]() | |
Państwo | |
---|---|
Województwo | |
Miejscowość | |
Miejsce |
cmentarz komunalny |
Projektant |
prof. Konrad Stawiarski |
Data odsłonięcia |
16 września 2000 |
Położenie na mapie Zielonej Góry ![]() | |
Położenie na mapie Polski ![]() | |
Położenie na mapie województwa lubuskiego ![]() | |
![]() |
Pomnik „Golgota Polski” w Zielonej Górze – pomnik upamiętniający ofiary polskiej golgoty Wschodu, m.in. Sybiru i zbrodni katyńskiej, koncepcji prof. Konrada Stawiarskiego, powstały w 2000 na wydzielonej części cmentarza komunalnego będącego Nekropolią Ofiar Faszyzmu i Komunizmu w Zielonej Górze. Odsłonięty przez marszałka sejmu Macieja Płażyńskiego w 61. rocznicę napaści ZSRR na Polskę[1].
Historia powstania
[edytuj | edytuj kod]![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/e/ee/15-metrowy_krzy%C5%BC_w_Zielonej_G%C3%B3rze.jpg/220px-15-metrowy_krzy%C5%BC_w_Zielonej_G%C3%B3rze.jpg)
Idea upamiętnienia ofiary golgoty Wschodu w Zielonej Górze zrodziła się w 1991, kiedy to staraniem mec. Waleriana Piotrowskiego na części cmentarza 27 października 1991 powstał ważący 17 ton 15-metrowy stalowy krzyż, wykonany przez Fabrykę Wagonów Zastal. Jego poświęcenia 1 listopada 1991 dokonał biskup gorzowski bp Józef Michalik[2]. Wówczas Bogusław Baj – prezes Lubuskiego Związku Sybiraków, prof. Jan Konrad Stawiarski wiceprezes Związku oraz opiekun architektoniczny tego miejsca, Włodzimierz Bogucki – prezes Lubuskiej Rodziny Katyńskiej, mec. Walerian Piotrowski oraz ks. prał. Konrad Herrmann uzyskali od władz miejskich zgodę na wydzielenie działki z cmentarza komunalnego na Nekropolię Ofiar Faszyzmu i Komunizmu. Zamierzali upamiętnić tych, których miejsca spoczynku są nieznane. Na pomnik zbierano głazy różnej wielkości przez trzy lata[3].
Opis
[edytuj | edytuj kod]Pomnik przedstawia ułożony z monumentalnych głazów wizerunek orła z jagiellońską koroną i symbolizuje wydobycie się godła narodowego z ziemi. Górująca nad nim Golgota Wschodu to 15 symboli funeralnych wbitych w ziemię (tyle, ile stacji drogi krzyżowej włączając zmartwychwstanie). Są krzyże katolickie, prawosławne, protestanckie. Stoi żydowska macewa i tatarski kurhan zwieńczony półksiężycem[1]. Na kamieniach pomiędzy numerami stacji drogi golgoty wypisane są nazwy głównych miejsc zsyłek i kaźni Polaków: Kozielsk, Omsk, Uralsk, Wołogda, Magadan, Penza, Starobielsk, Charków, Tomsk, Nachodka, Kołyma, Workuta, Ostaszków, Miednoje, Twer, Kamczatka, Kokczetawa. Pomnik wieńczy kilkumetrowy krzyż z napisem: „Golgota Polski”, u dołu którego widnieją dużych rozmiarów daty: 1939-1956. Na jednym z kamieni ustawiony jest wizerunek polskiego orła wojskowego.
Lokalizacja
[edytuj | edytuj kod]Pomnik jest częścią Nekropolii Ofiar Faszyzmu i Komunizmu na cmentarzu komunalnym w Zielonej Górze.
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ a b Cmentarz przy Wrocławskiej: Golgota Wschodu i pamięć w kamieniach [online], www.gazeta.pl [dostęp 2020-11-04] (pol.).
- ↑ Solidny krzyż [online], www.niedziela.pl [dostęp 2020-11-04] (pol.).
- ↑ Poszli śladem Chrystusa z największej miłości [online], www.niedziela.pl [dostęp 2020-11-04] (pol.).