Pomnik Wolności w Rydze

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Pomnik Wolności
Pomnik Wolności
Państwo  Łotwa
Miejscowość Ryga
Projektant Kārlis Zāle
Całkowita wysokość 35 m
Odsłonięto 18 listopada 1935
Położenie na mapie Rygi
Mapa lokalizacyjna Rygi
Pomnik Wolności
Pomnik Wolności
Położenie na mapie Łotwy
Mapa lokalizacyjna Łotwy
Pomnik Wolności
Pomnik Wolności
Położenie na mapie świata
Mapa lokalizacyjna świata
Pomnik Wolności
Pomnik Wolności
Ziemia 56°57′05″N 24°06′47″E/56,951389 24,113056

Pomnik Wolności w Rydze (łot. Brīvības piemineklis, potocznie przez Łotyszów zwany Mildą) – stojący w centrum Rygi symbol niepodległości państwa odsłonięty w 1935.

Historia[edytuj]

Instalancja została wzniesiona w latach 1931–1935 na miejscu pomnika przedstawiającego Piotra Wielkiego na koniu, który stał przy Bulwarze Wolności aż do wkroczenia wojsk niemieckich do Rygi w 1915 (łot. Brīvības bulvāris, do I wojny światowej Aleksandrowskij Bułward) łączącym ze sobą Stare i Nowe Miasto.

Budowa została sfinansowana ze składek społeczeństwa i zrealizowana przez architekta Ernestsa Štālbergsa według szkiców Kārlisa Zālego.

W 1945 planowano wysadzenie pomnika w powietrze, jednak według powszechnie panującego przekonania[czyjego?] został uratowany przez pochodzącą z Rygi Wierę Muchinę – uczennicę Zālego. Jako optyczną przeciwwagę dla pomnika sto metrów dalej, na drugim końcu bulwaru, wzniesiono pomnik Włodzimierza Lenina.

U stóp Pomnika Wolności znajdują się symboliczne rzeźby przedstawiające Strażników Ojczyzny, Matkę-Łotwę, Rodzinę i Pracę. Na cokole umieszczono napis Za Ojczyznę i Wolność (łot. Tēvzemei un Brīvībai).

Na szczycie dziewiętnastometrowego obelisku znajduje się dziewięciometrowa „alegoria wolności” – statua uosabiająca niezależność Łotwy. W dłoniach trzyma trzy gwiazdy symbolizujące trzy historyczne regiony państwa: Inflanty, Kurlandię z Semigalią i Łatgalię. W czasach ZSRR gwiazdy interpretowano jako symbol jedności republik bałtyckich.

W przeciwieństwie do pomnika Lenina usuniętego w 1991 zarówno kobieta, jak i umieszczone u podnóża rzeźby figury skierowane są twarzą na zachód, co ma symbolizować więź Łotwy z cywilizacją łacińską. Postaci ze spuszczonymi głowami, związane łańcuchami, patrzą z kolei w kierunku wschodnim.