Postrzałka kafryjska

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Postrzałka kafryjska
Pedetes capensis[1]
(Forster, 1778)
Postrzałka kafryjska
Postrzałka kafryjska
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Nadgromada żuchwowce
Gromada ssaki
Infragromada łożyskowce
Rząd gryzonie
Podrząd wiewiórolotkowe
Rodzina postrzałkowate
Rodzaj postrzałka
Gatunek postrzałka kafryjska
Synonimy
  • P. albaniensis Roberts, 1946[2]
  • P. angolae Hinton, 1920[2]
  • P. cafer (Pallas, 1778)[2]
  • P. damarensis Roberts, 1926[2]
  • P. fouriei Roberts, 1938[2]
  • P. orangiae Wroughton, 1907[2]
  • P. salinae Wroughton, 1907[2]
  • P. typicus A. Smith, 1834[2]
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[3]
Status iucn3.1 LC pl.svg
Zasięg występowania
Mapa występowania
Postrzałka kafryjska - zasięg[4].

Postrzałka kafryjska[5] dawniej: postrzałka[6] (Pedetes capensis) – gryzoń należący do rodziny postrzałek (Pedetidae)[2].

Występowanie

Postrzałki kafryjskie występują na piaszczystych, trawiastych równinach wschodniej i południowej Afryki.

Wygląd

Wyglądem ciała przypominają małe kangury, gdyż posiadają krótkie kończyny przednie i długie kończyny tylne. Mają jednak puszysty ogon. Charakterystyczny jest ich sposób poruszania się – jest to seria podskoków na obu stopach. Jednym skokiem mogą pokonać odległość nawet trzech metrów.

Nory Postrzałek

Postrzałki kafryjskie żyją w płytkich norach, które wygrzebują w piaszczystej glebie do głębokości 80 centymetrów, korytarze pod ziemią mogą mieć długość do 45 metrów. W przeciwieństwie do innych swoich krewniaków kopiących nory, postrzałki nie mają specjalnych komór gniazdowych. Nory są za to wyposażone w dużą liczbę otworów wyjściowych i korytarzy ewakuacyjnych, służących postrzałkom prawdopodobnie jako drogi ucieczki przed wężami i mangustami – zwierzętami, które na nie polują.

Tryb życia

Postrzałki kafryjskie są aktywne w nocy, większość czasu spędzając na zjadaniu traw. Żerują generalnie w okolicy nor, szczególnie podczas jasnych, księżycowych nocy, gdyż wtedy są najbardziej widoczne i narażone na atak z strony drapieżników. W norach żyją samotnie, dzieląc się nimi jedynie ze swoim potomstwem, żerują natomiast w małych grupkach, przypuszczalnie po to, żeby się wzajemnie ostrzegać w przypadku nadchodzącego niebezpieczeństwa.

Rozród i potomstwo

Kojarzenie się par rozrodczych ma miejsce cały rok, samice mogą rodzić trzy razy w roku, tylko jedno młode za każdym razem. Młode rodzi się owłosione, ma masę ciała około 300 g (dorosła postrzałka waży 3-4 kg), od razu widzi i jest natychmiast aktywne. Przebywa ono w norze do dwóch miesięcy pijąc mleko matki, potem zaczyna wychodzić na powierzchnię i zjadać pokarm roślinny.

Przypisy[edytuj]

  1. Pedetes capensis, w: Integrated Taxonomic Information System (ang.).
  2. a b c d e f g h i Wilson Don E. & Reeder DeeAnn M. (red.) Pedetes capensis. w: Mammal Species of the World. A Taxonomic and Geographic Reference (Wyd. 3.) [on-line]. Johns Hopkins University Press, 2005. (ang.) [dostęp 4 maja 2012]
  3. Pedetes capensis. Czerwona księga gatunków zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) (ang.).
  4. IUCN (International Union for Conservation of Nature) 2008. Pedetes capensis. In: IUCN 2015. The IUCN Red List of Threatened Species. Version 2015.2. http://www.iucnredlist.org. Downloaded on 14 July 2015.
  5. Włodzimierz Cichocki, Agnieszka Ważna, Jan Cichocki, Ewa Rajska, Artur Jasiński, Wiesław Bogdanowicz: Polskie nazewnictwo ssaków świata. Warszawa: Muzeum i Instytut Zoologii Polskiej Akademii Nauk, 2015, s. 297. ISBN 978-83-88147-15-9.
  6. Zygmunt Kraczkiewicz: SSAKI. Wrocław: Polskie Towarzystwo Zoologiczne - Komisja Nazewnictwa Zwierząt Kręgowych, 1968, s. 81, seria: Polskie nazewnictwo zoologiczne.