Prawo prasowe

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ustawa z dnia 26 stycznia 1984 r. – Prawo prasowe
Państwo

 Polska

Data wydania

26 stycznia 1984

Miejsce publikacji

Dz.U. z 1984 r. nr 5, poz. 24

Tekst jednolity

Dz.U. z 2018 r. poz. 1914

Data wejścia w życie

1 lipca 1984

Rodzaj aktu

ustawa

Przedmiot regulacji

prawo prasowe

Status

obowiązujący

Ostatnio zmieniony przez

Dz.U. z 2018 r. poz. 1570

Wejście w życie ostatniej zmiany

31 sierpnia 2018

Zastrzeżenia dotyczące pojęć prawnych

Prawo prasowe – polska ustawa z 26 stycznia 1984 roku[1] zawierająca przepisy prawa cywilnego dotyczące osób pracujących w mediach jako dziennikarze, wydawcy informacji, edytorzy informacji.

Zakres regulacji[edytuj | edytuj kod]

Ustawa określa:

  • zakres wolności prasy i funkcje prasy w państwie
  • obowiązki organów władzy publicznej i podmiotów prywatnych wobec prasy
  • prawa i obowiązki dziennikarzy
  • organizację działalności prasowej
  • zasady publikacji sprostowań
  • zasady publikacji komunikatów, ogłoszeń i reklam w prasie
  • zasady odpowiedzialności cywilnej i karnej za naruszenia przepisów ustawy
  • szczególny tryb postępowania w sprawach prasowych.

Rada Prasowa[edytuj | edytuj kod]

Na podstawie uchylonego art. 17 tej ustawy tworzono Radę Prasową, organ pomocniczy Prezesa Rady Ministrów. Miał on charakter opiniodawczy i wnioskujący w sprawach dotyczących prasy i jej roli w życiu społeczno-politycznym kraju. Członków Rady powoływał Prezes Rady Ministrów na okres 3 lat. Był to organ de facto nieistniejący[2], gdyż ostatni jej skład powołał Zbigniew Messner w 1985 roku[3].

Nowelizacje[edytuj | edytuj kod]

Ustawę nowelizowano wielokrotnie. Ostatnia zmiana weszła w życie 31 sierpnia 2018 roku[4]. W tym samym roku został ogłoszony tekst jednolity. Ustawą z 20 lipca 2018 roku m.in. przyznano każdemu podmiotowi prawo do udzielania informacji prasie.

Poprzednie przepisy[edytuj | edytuj kod]

W latach 1938–1984 kwestie zawarte w ustawie regulował dekret Prezydenta Rzeczypospolitej z 21 listopada 1938 roku – Prawo prasowe[1]. W czasach II RP kwestie zawarte w tej ustawie regulował, w latach 1919–1927, dekret w przedmiocie tymczasowych przepisów prasowych[5], który zastąpiło rozporządzenie Prezydenta Rzeczypospolitej z 10 maja 1927 roku o prawie prasowem[6] obowiązujące w latach 1927–1930 i uchylone zarządzeniem Prezydenta Rzeczypospolitej z 28 lutego 1930 roku w sprawie ogłoszenia uchwały Sejmu uchylającej rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej z 10 maja 1927 roku[7].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Ustawa uchyliła dekret Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia 21 listopada 1938 r. – Prawo prasowe (Dz.U. z 1938 r. nr 89, poz. 608).
  2. Prawo prasowe – omówienie.
  3. Odpowiedź na interpelację nr 2255 w sprawie funkcjonowania Rady Prasowej. sejm.gov.pl. [dostęp 2017-12-07].
  4. Ustawa z dnia 20 lipca 2018 r. o zmianie ustawy – Prawo prasowe (Dz.U. z 2018 r. poz. 1570).
  5. Dekret w przedmiocie tymczasowych przepisów prasowych (Dz.U. z 1919 r. nr 14, poz. 186).
  6. Rozporządzenie Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia 10 maja 1927 r. o prawie prasowem. (Dz.U. z 1927 r. nr 45, poz. 398).
  7. Zarządzenie Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia 28 lutego 1930 r. w sprawie ogłoszenia uchwały Sejmu uchylającej rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia 10 maja 1927 r. (Dz.U. z 1930 r. nr 13, poz. 92).

Scale of justice gold.png Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć prawnych w Wikipedii.