Proboszczów

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Artykuł 51°03'47"N 15°47'36"E
- błąd 39 m
WD 51°3'N, 15°48'E
- błąd 2313 m
Odległość 1611 m
Proboszczów
wieś
Ilustracja
Kościół w Proboszczowie
Państwo  Polska
Województwo  dolnośląskie
Powiat złotoryjski
Gmina Pielgrzymka
Liczba ludności (III 2011) 1005[1]
Strefa numeracyjna 76
Kod pocztowy 59-516
Tablice rejestracyjne DZL
SIMC 0366422
Położenie na mapie gminy Pielgrzymka
Mapa konturowa gminy Pielgrzymka, na dole znajduje się punkt z opisem „Proboszczów”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, po lewej nieco na dole znajduje się punkt z opisem „Proboszczów”
Położenie na mapie województwa dolnośląskiego
Mapa konturowa województwa dolnośląskiego, blisko centrum na lewo znajduje się punkt z opisem „Proboszczów”
Położenie na mapie powiatu złotoryjskiego
Mapa konturowa powiatu złotoryjskiego, po lewej znajduje się punkt z opisem „Proboszczów”
Ziemia51°03′47″N 15°47′36″E/51,063056 15,793333

Proboszczów (niem. Probsthain[2]) – wieś w Polsce położona w województwie dolnośląskim, w powiecie złotoryjskim, w gminie Pielgrzymka, na Pogórzu Kaczawskim w Sudetach.

Podział administracyjny[edytuj | edytuj kod]

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa legnickiego.

Demografia[edytuj | edytuj kod]

Według Narodowego Spisu Powszechnego (III 2011 r.) liczył 1005 mieszkańców[1]. Jest największą miejscowością gminy Pielgrzymka.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Wieś związana z osadnictwem szwenkfeldystów w XVI-XVIII wieku.

Zabytki[edytuj | edytuj kod]

Według rejestru Narodowego Instytutu Dziedzictwa na listę zabytków wpisane są[3]:

  • kościół filialny pw. Świętej Trójcy, z XIII w., XV w., 1701 r.
  • kaplica grobowa Rednerów, obok kościoła, z 1781 r.
  • plebania, przy kościele filialnym, z początku XIX w.
  • pałac, z XIX w.
  • park, z przełomu XVIII/XIX w.
  • aleja lipowa

Pałac[edytuj | edytuj kod]

Neoklasyczny pałac z 1821 r. w miejscu starego. Murowany, założony na rzucie prostokąta o 9 i 3 osiach ze skromnym ryzalitem 3-osiowym, akcentowanym trójkątnym tympanonem. Budynek dwukondygnacyjny z poddaszem mieszkalno-użytkowym, nakryty łamanym dachem naczółkowym z powiekami. Dziś pałac jest własnością prywatną, nieużytkowany.

Galeria[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b GUS: Ludność - struktura według ekonomicznych grup wieku. Stan w dniu 31.03.2011 r.
  2. Rozporządzenie Ministrów: Administracji Publicznej i Ziem Odzyskanych z dnia 12 listopada 1946 r. o przywróceniu i ustaleniu urzędowych nazw miejscowości (M.P. z 1946 r. Nr 142, poz. 262)
  3. Rejestr zabytków nieruchomych woj. dolnośląskiego. Narodowy Instytut Dziedzictwa. s. 263. [dostęp 14.11.2012].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Pogórze Kaczawskie, Słownik geografii turystycznej Sudetów, tom 7, pod red. M. Staffy, Wydawnictwo I-BiS, Wrocław 2002, ​ISBN 83-85773-47-9
  • Góry i Pogórze Kaczawskie. Skala 1:40.000. Jelenia Góra: Wydawnictwo Turystyczne Plan, 2004. wyd. II. ​ISBN 83-88049-02-X