Przełęcz Karkonoska

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Przełęcz Karkonoska
ilustracja
Państwo  Czechy
 Polska
Wysokość 1198[1] m n.p.m.
Pasmo Karkonosze
Śląski Grzbiet
Położenie na mapie Sudetów
Mapa lokalizacyjna Sudetów
Przełęcz Karkonoska
Przełęcz Karkonoska
Ziemia50°45′46,12″N 15°38′03,69″E/50,762811 15,634358

Przełęcz Karkonoska (1198 m n.p.m.) – przełęcz w głównym grzbiecie Karkonoszy, nad miejscowością Przesieka, pomiędzy Małym Szyszakiem a Śląskimi Kamieniami. Biegnie nią granica polsko-czeska[1]. W Czechach nosi nazwę Slezské sedlo, niemiecka nazwa to Spindlerpass[1].

Wyraźne obniżenie w połowie Śląskiego Grzbietu składa się z dwóch przełęczy[1]. Pierwszą od zachodu i głębszą jest Przełęcz Dołek (1178 m n.p.m.), a za Ptasim Kamieniem (1213 m n.p.m.) znajduje się właściwa Przełęcz Karkonoska o wysokości 1198 m n.p.m., do której zarówno od czeskiej, jak i od polskiej strony prowadzi asfaltowa droga[1]. Jej polski odcinek jest bardzo zniszczony i zamknięty dla ruchu motorowego. Biorąc pod uwagę różnice nachyleń, która od dołu podjazdu z Podgórzyna (347 m n.p.m.) na przełęcz wynosi 891 m (na długości 12,44 km), jest to najtrudniejszy asfaltowy podjazd w Polsce[2]. Jej nachylenie miejscami dochodzi do 29%, a średnia najbardziej stromego odcinka – 16%[3].

Nieco nad przełęczą znajduje się polskie schronisko Odrodzenie oraz (niżej) czeski hotel Špindlerova bouda o standardzie 3 i pół gwiazdki, zaś na samej przełęczy dawny budynek straży granicznej[1]. Po czeskiej stronie, około 300 metrów niżej od Špindlerovej boudy mieści się także wojskowy ośrodek wypoczynkowy VS Malý Šišak, który powstał w okresie międzywojennym i nosił wówczas nazwę Adolf-Baude[1]. W pobliżu, przy drodze prowadzącej do Szpindlerowego Młyna, znajduje się jeszcze kilka innych obiektów turystycznych.

Po wojnie funkcjonowała nazwa "Przełęcz Szpindlerowska"[4].

Panorama Przełęczy Karkonoskiej, z prawej strony - Schronisko Odrodzenie


Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d e f g Słownik geografii turystycznej Sudetów. redakcja Marek Staffa. T. 3: Karkonosze. Warszawa; Kraków: Wydawnictwo PTTK „Kraj”, 1993, s. 165, 166. ISBN 83-7005-168-5.
  2. Przełęcz Karkonoska (1198 m / 1238 m) z Podgórzyna. [dostęp 2010-10-31].
  3. Rekord wjazdu na Przełęcz Karkonoską ustanowiony!!!. [dostęp 2010-10-31].
  4. Jerzy K. Bieńkowski: Toponimia Hutniczego Grzbietu w Karkonoszach. naszesudety.pl, 20 grudnia 2007. [dostęp 2016-04-28].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]