Przednutka długa

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Przykład zapisu przednutki długiej
Przykład realizacji przednutki długiej

Przednutka długa (wł. appoggiatura) – ozdobnik, w którym przed głównym dźwiękiem dodawany jest dodatkowy o dowolny interwał (często sekundę) wyższy lub niższy od niego.

Przednutka długa skraca nutę ozdabianą o wartość rytmiczną, jaką sama posiada, oraz przejmuje akcent. Przednutka długa jest rzadko stosowana, wyszła z użycia na początku XIX wieku; była natomiast szeroko stosowana w muzyce barokowej.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Andrzej Chodkowski,: Encyklopedia muzyki. Wydawnictwo Naukowe PWN, 1995, s. 663. ISBN 9788301113902.