Przejście graniczne Kacwin-Veľká Franková

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Przejście graniczne Kacwin-Veľká Franková
Państwo  Polska
Miejscowość Kacwin
Państwo  Słowacja
Miejscowość Veľká Franková
Rodzaj przejścia małego ruchu granicznego, turystyczne
Status zlikwidowane
Rodzaj ruchu osoby, mechaniczne i niemechaniczne środki transportowe do użytku osobistego pod warunkiem ponownego ich wwozu, piesi, rowerzyści, narciarze, wózki inwalidzkie.
Położenie na mapie gminy Łapsze Niżne
Mapa lokalizacyjna gminy Łapsze Niżne
Przejście graniczne Kacwin-Veľká Franková
Przejście graniczne Kacwin-Veľká Franková
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Przejście graniczne Kacwin-Veľká Franková
Przejście graniczne Kacwin-Veľká Franková
Położenie na mapie Europy
Mapa lokalizacyjna Europy
Przejście graniczne Kacwin-Veľká Franková
Przejście graniczne Kacwin-Veľká Franková
Położenie na mapie Słowacji
Mapa lokalizacyjna Słowacji
Przejście graniczne Kacwin-Veľká Franková
Przejście graniczne Kacwin-Veľká Franková
Ziemia49°21′05,1″N 20°17′27,2″E/49,351417 20,290889

Przejście graniczne Kacwin-Veľká Frankovápolsko-słowackie przejście graniczne małego ruchu granicznego i na szlaku turystycznym, położone w województwie małopolskim, w powiecie nowotarskim, w gminie Łapsze Niżne, w miejscowości Kacwin, zlikwidowane w 2007 roku.

Opis przejścia granicznego[edytuj | edytuj kod]

Przejście graniczne małego ruchu granicznego Kacwin-Veľká Franková, powstało 6 grudnia 1996 roku [1]. Dopuszczone było przekraczanie granicy dla osób prowadzących gospodarstwa w pasie małego ruchu granicznego i jedynie w pobliżu tych gospodarstw. Dopuszczony był ruch osób oraz mechanicznych i niemechanicznych środków transportowych do użytku osobistego pod warunkiem ponownego ich wwozu.

Turystyczne przejście graniczne Kacwin-Veľká Franková[2] zostało utworzone 1 lipca 1999 roku, w rejonie znaku granicznego nr II/138/1–2. Czynne było w godz. 6.00-20.00 w okresie letnim (kwiecień–wrzesień) i w godz. 9.00–16.00 w okresie zimowym (październik–marzec). Dopuszczony był ruch pieszych, rowerzystów, narciarzy i osób korzystających z wózków inwalidzkich[3].

Odprawę graniczną i celną wykonywały organy Straży Granicznej[4].

21 grudnia 2007 roku na mocy układu z Schengen przejścia zostały zlikwidowane.

Do przekraczania granicy państwowej z Republiką Słowacką na szlakach turystycznych uprawnieni byli obywatele następujących państw[5]:

  1. Księstwo Andory
  2. Republika Austrii
  3. Królestwo Belgii
  4. Republika Czeska
  5. Republika Grecji
  6. Królestwo Danii
  7. Republika Estonii
  8. Republika Finlandii
  9. Republika Francuska
  10. Królestwo Hiszpanii
  11. Królestwo Niderlandów
  12. Państwo Izrael
  13. Japonia
  14. Republika Irlandii
  15. Republika Islandii
  16. Kanada
  17. Księstwo Liechtensteinu
  18. Wielkie Księstwo Luksemburga
  19. Republika Litewska
  20. Republika Łotewska
  21. Księstwo Monako
  22. Republika Federalna Niemiec
  23. Królestwo Norwegii
  24. Republika Portugalska
  25. San Marino
  26. Republika Słowenii
  27. Stany Zjednoczone Ameryki Północnej
  28. Konfederacja Szwajcarska
  29. Królestwo Szwecji
  30. Republika Węgierska
  31. Zjednoczone Królestwo Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej
  32. Watykan
  33. Republika Włoska
  34. Republika Cypryjska
  35. Republika Malty.

W okresie istnienia Czechosłowacji funkcjonowało w tym miejscu polsko-czechosłowackie przejście graniczne małego ruchu granicznego Kacwin-Veľká Franková – II kategorii. Zostało utworzone 13 kwietnia 1960 roku[6]. Czynne było po uzgodnieniu umawiających się stron. Dopuszczony był ruch osób i środków transportu w związku z użytkowaniem gruntów[7]. Odprawę graniczną i celną wykonywały organy Wojsk Ochrony Pogranicza[8]. Obsługiwane było przez strażnicę WOP Kacwin.

W okresie międzywojennym istniało polsko-czechosłowackie przejście graniczne Kacwin-Veľka Frankova (miejsce przejściowe po drogach ulicznych), na drodze celnej Niedzica (polski urząd celny Niedzica – posterunek Kacwin) – Veľka Frankova (czechosłowacki urząd celny Veľka Frankova). Dopuszczony był mały ruch graniczny. Przekraczanie granicy odbywało się na podstawie przepustek: jednorazowych, stałych i gospodarczych[9].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]