Przygoda na Mariensztacie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Przygoda na Mariensztacie
Lidia Korsakówna w scenie z filmu
Lidia Korsakówna w scenie z filmu
Gatunek komedia, obyczajowy
Rok produkcji 1953
Data premiery 25 stycznia 1954
Kraj produkcji Polska
Język polski
Czas trwania 93 min
Reżyseria Leonard Buczkowski
Scenariusz Ludwik Starski
Główne role Lidia Korsakówna,
Tadeusz Schmidt,
Adam Mikołajewski,
Tadeusz Kondrat,
Barbara Bieńkowska,
Joanna Walter
Muzyka Czesław Aniołkiewicz
Zdjęcia Jan Olejniczak,
Ryszard Potocki

Przygoda na Mariensztacie – polski film fabularny z 1953 w reżyserii Leonarda Buczkowskiego, pierwszy powojenny polski film barwny. Wszedł na ekrany w 1954 jako komedia muzyczna przedwojennego mistrza gatunku Ludwika Starskiego, który próbował dostosować swoją twórczość do nowej rzeczywistości i wymogów oficjalnego socrealizmu.

Opis[edytuj | edytuj kod]

Wielostopniowa historia obraca się wokół postaci granych przez Tadeusza Schmidta i Lidię Korsakównę. Tadeusz Schmidt gra Janka Szarlińskiego, murarza-przodownika pracy odbudowującego zrujnowaną Warszawę (film jest w większości nakręcony w naturalnej scenerii), zaś w rzeczywistości wiele scen kręcono w Łodzi[1], a w rolę Hanki Ruczaj, dziewczyny ze wsi odwiedzającej stolicę ze świetlicowym zespołem folklorystycznym, którego jest solistką, wciela się Lidia Korsakówna. Spotykają się w czasie wieczornych występów artystycznych, później razem tańczą, ale rozdzielają się nawet nie poznawszy swoich imion. Kilka miesięcy później po tym, jak Hanka przenosi się do miasta i uczy zawodu murarskiego, odnajdują się ponownie przez przypadek. Jednakże zanim dojdzie do ślubu, muszą jeszcze nauczyć się razem żyć.

Wybór Mariensztatu, XVIII-wiecznej dzielnicy Warszawy w pobliżu Starego Miasta, jako miejsca akcji łączy kilka aspektów filmu, między innymi romans i wysiłek rekonstrukcyjny, i bardziej politycznie, odzyskanie dawnej dzielnicy burżuazyjnej przez lud pracujący.

W filmie śpiewa i występuje zespół Mazowsze, a główną piosenkę wykonuje nastoletnia Irena Santor, wówczas w obsadzie, podkładając głos Korsakównie, także dawnej wychowance szkoły w Karolinie. Piosenki (oprócz To idzie młodość) były później przez nich śpiewane z tekstem oczyszczonym z socrealizmu.

Film został nagrany na kolorowej taśmie produkcji radzieckiej Sowkolor i jest pierwszym w historii pełnometrażowym polskim filmem kolorowym.

Opis fabuły[edytuj | edytuj kod]

Hanka Ruczajówna przyjeżdża z wycieczką do Warszawy. Tu poznaje murarza Janka Szarlińskiego, z którym spędza cały wieczór podczas zabawy na Mariensztacie. Wkrótce dziewczyna wraca do rodzinnej miejscowości, jednak tęsknota za życiem w mieście zmusza ją do powtórnego przyjazdu do stolicy. Ponownie spotyka Janka, przodownika pracy, który przyjmuje ją do swojej brygady murarskiej. Jednak niechęć majstra Leona Ciepielewskiego do kobiet sprawia, że Hanka przenosi się na inną budowę i z koleżankami murarkami rzuca wyzwanie brygadom męskim.

Obsada[edytuj | edytuj kod]

Piosenki[edytuj | edytuj kod]

  • To idzie młodość (muz. Tadeusz Sygietyński, sł. Ludwik Starski)
  • Jak przygoda to tylko w Warszawie (muz. Tadeusz Sygietyński, sł. Ludwik Starski)
  • Cyraneczka (muz. Tadeusz Sygietyński, sł. Ludwik Starski)

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]