Przylep (Zielona Góra)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Inne znaczenia Ten artykuł dotyczy dzielnicy Zielonej Góry. Zobacz też: inne miejscowości o tej nazwie.
Herb Zielonej Góry Przylep
Dzielnica Zielonej Góry
Przylep.jpg
Miasto Zielona Góra
Status Dzielnica
W granicach Zielonej Góry od 1 stycznia 2015
Strefa numeracyjna (+48) 068
Tablice rejestracyjne FZ
Położenie na mapie Zielonej Góry
Mapa lokalizacyjna Zielonej Góry
Przylep
Przylep
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Przylep
Przylep
Ziemia 51°58′12″N 15°26′58″E/51,970000 15,449444

Przylep (niem. Schertendorf[1]) – część miasta i osiedle administracyjne Zielonej Góry położona nad rzeką Łącza. Do końca 2014 była największą wsią leżącą na terenie gminy Zielona Góra.

W Przylepie znajduje się trawiaste lotnisko Zielona Góra-Przylep z siedzibą Aeroklubu Ziemi Lubuskiej a także przystanek kolejowy. Funkcjonują tu Publiczna Szkoła Podstawowa im. Jana Brzechwy, Publiczne Gimnazjum im. Króla Bolesława Chrobrego oraz parafia św. Antoniego.

Na terenie Przylepu działają liczne zakłady produkcyjne z różnych branż. Do najbardziej znanych należą m.in. WGM i Masterchem – producenci opakowań, salon i serwis Mercedesa oraz spedycja Rossner.

Liczba ludności[edytuj | edytuj kod]

  • 2006 - 2772
  • 2007 - 2778
  • 2008 - 2813
  • 2009 - 2855
  • 2010 - 2877
  • 2011 - 2960
  • 2012 - 2985
  • 2013 - 3026

Historia[edytuj | edytuj kod]

Pierwsza wzmianka o miejscowości pochodzi z roku 1400, wymieniajac jako właściciela wsi Siegmunda von Lesslau. Po rodzie Lesslau Przylep należał do rodu Landeskronów. W XVII wiek Melchior Landeskron oskarżył w 1662 roku 85-letnią wiejską znachorkę Kliche o podpalenie swojej karczmy. Ta, torturowana, wskazała na dwie inne kobiety, te zaś na kolejne. Spośród 22 oskarżonych w procesach "czarownic zielonogórskich" część uznana za czarownice została spalona na wzgórzu zwanym Mauseberg (obecnie Górą Mystka).

Położony nad Złotą Łączą Przylep posiadał 4 młyny wodne. W latach 1860-1885 zbudowano brukowaną drogę łącząca wieś z Zieloną Górą, a w 1870 roku uruchomiono biegnącą tędy linię kolejową.

W 1908 roku Przylep posiadał jeszcze 12 ha winnic, które miały opinię bardzo dobrych i wydajnych.


W latach 1974-75 szwedzka firma Byggproduktion AG wybudowała w Przylepie kombinat przetwórstwa mięsnego, o którym pisano, że był jednym z "największych w Europie". Przedsiębiorstwo połączono z działającymi w Zielonej Górze zakładami mięsnymi, miał za zadanie obsługę przetwórstwa w dawnych województwach zielonogórskim i gorzowskim. Zakłady Mięsne Przylep działały do 1994, rok później sytuacja finansowa firmy była tak zła, że zdecydowano się na ogłoszenie upadłości. Upadły zakład przejął 15 Narodowy Fundusz Inwestycyjny, produkcję zawieszono a obiekty popadły w ruinę[2].

Filia Groß-Rosen[edytuj | edytuj kod]

Od października 1944 niedaleko wsi istniał obóz KL Schertendorf będący jedną z filii obozu koncentracyjnego Groß-Rosen. Przebywali w nim Żydzi, w większości pochodzący z Węgier, pracujący w Zielonej Górze (wówczas niem. Grünberg) przy budowie wagonów kolejowych dla firmy Beuchelt&Co. Pod koniec lutego 1945 obóz ewakuowano, a jego więźniowie trafili do KL Bergen-Belsen[3][4].

Zabytki[edytuj | edytuj kod]

  • Kościół parafialny pw. św. Antoniego, powstały w 1947 z dawnej sali tanecznej[5].
  • Dzwonnica neogotycka z XIX wieku

Przypisy

  1. Ziemia Lubuska [dostęp 2013.03.19]
  2. Rzeczpospolita, Ekonomia, O losach firmy zdecydowały sklepy, 8 stycznia 1996
  3. Filie obozu KL Groß-Rosen. Muzeum Gross-Rosen w Rogoźnicy. [dostęp 2009-03-08].
  4. Abraham Kajzer: Za drutami śmierci. Wałbrzych, Muzeum Gross-Rosen: 2013.
  5. Strona parafii w Przylepie. [dostęp 05.01.2015].