Putywl

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Putywl
Путивль
ilustracja
Herb Flaga
Herb Flaga
Państwo  Ukraina
Obwód sumski
Populacja (2004)
• liczba ludności

20 000
Kod pocztowy 41500
Tablice rejestracyjne BM
Położenie na mapie obwodu sumskiego
Mapa lokalizacyjna obwodu sumskiego
Putywl
Putywl
Położenie na mapie Ukrainy
Mapa lokalizacyjna Ukrainy
Putywl
Putywl
Ziemia51°19′N 33°52′E/51,316667 33,866667
Portal Portal Ukraina

Putywl (ukr. Путивль) – miasto w północno-wschodniej części Ukrainy, nad rzeką Sejm, przy granicy z Rosją. 15 tys. mieszkańców w 1970 roku. Obecnie około 20 tys. (2004).

Historia[edytuj]

Jedno z miast Siewierszczyzny po raz pierwszy wspomniane w 1146 jako ważna twierdza w rywalizacji między księstwami Rusi Kijowskiej czernihowskim i nowogrodzko-siewierskim. Pieśń Jarosławny o murach Putywla jest wzruszającym punktem kulminacyjnym średniowiecznego Słowa o wyprawie Igora oraz opery Aleksandra Borodina Książę Igor.

Po bitwie nad Wiedroszą w 1500 Putywl przeszedł pod władzę Wielkiego Księstwa Moskiewskiego. W czasie wielkiej smuty miasto stało się centrum powstania Iwana Bołotnikowa (1606-07) i na krótko bazą wojsk Dymitra Samozwańca I. Opanowane przez Polaków w 1613, zostało zwrócone Moskwie po rozejmie w Dywilinie (1619). Dwukrotnie oblegane przez Jeremiego Wiśniowieckiego w czasie wojny smoleńskiej (1632-34) bez powodzenia ze względu na dezercję Kozaków rejestrowych.

Do rewolucji październikowej w ramach Imperium Rosyjskiego Putywl był częścią guberni kurskiej. Podczas drugiej wojny światowej partyzanci sowieccy pod dowództwem Sydora Kowpaka rozpoczęli wojnę partyzancką przeciw Niemcom w lasach całej północnej Ukrainy.

Zabytki[edytuj]

  • Monastyr Mołczański - jest głównym zabytkiem architektonicznym Putywla w większości datowany na XVII wiek. Fundamenty trzykopułowej katedry poświęconej Narodzeniu Matki Boskiej pochodzą z lat dziewięćdziesiątych XVI wieku. Główna część kościoła jest jedną z najwcześniejszych budowli barokowych w regionie. Została w całości opisana przez Pawła z Aleppo w 1654. Katedra wykazuje silne wpływy architektury moskiewskiej, szczególnie w detalach i rzeźbionych dekoracjach.
  • kościół pw. św. Mikołaja - wybudowany w latach 1735-37, w stylu kozackiego baroku i Katedrę Zbawiciela wyjątkową hybrydę ukraińskiej i rosyjskiej architektury sakralnej, której budowę rozpoczęto w 1617 i w kształtach kopuł wykorzystano charakterystyczne cechy moskiewskie.
  • zamek - blisko kościoła pw. św. Mikołaja widoczne są pozostałości XVII-wiecznych fortyfikacji z bramami i kilkoma wieżami, z których jedną zbudowano jako wieżę dzwonniczą w 1700.

Linki zewnętrzne[edytuj]