Putywl

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Putywl
Путивль
ilustracja
Herb Flaga
Herb Flaga
Państwo  Ukraina
Obwód sumski
Populacja (2004)
• liczba ludności

20 000
Kod pocztowy 41500
Położenie na mapie obwodu sumskiego
Mapa lokalizacyjna obwodu sumskiego
Putywl
Putywl
Położenie na mapie Ukrainy
Mapa lokalizacyjna Ukrainy
Putywl
Putywl
Ziemia51°19′N 33°52′E/51,316667 33,866667
Strona internetowa
Portal Portal Ukraina

Putywl (ukr. Путивль) – miasto w północno-wschodniej części Ukrainy, nad rzeką Sejm, przy granicy z Rosją. 15 tys. mieszkańców w 1970 roku. Obecnie około 20 tys. (2004).

Historia[edytuj | edytuj kod]

Jedno z miast Siewierszczyzny po raz pierwszy wspomniane w 1146 jako ważna twierdza w rywalizacji między księstwami Rusi Kijowskiej czernihowskim i nowogrodzko-siewierskim. Pieśń Jarosławny o murach Putywla jest wzruszającym punktem kulminacyjnym średniowiecznego Słowa o wyprawie Igora oraz opery Aleksandra Borodina Książę Igor.

Po bitwie nad Wiedroszą w 1500 Putywl przeszedł pod władzę Wielkiego Księstwa Moskiewskiego. W czasie wielkiej smuty miasto stało się centrum powstania Iwana Bołotnikowa (1606-07) i na krótko bazą wojsk Dymitra Samozwańca I. Opanowane przez Polaków w 1613, zostało zwrócone Moskwie po rozejmie w Dywilinie (1619). Dwukrotnie oblegane przez Jeremiego Wiśniowieckiego w czasie wojny smoleńskiej (1632-34) bez powodzenia ze względu na dezercję Kozaków rejestrowych.

Do rewolucji październikowej w ramach Imperium Rosyjskiego Putywl był częścią guberni kurskiej. Podczas drugiej wojny światowej partyzanci sowieccy pod dowództwem Sydora Kowpaka rozpoczęli wojnę partyzancką przeciw Niemcom w lasach całej północnej Ukrainy.

Zabytki[edytuj | edytuj kod]

  • Monastyr Mołczański - jest głównym zabytkiem architektonicznym Putywla w większości datowany na XVII wiek. Fundamenty trzykopułowej katedry poświęconej Narodzeniu Matki Boskiej pochodzą z lat dziewięćdziesiątych XVI wieku. Główna część kościoła jest jedną z najwcześniejszych budowli barokowych w regionie. Została w całości opisana przez Pawła z Aleppo w 1654. Katedra wykazuje silne wpływy architektury moskiewskiej, szczególnie w detalach i rzeźbionych dekoracjach.
  • kościół pw. św. Mikołaja - wybudowany w latach 1735-37, w stylu kozackiego baroku i Katedrę Zbawiciela wyjątkową hybrydę ukraińskiej i rosyjskiej architektury sakralnej, której budowę rozpoczęto w 1617 i w kształtach kopuł wykorzystano charakterystyczne cechy moskiewskie.
  • zamek - blisko kościoła pw. św. Mikołaja widoczne są pozostałości XVII-wiecznych fortyfikacji z bramami i kilkoma wieżami, z których jedną zbudowano jako wieżę dzwonniczą w 1700.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]