Głuchów (obwód sumski)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Głuchów
Глухів
ilustracja
Herb Flaga
Herb Flaga
Państwo  Ukraina
Obwód sumski
Wysokość 110 m n.p.m.
Populacja (2017)
• liczba ludności

33 741[1]
Nr kierunkowy + 380 5444
Kod pocztowy 41400
Położenie na mapie obwodu sumskiego
Mapa lokalizacyjna obwodu sumskiego
Głuchów
Głuchów
Położenie na mapie Ukrainy
Mapa lokalizacyjna Ukrainy
Głuchów
Głuchów
Ziemia51°41′N 33°54′E/51,683333 33,900000
Strona internetowa
Portal Portal Ukraina

Głuchów (ukr. Глухів, Hłuchiw) – historyczne miasto w obwodzie sumskim na Ukrainie, ok. 100 km na północny wschód od Konotopu i na południe od pobliskiej granicy z Rosją, nad rzeką Esmań. Około 27 tys. mieszkańców (1970), współrzędne geograficzne 51°41′N 33°54′E.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Wzmiankowane w 1152 roku jako część księstwa czernihowskiego[2] na Siewierzy, zniszczonego przez plemiona kumańskie; w późniejszym średniowieczu od roku 1252 stolica samodzielnego księstwa czernihowskiego zależnego od chanatu tatarskiego. Od ok. 1320 roku w granicach Wielkiego Księstwa Litewskiego, utracony w 1503 na rzecz Wielkiego Księstwa Moskiewskiego, od roku 1618 (rozejm w Dywilinie) we władaniu, a od 1635 (Pokój polanowski) w granicach Rzeczypospolitej Obojga Narodów, w województwie czernihowskim. Pierwszym właścicielem wsi był Marek Kimber herbu Topór. W roku 1644 Głuchów otrzymał przywileje miejskie od króla Władysława IV Wazy. Po roku 1649 w autonomicznym Hetmanacie.

Od ugody perejasławskiej 1654 pod berłem cara Rosji[2].

W roku 1664 wojska polskie pod dowództwem króla Jana Kazimierza bez powodzenia próbowały zdobyć miasto.

Głuchów ok. 1900 r.

Po rozejmie andruszowskim z 1667 roku oddany przez Rzeczpospolitą Rosji. Kiedy Piotr I Wielki przeniósł tu w 1708 roku siedzibę hetmana (po zburzeniu Baturyna i wymordowaniu jego mieszkańców), znaczenie miasta wzrosło. Pod rządami ostatnich hetmanów zostało przebudowane w stylu barokowym. Częste pożary, które później nawiedzały miasto, doprowadziły je jednak do upadku. Od roku 1782 Głuchów należał do guberni nowogrod-siewierskiej, a od roku 1802 czernihowskiej, między gubernią kurską a gubernią orłowską. W roku 1880 miasto liczyło 15000 mieszkańców, w większości składało się ze społeczności żydowskiej. W mieście znajdowały się trzy cerkwie oraz dwie synagogi. W marcu 1918 oddziały bolszewickie dokonały pogromu Żydów, zabijając 400 osób[3].

W 1959 liczyła 22 962 mieszkańców[4].

W 1989 liczyła 35 869 mieszkańców[5].

Miasto ma bogaty dorobek w dziedzinie muzyki. Działała tu Głuchowska Akademia Muzyczna gdzie uczyli się tacy kompozytorzy jak m.in. Dmytro Bortnianski i – prawdopodobnie – Maksym Berezowski, a także słynny lutnista Tymoteusz Biełogradzki.

Zabytki[edytuj | edytuj kod]

Miasta partnerskie[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]