Puzik

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Puzik
Chamaea fasciata[1]
(Gambel, 1847)
Puzik
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ptaki
Podgromada Neornithes
Nadrząd ptaki neognatyczne
Rząd wróblowe
Podrząd śpiewające
Rodzina pokrzewkowate
Rodzaj Chamaea
Gambel, 1847
Gatunek puzik
Podgatunki
  • Ch. f. phaea Osgood, 1899
  • Ch. f. margra Browning, 1992
  • Ch. f. rufula Ridgway, 1903
  • Ch. f. fasciata (Gambel, 1845)
  • Ch. f. henshawi Ridgway, 1882
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[2]
Status iucn3.1 LC pl.svg

Puzik[3] (Chamaea fasciata) — gatunek małego ptaka z rodziny pokrzewkowatych (Sylviidae). Zasiedla wschodnią część Ameryki Północnej. Jedyny przedstawiciel rodzaju Chamaea.

Podgatunki i zasięg występowania[edytuj]

Wyróżnia się następujące podgatunki[4]:

  • Ch. fasciata phaea - zachodni Oregon
  • Ch. fasciata margra - południowo-centralny Oregon
  • Ch. fasciata rufula - północno-zachodnia Kalifornia
  • Ch. fasciata fasciata - zachodnio-centralna Kalifornia
  • Ch. fasciata henshawi - południowa Kalifornia i północno-zachodni Meksyk

Środowisko[edytuj]

Spotykany na wysokości do 2600 m np.p.m.[5] Zamieszkuje zarośla złożone z krzewów i niskich drzew (chaparral), nadbrzeżne zakrzewienia, parki i duże ogrody.

Morfologia[edytuj]

Długość ciała wynosi 14,9-15,7 cm, w tym ogona ok. 8,7 cm i dzioba 1,1 cm. Skrzydło mierzy ok. 5,8 cm[6]. Masa ciała wynosi 13-16 g. Nie występuje wyraźny dymorfizm płciowy. Zależnie od podgatunku, upierzenie od czerwonawobrązowego do szarego, jednak zawsze wierzch ciała ciemniejszy. Gardło i pierś mogą pokrywać mało widoczne pasy. Skrzydła krótkie i zaokrąglone. Ogon długi, często zadarty. Dziób ciemny, krótki, nieznacznie zakrzywiony. Nogi i stopy ciemnoszare.

Ekologia[edytuj]

Zachowanie[edytuj]

Zbiera z kory i gałęzi, rzadziej liści, owady, ich larwy oraz pająki. Potrafi na krótko zawisnąć w powietrzu. W locie łapie ćmy i motyle. Rzadko schodzi na ziemię, na której porusza się krótkimi podskokami. Obie płcie bronią swojego terytorium i rzadko je opuszczają.

Lęgi[edytuj]

Gniazdo w kształcie kubeczka, zrobione z traw i kory, mieści się na wysokości 17-280 cm nad ziemią. Może być zbudowane na bylicy kalifornijskiej (Artemisia californica), Baccharis pilularis z rodziny astrowatych, jeżynie Rubus ursinus, Toxicodendron diversilobum z rodziny nanerczowatych, Adenostoma fasciculatum z rodziny różowatych, Rhamnus californica (szakłakowate), daglezji zielonej (Pseudotsuga menziesii), kropliku żółtym (Mimulus guttatus), orlicy pospolitej (Pteridium aquitinum), wyce (Vicia spp.), Lupinus arboreus (bobowate właściwe), leszczynie Corylus cornuta, dębach Quercus agrifolia i Quercus lobata, olszach (Alder spp.) oraz winorośli Vitis californica[7].

Jaja w liczbie 3-5 jasne, zielononiebieskie, o wymiarach około 1,7x1,3 cm (0,70x0,52 cala)[8]. Inkubacja trwa 15-16 dni, wysiadują oba ptaki z pary. Pisklęta opierzają się w pełni po 12-22 dniach od wyklucia. Zostają z rodzicami do nadejścia wiosny. Uzyskują możliwość rozrodu po 2 latach. Długość życia wynosi do 12 lat.

Przypisy

  1. Chamaea fasciata, w: Integrated Taxonomic Information System (ang.).
  2. BirdLife International 2012. Chamaea fasciata. W: IUCN 2016. Czerwona księga gatunków zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) Wersja 2015-4. <www.iucnredlist.org>. (ang.) [dostęp 2016-03-18]
  3. P. Mielczarek, M. Kuziemko: Rodzina: Sylviidae Leach, 1820 - pokrzewkowate - Sylvia warblers, parrotbills and allies (wersja: 2015-09-13). W: Kompletna lista ptaków świata [on-line]. Instytut Nauk o Środowisku Uniwersytetu Jagiellońskiego. [dostęp 2016-03-18].
  4. F. Gill, D. Donsker: Sylviid babblers, parrotbills & white-eyes (ang.). IOC World Bird List: Version 6.1. [dostęp 2016-03-18].
  5. Wrentit (Chamea fasciata). BirdLife International. [dostęp 12 maja 2013].
  6. Subfamily Chamaeanae. W: Spencer Fullerton Baird: Birds. Waszyngton: 1858, s. 370.
  7. Wrentit (Chamaea fasciata). PRBO Conservation Science, 2009.
  8. S. F. Baird, T. M. Brewer & Robert Ridgway: A History of North American Birds. T. 1. Boston: 1875, s. 84-85.

Bibliografia[edytuj]

  • Nicole Bouglouan: Wrentit. Oiseaux-Birds, 2010.