Radosław Jedynak

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Radosław Jedynak
Jedynak Radoslaw.jpg
Radosław Jedynak, 2006
Państwo  Polska
Data i miejsce urodzenia 9 czerwca 1982
Warszawa
Tytuł szachowy arcymistrz (2006)
Ranking FIDE 2453 (01.10.2014)
Miejsce w kraju 44
Gnome-go-next.svg Polscy arcymistrzowie szachowi

Radosław Jedynak (ur. 9 czerwca 1982 w Warszawie) – polski szachista, arcymistrz od 2006 roku.

Kariera szachowa[edytuj | edytuj kod]

Grę w szachy poznał w wieku 3 lat od swojego ojca, ale po raz pierwszy w szachowym turnieju wziął udział mając lat 7. Były to mistrzostwa warszawskiej dzielnicy Ochota, które zakończyły się jego zwycięstwem. Od roku 1992 nieprzerwanie przez 10 lat uczestniczył w finałach mistrzostw Polski juniorów we wszystkich kategoriach wiekowych. Na swoim koncie posiada trzy medale tych rozgrywek: złoty (1994), srebrny (1993, oba w kategorii do lat 12) oraz brązowy (1996, do lat 14). W roku 1994 wystąpił na mistrzostwach świata juniorów do lat 12, w których podzielił III miejsce wspólnie z późniejszym mistrzem świata Rusłanem Ponomariowem. W tym samym roku wziął również w mistrzostwach Europy juniorów. W roku 1993 zdobył drużynowe wicemistrzostwo Polski juniorów z drużyną "Legionu" Warszawa, w latach 1996 - 1997 drużynowe mistrzostwo kraju, a w 2000 – brązowy medal w tej konkurencji. W roku 2003 wywalczył brązowy medal drużynowych mistrzostw Polski. Jest również trzykrotnym drużynowym medalistą mistrzostw Polski w szachach błyskawicznych: dwukrotnie złotym (w latach 2005 i 2006) oraz srebrnym (z roku 2001). Wszystkie medale od roku 1996 wywalczył reprezentując barwy klubu PTSz Płock.

W latach 1999–2005 zaprzestał wyczynowego uprawiania szachów, poświęcając się w tym czasie edukacji (w roku 2005 ukończył studia na wydziale Nauk Politycznych Uniwersytetu Warszawskiego) oraz publicystyce szachowej. W międzyczasie, w roku 2001, otrzymał tytuł mistrza międzynarodowego. W roku 2005 powrócił do aktywnej gry turniejowej i wkrótce został arcymistrzem. Wygrał lub podzielił I miejsca w następujących międzynarodowych turniejach: Znojmo (2002), Jarnołtówek (2003), Leutersdorf (2006), Marcy-l'Etoile (2006), Montpellier (2006), Deizisau (2007), Oberwart (2007), Malaga (2008), Rewal (2009, turniej Konik Morski Rewala), Karpacz (2012).

Najwyższy ranking w dotychczasowej karierze osiągnął 1 października 2006 r., z wynikiem 2559 punktów zajmował wówczas 10. miejsce wśród polskich szachistów[1].

Przypisy

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]