Ratko Kacijan

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ratko Kacijan
Data i miejsce
urodzenia
18 stycznia 1917
Zadar, Austro-Węgry
Data i miejsce
śmierci
18 czerwca 1949
Zagrzeb, Jugosławia
Pozycja Napastnik
Kariera juniorska
ŠK Primorac
NK Osvit
Kariera seniorska
Lata Klub
1936–1939
1939–1941
1941–1945
1945–1949
HAŠK
Hajduk Split
HAŠK
Dinamo Zagrzeb
Reprezentacja narodowa
Lata Reprezentacja
1940–1943
1946
 Chorwacja
 Jugosławia
10 (1)
1 (0)

Ratko Kacijan, (ur. 18 stycznia 1917 w Zadarze, zm. 18 czerwca 1949 w Zagrzebiu) - chorwacki piłkarz, występujący na pozycji środkowego napastnika. W swoim czasie tworzył świetny chorwacki duet napastników, wraz z Ivanem "Ico" Hitrecem.

Kariera klubowa[edytuj]

Karierę zaczynał w roku 1931, w wieku 14 lat w młodzieżowym klubie ŠK Primorac Belgrad. Później, w roku 1934 wraz z rodziną wrócił do Chorwacji i zamieszkał w mieście Šibenik, a także grał w tamtejszym klubie NK Osvit. Po trzech latach gry w tym zespole, w roku 1937 został zawodnikiem zespołu HAŠK Zagrzeb, z którym rok później (1938) zdobywa mistrzostwo Jugosławii. W roku 1939 przechodzi do zespołu Hajduka Split, gdzie w roku 1940 po pobiciu sędziego zostaje dożywotnio zdyskwalifikowany. Federacja zamieniła mu karę na dwa lata, a sam zawodnik po odbyciu kary był przykładem wzorowego piłkarza i profesjonalisty. Kacijan był znany jako jeden z orędowników reżimu ustaszowskiego Ante Pavelicia. Z Hajduka Split do HAŠK-a powrócił w roku 1943, a od roku 1944 uczestniczył w wyzwoleniu Jugosławii spod faktycznej kontroli hitlerowców. Po zakończeniu wojny rozpoczął występy w nowo utworzonym na gruzach HAŠK-a i innych zagrzebskich klubów, klubie Dinamo Zagrzeb. W trakcie swojej gry w Dinamie w latach 1945 - 1949 w 102 występach, strzelił 8 goli dla drużyny "Modrich".

Kariera reprezentacyjna[edytuj]

W reprezentacji Jugosławii Kacijan wystąpił tylko raz - w spotkaniu rozgrywanym 9 maja 1946 w Pradze przeciwko Czechosłowacji, który Jugosłowianie niespodziewanie wygrali 2:0.

Medal Igrzysk Olimpijskich 1948 w Londynie[edytuj]

Wraz z reprezentacją Jugosławii Ratko Kacijan uczestniczył w IO 1948 w Londynie, gdzie Jugosławia zdobyła srebrny medal. Kacijan nie zagrał tam jednak ani minuty, a Jugosłowianie po kolei wyeliminowali Luksemburg (6:1), Turcję (3:1), w półfinałach Anglię (3:1) i w wielkim finale ulegając Szwecji 1:3. Zaczęło się źle dziać dla Jugosławii, kiedy w 24 minucie gola na 0:1 zdobył członek słynnego duetu "Gre-No-Li" Gunnar Gren. Mecz zaczął się jednak od początku w 42 minucie, gdy wyrównującą bramkę zdobył Stjepan Bobek. Remis utrzymał się tylko przez następne 6 minut, bowiem w 48 minucie gola na 1:2 dla Szwecji zdobył Gunnar Nordahl. Jugosłowian pogrążył w 57 minucie niesamowity Gunnar Gren, który zdobył gola z rzutu karnego. Pomimo porażki w finale zdobycie przez Jugosławię srebrnego medalu Igrzysk Olimpijskich było odebrane w kraju jako wielki triumf narodowej reprezentacji. Wszyscy piłkarze, którzy uczestniczyli w zdobyciu medalu, w tym Kacijan, otrzymali wysokie nagrody pieniężne za ten sukces, a także dożywotnią sportową, olimpijską emeryturę.

Kacijan jako trener[edytuj]

W trakcie swojej kariery sportowej Kacijan zdał egzamin na trenera w Akademii Wychowania Fizycznego w Zagrzebiu. Krótko trenował zespół HAŠK Zagrzeb, a także policyjny klub Milicionar Zagrzeb. Pracę w tym klubie przerwała niespodziewana śmierć Kacijana w roku 1949 w wyniku zawału serca. W hołdzie dla wielkiego piłkarza, młodzieżowa szkółka Dinama Zagrzeb nosi nazwę "ONS Hitrec - Kacijan".