Stjepan Bobek

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Stjepan Bobek
ilustracja
Data i miejsce urodzenia 3 grudnia 1923
Zagrzeb
Data i miejsce śmierci 22 sierpnia 2010
Belgrad
Pozycja środkowy napastnik
Kariera juniorska
Lata Klub
1936–1938 HŠK Derbi
1938–1942 ŠK Zagrzeb
1942–1944 HŠK Ličanin
Kariera seniorska
Lata Klub Wyst. Gole
1942 Admira Wiedeń 8 (7)
1944–1945 HŠK Građanski 15 (13)
1945–1959 FK Partizan 198 (121)
W sumie: 221 (141)
Kariera reprezentacyjna
Lata Reprezentacja Wyst. Gole
1946–1956  Jugosławia 63 (38)
Kariera trenerska
Lata Klub
1959 Legia Warszawa
1960–1963 FK Partizan
1963–1967 Panathinaikos AO
1967–1969 FK Partizan
1969–1970 Olympiakos SFP
1970 Altay SK
1972 Dinamo Zagrzeb
1974–1975 Panathinaikos AO
1975–1976 Panetolikos GFS
1976–1978 Espérance Sportive de Tunis
1978–1981 Wardar Skopje
FK Zemun

Stjepan Bobek (ur. 3 grudnia 1923 w Zagrzebiu, zm. 22 sierpnia 2010 w Belgradzie[1]) – jugosłowiański i chorwacki piłkarz, reprezentujący Jugosławię, grający na pozycji napastnika. Później zajął się pracą trenerską.

Bobek urodził się w Zagrzebiu. W piłkę zaczął grać w wieku 13 lat w tamtejszej Viktoriji, małym klubie z ligi regionalnej. Grał na papierach swojego brata. Kiedy skończył 20 lat został środkowym napastnikiem klubu Građanski Zagrzeb.

W 1945 roku Bobek trafił do Partizana Belgrad, gdzie grał do roku 1958. W Partizanie zagrał 468 razy, strzelając 403, co jest dotychczas niepobitym rekordem klubowym. Z Partizanem dwa razy zdobył mistrzostwo Jugosławii i cztery razy puchar kraju. Bobek był dwukrotnie królem strzelców jugosłowiańskiej pierwszej ligi w latach 1945 (8 goli) i 1954 (21 goli). Za pierwszym razem jako reprezentant Armii Jugosłowiańskiej, a za drugim już jako gracz Partizana. Jest także rekordzistą w Jugosławii pod względem zdobytych bramek w jednym meczu. 8 czerwca 1947 roku strzelił 9 bramek w wygranym przez Partizan 10:1 meczu przeciwko 14. Oktobar. Mecz ten odbył się w miejscowości Nisz.

W reprezentacji Jugosławii Bobek zadebiutował 9 maja 1946 roku w wygranym 2:0 meczu z reprezentacją Czechosłowacji. Pierwszą bramkę w jugosłowiańskiej kadrze zdobył już w swoim drugim meczu – 29 września 1946 w wygranym 4:2 meczu z Czechosłowacją. Bobek zagrał na dwóch mundialach: na mistrzostwach świata w Brazylii (strzelił jedną z bramek w wygranym 4:1 meczu z reprezentacją Meksyku) oraz mistrzostwach świata w Szwajcarii. Wystąpił także na dwóch olimpiadach: w 1948 w Londynie (strzelił 4 bramki, a Jugosławia zdobyła srebrny medal) i w 1952 w Helsinkach (Jugosłowianie ponownie zdobyli srebro, a Bobek strzelił 3 gole). Jest najlepszym napastnikiem w historii reprezentacji Jugosławii. Zdobył aż 38 goli w 63 meczach.

Po skończeniu kariery zawodniczej, Bobek został szkoleniowcem. W 1959 roku pracował przez jeden sezon w Legii Warszawa. Później wrócił do Jugosławii, gdzie został trenerem Partizana Belgrad. Trzy razy z rzędu zdobył mistrzostwo Jugosławii, po czym został zastąpiony przez Kirila Simonovskiego w 1963 roku. W 1964 ponownie ściągnięto go do Warszawy do Legii, skąd przeniósł się do Grecji, aby prowadzić Panathinaikos AO. W sezonach 1967/1968 i 1968/1969 ponownie pracował z Partizanem Belgrad. W 1970 roku prowadził Olympiakos SFP, a w 1972 Dinamo Zagrzeb. Ostatnim jego klubem w karierze trenerskiej był Wardar Skopje, z którym wygrał drugą ligę w Macedonii.

W 1995 roku został wybrany najlepszym i najbardziej popularnym piłkarzem Partizana Belgrad w historii[2].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. prof: Zmarł Stjepan Bobek (pol.). 90minut.pl, 2010-08-22. [dostęp 2010-08-22].
  2. Stjepan Bobek, jedan od najvećih hrvatskih nogometaša, umro u 87. godini (chorw.). seebiz.eu, 2010-08-22. [dostęp 2010-08-22].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Andrzej Gowarzewski: Mistrzostwa Polski. Ludzie (1945–1962). 100 lat prawdziwej historii (3), Wydawnictwo GiA, Katowice 2017

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]