Stjepan Bobek

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Stjepan Bobek
ilustracja
Data i miejsce
urodzenia
3 grudnia 1923
Zagrzeb, Królestwo SHS
Data i miejsce
śmierci
22 sierpnia 2010
Belgrad, Serbia
Pozycja napastnik
Kariera juniorska
1936–1938
1938–1942
1942–1944
HŠK Derbi
ŠK Zagrzeb
HŠK Ličanin
Kariera seniorska
Lata Klub M (G)
1944–1945
1945–1959
Građanski Zagrzeb
FK Partizan Belgrad

198 (121)
Kariera reprezentacyjna
Lata Reprezentacja M (G)
1946–1956  Jugosławia 63 (38)
Kariera trenerska
Lata Klub/reprezentacja
1959
1960–1963
1963–1967
1967–1969
1969–1970
1972
1975
1976–1978
1978–1981
KP Legia Warszawa
FK Partizan Belgrad
Panathinaikos Ateny
FK Partizan Belgrad
Olympiakos Pireus
Dinamo Zagrzeb
Panathinaikos Ateny
Espérance Tunis
Wardar Skopje
FK Zemun Belgrad

Stjepan Bobek (ur. 3 grudnia 1923 w Zagrzebiu, zm. 22 sierpnia 2010 w Belgradzie[1]) – były piłkarz chorwacki, reprezentujący Jugosławię, grający na pozycji napastnika. Później zajął się pracą trenerską.

Bobek urodził się w Zagrzebiu. W piłkę zaczął grać w wieku 13 lat w tamtejszej Viktoriji, małym klubie z ligi regionalnej. Grał na papierach swojego brata. Kiedy skończył 20 lat został środkowym napastnikiem klubu Građanski Zagrzeb.

W 1945 roku Bobek trafił do Partizana Belgrad, gdzie grał do roku 1958. W Partizanie zagrał 468 razy, strzelając 403, co jest dotychczas niepobitym rekordem klubowym. Z Partizanem dwa razy zdobył mistrzostwo Jugosławii i cztery razy puchar kraju. Bobek był dwukrotnie królem strzelców jugosłowiańskiej pierwszej ligi w latach 1945 (8 goli) i 1954 (21 goli). Za pierwszym razem jako reprezentant Armii Jugosłowiańskiej, a za drugim już jako gracz Partizana. Jest także rekordzistą w Jugosławii pod względem zdobytych bramek w jednym meczu. 8 czerwca 1947 roku strzelił 9 bramek w wygranym przez Partizan 10:1 meczu przeciwko 14. Oktobar. Mecz ten odbył się w miejscowości Nisz.

W reprezentacji Jugosławii Bobek zadebiutował 9 maja 1946 roku w wygranym 2:0 meczu z reprezentacją Czechosłowacji. Pierwszą bramkę w jugosłowiańskiej kadrze zdobył już w swoim drugim meczu – 29 września 1946 w wygranym 4:2 meczu z Czechosłowacją. Bobek zagrał na dwóch mundialach: na Mistrzostwach Świata w Brazylii (strzelił jedną z bramek w wygranym 4:1 meczu z reprezentacją Meksyku) oraz Mistrzostwach Świata w Szwajcarii. Wystąpił także na dwóch olimpiadach: w 1948 w Londynie (strzelił 4 bramki, a Jugosławia zdobyła srebrny medal) i w 1952 w Helsinkach (Jugosłowianie ponownie zdobyli srebro, a Bobek strzelił 3 gole). Jest najlepszym napastnikiem w historii reprezentacji Jugosławii. Zdobył aż 38 goli w 63 meczach.

Po skończeniu kariery zawodniczej, Bobek został szkoleniowcem. W 1959 roku pracował przez jeden sezon w Legii Warszawa. Później wrócił do Jugosławii, gdzie został trenerem Partizana Belgrad. Trzy razy z rzędu zdobył mistrzostwo Jugosławii, po czym został zastąpiony przez Kirila Simonovskiego w 1963 roku. W 1964 ponownie ściągnięto go do Warszawy do Legii, skąd przeniósł się do Grecji, aby prowadzić Panathinaikos Ateny. W sezonach 1967/1968 i 1968/1969 ponownie pracował z Partizanem Belgrad. W 1970 roku prowadził Olympiakos Pireus, a w 1972 Dinamo Zagrzeb. Ostatnim jego klubem w karierze trenerskiej był Wardar Skopje, z którym wygrał drugą ligę w Macedonii.

W 1995 roku został wybrany najlepszym i najbardziej popularnym piłkarzem Partizana Belgrad w historii[2].

Przypisy

  1. prof: Zmarł Stjepan Bobek (pol.). 90minut.pl, 2010-08-22. [dostęp 2010-08-22].
  2. Stjepan Bobek, jedan od najvećih hrvatskih nogometaša, umro u 87. godini (chorw.). seebiz.eu, 2010-08-22. [dostęp 2010-08-22].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]