Stjepan Bobek

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Stjepan Bobek
ilustracja
Data i miejsce urodzenia 3 grudnia 1923
Zagrzeb
Data i miejsce śmierci 22 sierpnia 2010
Belgrad
Pozycja ofensywny pomocnik, środkowy napastnik
Kariera juniorska
Lata Klub
1936–1938 HŠK Derbi
1938–1942 ŠK Zagrzeb
1942–1944 HŠK Ličanin
Kariera seniorska
Lata Klub Wyst. Gole
1942 Admira Wiedeń 8 (7)
1944–1945 HŠK Građanski 15 (13)
1945–1959 FK Partizan 198 (121)
W sumie: 221 (141)
Kariera reprezentacyjna
Lata Reprezentacja Wyst. Gole
1946–1956  Jugosławia 63 (38)
Kariera trenerska
Lata Drużyna
1959 Legia Warszawa
1960–1963 FK Partizan
1963–1967 Panathinaikos AO
1967–1969 FK Partizan
1969–1970 Olympiakos SFP
1970 Altay SK
1972 Dinamo Zagrzeb
1974–1975 Panathinaikos AO
1975–1976 Panetolikos GFS
1976–1978 Espérance Sportive de Tunis
1978–1981 Wardar Skopje
FK Zemun

Stjepan Bobek (ur. 3 grudnia 1923 w Zagrzebiu, zm. 22 sierpnia 2010 w Belgradzie) – jugosłowiański piłkarz narodowości chorwackiej występujący na pozycji pomocnika lub napastnika, reprezentant Jugosławii w latach 1946–1956, dwukrotny medalista olimpijski, trener piłkarski.

Kariera klubowa[edytuj | edytuj kod]

Bobek urodził się w Zagrzebiu. W piłkę nożną zaczął grać w wieku 13 lat w tamtejszej Viktoriji, małym klubie z ligi regionalnej. Ze względu na młody wiek był zarejestrowany na licencji swojego brata. W 1944 roku został środkowym napastnikiem klubu HŠK Građanski.

W 1945 roku trafił do FK Partizan, gdzie grał do 1958 roku[1]. W Partizanie zagrał 468 razy, strzelając 403, co jest dotychczas niepobitym rekordem klubowym[1]. Z Partizanem dwa razy zdobył mistrzostwo Jugosławii i cztery razy puchar kraju. Bobek był dwukrotnie królem strzelców jugosłowiańskiej ekstraklasy w latach 1945 (8 goli) i 1954 (21 goli). Za pierwszym razem jako reprezentant Armii Jugosłowiańskiej, a za drugim jako gracz Partizana. Jest także rekordzistą w Jugosławii pod względem zdobytych bramek w jednym meczu. 8 czerwca 1947 strzelił 9 goli w wygranym przez Partizan 10:1 spotkaniu przeciwko 14. Oktobar. Mecz ten odbył się w miejscowości Nisz. W 1995 roku został wybrany najlepszym i najbardziej popularnym piłkarzem FK Partizan w historii[1][2].

Kariera reprezentacyjna[edytuj | edytuj kod]

W reprezentacji Jugosławii Bobek zadebiutował 9 maja 1946 w wygranym 2:0 meczu z Czechosłowacją. Pierwszą bramkę w drużynie narodowej zdobył w swoim drugim meczu – 29 września 1946 w wygranym 4:2 spotkaniu przeciwko Czechosłowacji. Zagrał na dwóch mundialach: na Mistrzostwach Świata 1950 w Brazylii (strzelił gola w wygranym 4:1 meczu z Meksykiem) oraz Mistrzostwach Świata 1954 w Szwajcarii[1]. Wystąpił także na dwóch olimpiadach: w 1948 w Londynie (strzelił 4 bramki, a Jugosławia zdobyła srebrny medal) i w 1952 w Helsinkach (Jugosłowianie ponownie zdobyli srebro, a Bobek strzelił 3 gole)[1]. Jest najskuteczniejszym zawodnikiem w historii reprezentacji Jugosławii, dla której zdobył 38 goli w 63 meczach.

Kariera trenerska[edytuj | edytuj kod]

Po skończeniu kariery zawodniczej, Bobek został szkoleniowcem. W 1959 roku pracował przez jeden sezon w Legii Warszawa[1]. Później wrócił do Jugosławii, gdzie został trenerem Partizana Belgrad. Trzy razy z rzędu zdobył mistrzostwo Jugosławii, po czym został zastąpiony przez Kirila Simonovskiego w 1963 roku. W 1964 ponownie ściągnięto go do Warszawy do Legii, skąd przeniósł się do Grecji, aby prowadzić Panathinaikos AO. W sezonach 1967/1968 i 1968/1969 ponownie pracował z Partizanem Belgrad. W 1970 roku prowadził Olympiakos SFP, a w 1972 Dinamo Zagrzeb. Ostatnim jego klubem w karierze trenerskiej był Wardar Skopje, z którym wygrał drugą ligę w Macedonii.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d e f Zmarł Stjepan Bobek (pol.). 90minut.pl, 2010-08-22. [dostęp 2020-02-11].
  2. Otišao je gospon Gol (chorw.). vecernji.hr, 2010-08-22. [dostęp 2020-02-11].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]