Refat Czubarow

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Refat Czubarow
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia

22 września 1957
Samarkanda

Zawód, zajęcie

polityk, archiwista

Odznaczenia
Order Wolności (Ukraina)

Refat Abdurachmanowycz Czubarow, ukr. Рефат Абдурахманович Чубаров, krymskotat. Refat Abdurahman oğlu Çubarov, łot. Refats Čubarovs (ur. 22 września 1957 w Samarkandzie) – ukraiński polityk, archiwista i działacz społeczny narodowości tatarskiej, wiceprzewodniczący i następnie przewodniczący Medżlisu Tatarów Krymskich.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Uczył się w średniej szkole technicznej w Symferopolu, później pracował jako murarz w Mołdawii. W 1983 ukończył studia w instytucie historyczno-archiwalnym w Moskwie, po czym został zatrudniony w centralnym archiwum państwowym Łotewskiej SRR w Rydze (pełnił m.in. obowiązki dyrektora). W 1989 wybrano go w skład rady deputowanych ludowych Rygi (mandat radnego sprawował też w niepodległej Łotwie do 1994, był członkiem frakcji Łotewskiego Frontu Ludowego).

Pod koniec lat 80. zaangażował się w działalność na rzecz tożsamości narodowej Tatarów, zasiadając w państwowej komisji ds. Tatarów krymskich przy Radzie Ministrów ZSRR (1990–1991), a później pełniąc obowiązki przewodniczącego centralnej rady ruchu narodowego Tatarów krymskich (1991–1993). W 1994 wyjechał na Krym. W tym samym roku wybrano go do Rady Najwyższej Autonomicznej Republiki Krymu. Stanął na czele frakcji deputowanych tatarskich „Kurułtaj”, pełnił obowiązki wiceprzewodniczącego rady. W 1997 zasiadł w padzie ds. polityki językowej przy prezydencie Ukrainy (funkcję tę pełnił do 2001). W 1998 uzyskał mandat posła do Rady Najwyższej Ukrainy. Po raz kolejny wybierany był w 2002 i 2006 z ramienia Bloku Nasza Ukraina (jako kandydat Ludowego Ruchu Ukrainy). Bez powodzenia ubiegał się o reelekcję w 2007 z listy bloku Nasza Ukraina-Ludowa Samoobrona.

Objął obowiązki wiceprzewodniczącego Medżlisu Tatarów Krymskich oraz Rady Przedstawicieli Narodu Krymskotatarskiego. W 2005 został członkiem komisji ds. obywatelstwa przy prezydencie Ukrainy. W 2006 zasiadł w radzie ds. polityki narodowościowej. W 2013 powierzono mu funkcję przewodniczącego Medżlisu Tatarów Krymskich.

W październiku 2014 bez powodzenia kandydował na posła z listy Bloku Petra Poroszenki. W grudniu tegoż roku został nominowany przez prezydenta Petra Poroszenkę (wraz z Jewhenem Zacharowem i Jarosławem Hrycakiem) na członka komisji konkursowej Narodowego Biura Antykorupcyjnego Ukrainy[1]. W maju 2015 objął wakujący mandat w Radzie Najwyższej VII kadencji, który wykonywał do 2019.

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]