Refleksologia (pseudonauka)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Refleksologia, lub terapia "zonowa" – metoda terapii holistycznej. Polega na uciskaniu odpowiednich punktów zwanych refleksami, które znajdują się na stopach, rękach oraz twarzy. Według zwolenników tej metody każdemu z tych punktów odpowiada określony organ, narząd wewnętrzny bądź część ciała. Według osób zajmujących się tą metodą poprzez uciskanie tych miejsc za pomocą kciuka i palców, poprawia się krążenie i stymuluje układ nerwowy, w celu uregulowania zaburzonych funkcji organizmu. Refleksolodzy twierdzą, że wspomaga się w ten sposób naturalny proces samoleczenia. Od 2005 roku refleksologia jest w Polsce zawodem.

Przyjęta zasada działania[edytuj | edytuj kod]

Według refleksologii ciało ludzkie dzieli się na 5 par stref, zwanych zonami, które biegną od czubka głowy do stóp i rąk, gdzie znajdują swoje zakończenie w obszarach refleksów. Jeśli któryś z organów jest obecny w jednej lub dwu zonach, odpowiadający mu obszar refleksów można znaleźć w tej samej strefie na stopach. Kiedy uciskamy te miejsca, stymulujemy przepływ energii, która ma działać uzdrawiająco na znajdujące się w zonie narządy.

Refleksologia, będąc terapią holistyczną, opiera się na koncepcji, w której cały ludzki organizm znajduje swoje odbicie w poszczególnych jego częściach. Zgodnie z tą teorią żaden z organów nie funkcjonuje w izolacji, ale współpracuje z innymi na rzecz zdrowia całego ciała. Dlatego też nagromadzenie toksyn w jednej z części ciała prowadzi do tego, że pozostałe muszą pracować ciężej, żeby skompensować zaburzenia energii. Poprzez pracę na refleksach stóp refleksolog ma powodować usunięcie toksyn blokujących kanały energetyczne i doprowadzić organizm do naturalnego stanu równowagi energetycznej.

Nie ma dokładnej naukowej wiedzy na temat tego, jak uciskanie stóp może wpływać na inne organy wewnątrz poszczególnych stref.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Według zwolenników tej metody początki refleksologii sięgają starożytności. Malowidła znalezione w egipskim Grobowcu Lekarza w Sakkarze przedstawiają starożytnych terapeutów uciskających stopy i dłonie swoich pacjentów. Również Chińczycy korzystali z metody uciskania punktów na stopach wraz z zabiegami akupunktury.

Dzisiejszą refleksologię zapoczątkowała Eunice Ingham, która w latach 30. XX wieku rozpowszechniła tę metodę[1][2]. Kiedy po raz pierwszy się z nią zetknęła była pod tak wielkim jej wrażeniem, że zrezygnowała ze szpitalnego etatu i rozpoczęła praktykę prywatną jako refleksolog. Napisała następnie pierwszą książkę o refleksologii, by następnie otworzyć pierwszą specjalistyczną szkołę kształcącą refleksologów (w tym też czasie "terapia zonowa" została przemianowana na refleksologię). Ingham poświęciła 40 lat swego życia na praktykę i propagowanie tej metody leczenia. Zmarła w 1974 roku.

Krytyka[edytuj | edytuj kod]

Zdobycie tytułu Dyplomowanego Refleksologa wymaga w Polsce przejścia trzech etapów szkolenia pod okiem nauczyciela zawodu, następnie dwóch warsztatów z udziałem nauczycieli zawodu oraz głównej założycielki Polskiego Instytutu Refleksologii. Dopiero wtedy Refleksolog podchodzi do egzaminu złożonego z niemal 400 pytań, głównie z anatomii[3].

Refleksologia jest przez wielu krytykowana również dlatego, że do leczenia wielu chorób nie potrzeba leków i operacji, a wystarczają zabiegi i zdrowa dieta spożywcza.

Mapa stóp[edytuj | edytuj kod]

Przykład mapy stóp, pokazującej obszary, które według refleksologów korespondują z organami znajdującymi się w strefach, "zonach" ciała. Istnieje podobna mapa pokazująca te pozycje na wewnętrznych częściach dłoni.

Foot chart1.png
       Mózg        Żołądek
       Zatoki        Śledziona
       Głos        Wątroba
       Przysadka        Pęcherzyk żółciowy
       Szyja i Gardło        Nadnercza
       Oczy        Trzustka
       Uszy        Nerka
       Pacha        Moczowód
       Ramię i Ręka        Pęcherz moczowy
       Płuco i Pierś        Jelito grube
       Serce        Jelito cienkie
       Tarczyca i Oskrzela        Kość ogonowa
       Splot słoneczny        Nerw kulszowy
       Przepona        Kępki Peyera
       Wyrostek robaczkowy  

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Patricia Benjamin. Eunice D. Ingham and the development of foot reflexology in the U.S.. „American Massage Therapy Journal”, 1989. 
  2. Massagenerd.com Presents History of Massage, Therapies & Rules (ang.). [dostęp 2007-10-12].
  3. Zarys etapów nauki - Polski Instytut Refleksologii, „Polski Instytut Refleksologii” [dostęp 2017-01-26] (pol.).

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Instytucje i organizacje

Strony o refleksologii