Robinson Canó

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Robinson Canó
Ilustracja
#24 New York Mets
drugobazowy
Pełne imię i nazwisko Robinson José Canó Mercedes
Data i miejsce urodzenia 22 października 1982
San Pedro de Macorís, Dominikana
Odbija lewą
Rzuca prawą
Debiut 3 maja 2005
Statystyki
Średnia uderzeń 0,303
Home runy 315
Uderzenia 2529
RBI 1251
Kariera klubowa
Lata Kluby
2005–2013 New York Yankees
2014–2018 Seattle Mariners
2018– New York Mets
Stan na 12 lipca 2019.

Robinson José Canó Mercedes (ur. 22 października 1982) – dominikański baseballista występujący na pozycji drugobazowego w New York Mets.

Przebieg kariery[edytuj | edytuj kod]

New York Yankees[edytuj | edytuj kod]

W styczniu 2001 roku jako wolny agent podpisał kontrakt z New York Yankees i początkowo występował w klubach farmerskich tego zespołu, między innymi w Columbus Clippers[1][2]. W Major League Baseball zadebiutował 3 maja 2005 w meczu przeciwko Tampa Bay Rays[1]. W sezonie 2005 w głosowaniu na najlepszego debiutanta sezonu zajął 2. miejsce za Hustonem Streetem z Oakland Athletics[3]. Rok później został wybrany po raz pierwszy w karierze do Meczu Gwiazd, jednak nie mógł wystąpić z powodu kontuzji[4][5].

W styczniu 2008 roku podpisał sześcioletni kontrakt wart 55 milionów dolarów[6]. W sezonie 2009 wystąpił w World Series, w którym Yankees pokonali Philadelphia Phillies w sześciu meczach, zaś w 2010 w głosowaniu na najbardziej wartościowego zawodnika zajął 3. miejsce za Joshem Hamiltonem z Texas Rangers i Miguelem Cabrerą z Detroit Tigers[7][8].

Seattle Mariners[edytuj | edytuj kod]

W grudniu 2013 został zawodnikiem Seattle Mariners, podpisując jako wolny agent 10-letni kontrakt wart 240 milionów dolarów[9]. 17 kwietnia 2014 w meczu z Texas Rangers zdobył pierwszego home runa w barwach nowego klubu[10]. W sierpniu 2014 został powołany do składu Major League All-Star na tournée do Japonii, które odbyło się w dniach 11–20 listopada 2014[11]. 23 września 2015 w przegranym po dziesięciu zmianach spotkaniu z Kansas City Royals zaliczył 2000. uderzenie w MLB[12].

13 maja 2018 w meczu przeciwko Detroit Tigers został uderzony piłką i doznał złamania prawej ręki[13]. Dwa dni później został zawieszony przez władze ligi MLB na 80 meczów, za zażywanie zabronionych substancji[14].

New York Mets[edytuj | edytuj kod]

3 grudnia 2018 w ramach wymiany zawodników przeszedł do New York Mets[15]. W swoim pierwszym podejściu do odbicia w barwach nowego klubu, w meczu wyjazdowym przeciwko Washington Nationals, Canó zdobył home runa po narzucie Maksa Scherzera[16]. W pierwszej połowie ósmej zmiany zaliczył RBI single, co dało drużynie z Nowego Jorku prowadzenie i ostatecznie zwycięstwo 2–0[17].

Kariera reprezentacyjna[edytuj | edytuj kod]

W marcu 2013 wraz z reprezentacją Dominikany zwyciężył w World Baseball Classic i został wybrany najbardziej wartościowym zawodnikiem tego turnieju[18].

Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

Jego ojciec José Canó był również baseballistą i występował między innymi w Houston Astros, w którym rozegrał 6 meczów[19].

Nagrody i wyróżnienia[edytuj | edytuj kod]

Nagroda/wyróżnienie Lata Źródło
All-Star 2006, 2010, 2011, 2012, 2013, 2014, 2016, 2017 [1]
All-Star Game MVP 2017 [20]
Gold Glove Award 2010, 2012 [21]
Silver Slugger Award 2006, 2010, 2011, 2012, 2013 [22]
Zwycięzca w World Series 2009 [7]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c Robinson Cano Statistics (ang.). [dostęp 30 września 2012].
  2. Robinson Cano Register Statistics & History (ang.). [dostęp 24 czerwca 2016].
  3. Baseball Awards Voting for 2005 (ang.). baseball-reference.com. [dostęp 30 września 2012].
  4. All Star Game 2006 - Rosters: By League (ang.). mlb.com. [dostęp 30 września 2012].
  5. Profile and Biography of Robinson Canó (ang.). sportsvale.com. [dostęp 30 września 2012].
  6. Yanks and Canó Agree on Deal (ang.). nytimes.com. [dostęp 30 września 2012].
  7. a b 2009 World Series (ang.). baseball-reference.com. [dostęp 30 września 2012].
  8. Baseball Awards Voting for 2010 (ang.). baseball-reference.com. [dostęp 30 września 2012].
  9. Mariners players pumped about Cano deal (ang.). mariners.com. [dostęp 14 grudnia 2013].
  10. Bigger in Texas? Small ball keys Rangers' win (ang.). mlb.com. [dostęp 18 kwietnia 2014].
  11. MLB stars commit to 'All-Star Series' in Japan (ang.). mlb.com. [dostęp 11 października 2014].
  12. Cano logs 2,000th career hit against Royals (ang.). mlb.com. [dostęp 22 listopada 2015].
  13. Cano fractures hand on HBP; surgery possible (ang.). mlb.com. [dostęp 10 sierpnia 2018].
  14. Cano suspended 80 games for violation of drug policy (ang.). mlb.com. [dostęp 10 sierpnia 2018].
  15. Mets officially get Cano, Diaz from Mariners (ang.). mlb.com. [dostęp 4 grudnia 2018].
  16. Cano homers in 1st AB with Mets (ang.). mlb.com. [dostęp 29 marca 2019].
  17. Cano's clutch RBI single (ang.). mlb.com. [dostęp 29 marca 2019].
  18. Torrid stretch earns Cano Classic MVP (ang.). mlb.com. [dostęp 21 marca 2013].
  19. Jose Cano (ang.). espn.com. [dostęp 30 września 2012].
  20. KCano hits decisive HR, named All-Star MVPn (ang.). mlb.com. [dostęp 12 lipca 2017].
  21. National League Gold Glove Award Winners (ang.). baseball-reference.com. [dostęp 30 września 2012].
  22. Silver Slugger winners (ang.). mlb.com. [dostęp 30 września 2012].