Cal Ripken Jr.

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Cal Ripken Jr.
Ilustracja
łącznik/trzeciobazowy
Pełne imię i nazwisko

Calvin Edwin Ripken Jr.

Pseudonim

Iron Man[1]

Data i miejsce urodzenia

24 sierpnia 1960
Havre de Grace, Maryland

Odbijał

prawą

Rzucał

prawą

Debiut

10 sierpnia 1981

Ostatni występ

6 października 2001

Statystyki
Średnia uderzeń

0,276

Home runy

431

Uderzenia

3184

RBI

1695

Runy

1647

Kariera klubowa
Lata Kluby
1981–2001 Baltimore Orioles
Empty Star.svg Empty Star.svg Empty Star.svg Baseball Hall of Fame Empty Star.svg Empty Star.svg Empty Star.svg
Rok wprowadzenia

2007

Głosów

98,5% (1. głosowanie)

Metoda elekcji

BBWAA

Calvin Edwin Ripken Jr. (ur. 24 sierpnia 1960) – amerykański baseballista, który występował na pozycji łącznika i trzeciobazowego przez 21 sezonów w Baltimore Orioles.

Przebieg kariery[edytuj | edytuj kod]

Ripken został wybrany przez Orioles w 2. rundzie draftu 1979 roku[1]. Początkowo występował w zespołach niższych lig, między innymi w Rochester Red Wings[2]. W MLB zadebiutował 10 sierpnia 1981 w meczu przeciwko Kansas City Royals, w którym zdobył zwycięskiego runa w 12. inningu[3][4]. Trzy lata później wystąpił po raz pierwszy (z dziewiętnastu) w Meczu Gwiazd MLB i został wybrany MVP American League[5][6]. W 1987 menadżerem Baltimore Orioles został jego ojciec Cal Ripken, Sr.; w zespole występował wówczas także jego brat Billy[7]. W 1991 został wybrany po raz drugi najbardziej wartościowym zawodnikiem sezonu[6]. 10 lipca 1993 roku zaliczył 2000. uderzenie[8].

6 września 1995 Ripken w meczu pomiędzy Baltimore Orioles a California Angels wystąpił po raz 2131. z rzędu. Tym samym pobił rekord pod względem liczby kolejnych występów w MLB i wyprzedził w tej klasyfikacji Lou Gehriga, który rozegrał 2130 kolejnych meczów[9]. Spotkanie obejrzało 46772 widzów w tym ówczesny prezydent Stanów Zjednoczonych Bill Clinton oraz wiceprezydent Al Gore[10][11]. 14 czerwca 1996 pobił rekord (biorąc pod uwagę wszystkie zawodowe ligi baseballowe na świecie) w liczbie kolejnych występów, ustanowiony przez Japończyka Sachio Kinugasę, który grając w zespole Hiroshima Toyo Carp z ligi NPB, rozegrał 2215 kolejnych meczów[12]. 20 września 1998 w meczu z New York Yankees, zakończył tę serię na 2632 meczach[8][13].

15 kwietnia 2000 roku w meczu przeciwko Minnesota Twins zaliczył 3000. uderzenie[14]. Rok później zakończył karierę. W 2007 został członkiem Galerii Sław Baseballu[15].

Nagrody i wyróżnienia[edytuj | edytuj kod]

Nagroda/wyróżnienie Lata Źródło
MVP National League 1954, 1965 [6]
19× All-Star 1983, 1984, 1985, 1986, 1987, 1988, 1989, 1990, 1991, 1992
1993, 1994, 1995, 1996, 1997, 1998, 1999, 2000, 2001
[5]
All-Star Game MVP 1991, 2001 [16]
Gold Glove Award 1991, 1992 [17]
Silver Slugger Award 1983, 1984, 1985, 1986, 1989, 1991, 1993, 1994 [18]
Zwycięzca w World Series 1983 [19]
AL Rookie of the Year Award 1982 [20]
Lou Gehrig Memorial Award 1992 [21]
Roberto Clemente Award 1992 [22]
Baseball Hall of Fame od 2007 [15]
# 8 zastrzeżony przez Orioles 2001 [23]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Cal Ripken Statistics. baseball-reference.com. [dostęp 2012-09-06]. (ang.).
  2. Cal Ripken Jr. Biography. notablebiographies.com. [dostęp 2012-09-06]. (ang.).
  3. Facts About Cal Ripken’s Career. washingtonpost.com. [dostęp 2012-09-06]. (ang.).
  4. Royals 2 Orioles 3. baseball-reference.com. [dostęp 2012-09-06]. (ang.).
  5. a b Most Seasons on All-Star Roster. baseball-reference.com. [dostęp 2012-08-25]. (ang.).
  6. a b c Most Valuable Player winners. mlb.com. [dostęp 2012-09-05]. (ang.).
  7. On-Air Personalities: Bill Ripken. mlb.com. [dostęp 2012-09-07]. (ang.).
  8. a b Cal Ripken Jr.. baseball.about.com. [dostęp 2012-09-07]. (ang.).
  9. Cal Ripken breaks Lou Gehrig's consecutive game streak. mlb.com. [dostęp 2012-09-07]. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-06-12)]. (ang.).
  10. Angels 2 Orioles 4. baseball-reference.com. [dostęp 2012-09-07]. (ang.).
  11. The Ballpark That Fprever Changed Baseball. orioles.com. [dostęp 2012-09-07]. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-05-12)]. (ang.).
  12. Sachio Kinugasa - BR Bullpen. baseball-reference.com. [dostęp 2012-09-07]. (ang.).
  13. Ripken began 'Iron Man' streak 30 years ago. mlb.com. [dostęp 2012-09-07]. (ang.).
  14. The 3000 Hit Club. baseballhalloffame.org. [dostęp 2012-09-07]. (ang.).
  15. a b Ripken, Cal. baseballhall.org. [dostęp 2012-09-07]. (ang.).
  16. Melky delivers, earns All-Star MVP honors. mlb.com. [dostęp 2012-09-05]. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-03-04)]. (ang.).
  17. National League Gold Glove Award Winners. baseball-reference.com. [dostęp 2012-08-25]. (ang.).
  18. Silver Slugger winners. mlb.com. [dostęp 2012-08-25]. (ang.).
  19. Baseball-Reference Playoff and World Series Index. baseball-reference.com. [dostęp 2012-08-27]. (ang.).
  20. Awards and Honors. mlb.com. [dostęp 2012-09-03]. (ang.).
  21. Lou Gehrig Memorial Award. baseball-almanac.com. [dostęp 2013-06-29]. (ang.).
  22. Roberto Clemente Award. baseball-almanac.com. [dostęp 2013-06-29]. (ang.).
  23. Orioles Retired Numbers. orioles.com. [dostęp 2012-08-27]. (ang.).