Przejdź do zawartości

Roger Casement

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Roger Casement

Roger David Casement, irl. Ruairí Dáithí Mac Easmainn, (ur. 1 września 1864 w Sandycove, dzielnicy Dublina, zm. 3 sierpnia 1916 w Londynie) – irlandzki polityk, patriota, dyplomata Wielkiej Brytanii, poeta i działacz narodowy.

Życiorys

[edytuj | edytuj kod]

Od 1892 do 1911 pracował w służbach konsularnych Wielkiej Brytanii. Składał raporty o skandalicznym traktowaniu rdzennych mieszkańców Afryki w Wolnym Państwie Kongo i Indian w Brazylii, za co przyznano mu szlachectwo. Mimo tych zasług dla Wielkiej Brytanii jego uczucie wobec patriotyzmu irlandzkiego wzrastało przeważnie za sprawą oporu prowincji Ulster. W 1914 wyjechał do Ameryki. Tuż po wybuchu I wojny światowej pojechał z Nowego Jorku do Berlina w celu zaskarbienia niemieckiego poparcia dla planów niepodległej Irlandii. 18 miesięcy zajęły mu próby utworzenia "wolnej irlandzkiej brygady", która miała składać się z jeńców wojennych, przetrzymywanych w Niemczech. 21 kwietnia 1916 na pokładzie niemieckiego okrętu wojennego przypłynął do Irlandii. Po wylądowaniu w pobliżu Tralee i – według Alana Palmera – najwyraźniej żywił nadzieję na powstrzymanie mającej wybuchnąć za dwa dni rebelii[1]. Wynikało to z tego, iż zdawał sobie sprawę o niemożliwości udzielenia wsparcia militarnego przez Niemców tzw. Powstaniu Wielkanocnemu w aktualnym etapie I wojny światowej. Kilka godzin po zejściu na ląd aresztowano go. Uznany za winnego na procesie o zdradę stanu, został skazany na karę śmierci i powieszony. Wcześniej wywiad Wielkiej Brytanii dążył do zdyskredytowania go, rozsyłając wśród przeciwników ukarania go szubienicą tzw. Czarne pamiętniki, w których przedstawiony był rzekomy homoseksualizm Casementa i jego fantazje erotyczne[2].

Odznaczony Orderem Łaźni, który został mu następnie odebrany za wspieranie irlandzkich dążeń niepodległościowych[3].

Przypisy

[edytuj | edytuj kod]
  1. Alan Palmer, Kto jest kim w polityce. Świat od roku 1860, Wydawnictwo Magnum, Warszawa, 1998, przeł. Wiesław Horabik, Tadeusz Szafrański, s. 83
  2. Alan Palmer, Kto jest kim w polityce. Świat od roku 1860, Wydawnictwo Magnum, Warszawa, 1998, przeł. Wiesław Horabik, Tadeusz Szafrański, s. 84
  3. Owen Bowcott, Goodwin joins Mugabe, Mussolini and Ceausescu in gang of disgraced figures, „The Guardian”, 31 stycznia 2012, ISSN 0261-3077 [dostęp 2025-10-16] (ang.).

Bibliografia

[edytuj | edytuj kod]
  • B. Inglis, Roger Casement, 1973
  • R. Kee, The Green Flag, 1972
  • Alan Palmer, Kto jest kim w polityce. Świat od roku 1860, Wydawnictwo Magnum, Warszawa, 1998, przeł. Wiesław Horabik, Tadeusz Szafrański, s. 82-83.