Ropniak opłucnej

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ropniak opłucnej
Empyema pleurae
Ewolucja ropniaka opłucnej na serii zdjęć RTG klatki piersiowej wykonanych w przeciągu 2 tygodni.
Ewolucja ropniaka opłucnej na serii zdjęć RTG klatki piersiowej wykonanych w przeciągu 2 tygodni.
ICD-10 J86
J86.0 Ropniak opłucnej z przetoką
J86.9 Ropniak opłucnej bez przetoki

Ropniak opłucnej (łac. empyema pleurae) – choroba stanowiąca powikłanie wysięku opłucnowego[1]. Jest on rzadkim, ale groźnym powikłaniem zapalenia płuc[2].

Przyczyny[edytuj | edytuj kod]

Przyczyną ropniaka opłucnej może być powikłany płyn parapneumoniczny (czyli wysięk, który występuje w bakteryjnym zapaleniu płuc, przy którym obecne są cechy zakażenia, ale nie jest on ropą)[3][4], a także jest możliwe, by stanowił on powikłanie urazu klatki piersiowej, zabiegów chirurgicznych w jej obrębie, infekcji zlokalizowanych pierwotnie poniżej przepony, nakłucia jamy opłucnej oraz perforacji przełyku[1]

Obraz kliniczny[edytuj | edytuj kod]

Główne objawy ropniaka opłucnej to gorączka, duszność, kaszel i zwiększenie częstości oddechów, rzadziej inne, jak utrata masy ciała, ból w klatce piersiowej i utrata łaknienia[1]. W ciężkich przypadkach mogą występować objawy niewydolności oddechowej lub sepsy[1]. Odkrztuszanie dużej ilości ropnej wydzieliny przez chorego może świadczyć o powstaniu przetoki oskrzelowo-opłucnowej, a stan zapalny ściany klatki piersiowej o przebiciu ropniaka[1].

Metody diagnozowania[edytuj | edytuj kod]

Badanie fizykalne wykazuje w obszarze przylegania płuca lub klatki piersiowej w miejscu płynu oraz osłabienie lub zniesienie szmeru oddechowego. Badanie radiologiczne uwidacznia zacienienie charakterystyczne dla płynu. Punkcja wykazuje ropny charakter wysięku. Stosuje się również do badania bakteriologiczne i cytologiczne.

Leczenie[edytuj | edytuj kod]

W początkowym stadium ściana ropniaka jest cienka, co umożliwia łatwe odessanie ropy. W ropniaku przewlekłym (grubościennym) warunkiem wyleczenia jest zlikwidowanie jamy poprzez usunięcie grubej ściany ropniaka. Ropniak powinien być leczony wcześnie i intensywnie antybiotykami i punkcjami, a jeśli ropa jest gęsta i trudna do usunięcia igłą, należy ją usuwać drenażem zamkniętym lub ssącym. W ropniaku przewlekłym pozostaje już tylko postępowanie operacyjne.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d e Szczeklik i Gajewski 2017 ↓, s. 819.
  2. Sara Erol i inni, Pleural empyema due to group A beta-hemolytic streptococci in a newborn: case report, „Tuberkuloz Ve Toraks”, 61 (2), 2013, s. 152–154, ISSN 0494-1373, PMID23875594 [dostęp 2017-12-22].
  3. M. Ried i inni, [Para- and Postpneumonic Pleural Empyema: Current Treatment Strategies in Children and Adults], „Zentralblatt Fur Chirurgie”, 140 Suppl 1, 2015, S22–28, DOI10.1055/s-0035-1557771, ISSN 1438-9592, PMID26351760 [dostęp 2017-12-22].
  4. David P. Breen, Cyrus Daneshvar, Role of interventional pulmonology in the management of complicated parapneumonic pleural effusions and empyema, „Respirology (Carlton, Vic.)”, 19 (7), 2014, s. 970–978, DOI10.1111/resp.12339, ISSN 1440-1843, PMID25039299 [dostęp 2017-12-22].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Andrzej Szczeklik, Piotr Gajewski: Interna Szczeklika 2017. Kraków: Wydawnictwo Medycyna Praktyczna, 2017, s. 819–820. ISBN 978-83-7430-517-4.

Star of life.svg Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć medycznych i pokrewnych w Wikipedii.