Ruch 2 Czerwca

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Symbol, którym posługiwała się organizacja

Ruch 2 Czerwca (niem. Bewegung 2. Juni) – niemiecka organizacja terrorystyczna o zabarwieniu anarchistycznym.

Organizacja powstała pod koniec 1969 roku na gruncie rozbitej przez policję Akcji Frontu Południowego. Członkami grupy byli m.in.: Michael Baumann, Ronald Fritzsch, Norbert Kröcher, Juliane Plambeck, Ralf Reinders, Gabriele Rollnik, Werner Sauber, Fritz Teufel i Inge Viett. Część z nich przeszła szkolenie w obozach al-Fatahu w Jordanii[1]. 2 lutego 1972 roku terroryści z Ruchu dokonali zamachu bombowego na brytyjski jachtklub w Berlinie Zachodnim. Akcja ta była zemstą za śmierć 13 katolików w Londonderry (Ruch 2 Czerwca sympatyzował z Irlandzką Armią Republikańską). W maju tego samego roku organizacja przeprowadziła zamach na drukarnię koncernu Axel Springer w Hamburgu. W tym zamachu rannych zostało 17 osób[1][2].

Po tym gdy w więzieniu w ramach strajku głodowego na śmierć zagłodził się terrorysta Frakcji Czerwonej Armii Holger Meins, Ruch 2 Czerwca w ramach solidarności z RAF dokonał próby porwania sędziego Güntera von Drenkmanna. Akcja nie udała się, a w trakcie przepychanki sędzia został zastrzelony. W maju 1974 roku bojówkarze Ruchu zabili studenta Ulricha Schmückera, który był równoczesnym członkiem organizacji i informatorem policji. 27 lutego 1975 roku Ruch 2 Czerwca uprowadził Petera Lorenza, będącego kandydatem CDU na burmistrza Berlina Zachodniego. Za jego uwolnienie członkowie Ruchu zażądali uwolnienia z więzienia członków RAF-u, wypłacenia im po 120 tysięcy marek oraz przelotu samolotem poza granicę RFN. Rząd przystał na warunki terrorystów i wypuścił z więzienia 5 przedstawicieli RAF[1][2].

Działania grupy znacznie osłabiły aresztowania z 1975 roku. We wrześniu tego roku wpadł lider grupy Ralf Reinders. Jego zastępcą stał się Bommi Bauman, którego następcą został z kolei Rolf Heisser. 25 maja 1978 roku RAF, w podzięce za wcześniejsze akcje Ruchu 2 Czerwca, przeprowadziło napad na więzienie w Berlinie Zachodnim, skąd uwolniło Tilla Meyera z tejże organizacji. W tym samym roku Rolf Heißler został aresztowany w trakcie masowej akcji skierowanej przeciwko skrajnie lewicowym terrorystom w RFN[2]. Ruch 2 Czerwca w 1980 roku po wcześniejszych zmianach ideologicznych i przyjęciu programu zbieżnego z programem Frakcji Czerwonej Armii dokonał połączenia z tą organizacją[3][1][2].

Nazwa organizacji pochodzi od daty śmierci studenta Benno Ohnesorga, zastrzelonego przez policjanta Karl-Heinza Kurrasa podczas demonstracji 2 czerwca 1967[1].

Przypisy