Rudawa (powiat wołowski)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Rudawa
wieś
Państwo

 Polska

Województwo

 dolnośląskie

Powiat

wołowski

Gmina

Wińsko

Liczba ludności (III 2011)

173[2]

Strefa numeracyjna

71

Kod pocztowy

56-160[3]

Tablice rejestracyjne

DWL

SIMC

0882840

Położenie na mapie gminy Wińsko
Mapa konturowa gminy Wińsko, blisko centrum na prawo znajduje się punkt z opisem „Rudawa”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, po lewej znajduje się punkt z opisem „Rudawa”
Położenie na mapie województwa dolnośląskiego
Mapa konturowa województwa dolnośląskiego, u góry nieco na prawo znajduje się punkt z opisem „Rudawa”
Położenie na mapie powiatu wołowskiego
Mapa konturowa powiatu wołowskiego, u góry nieco na prawo znajduje się punkt z opisem „Rudawa”
Ziemia51°26′54″N 16°40′40″E/51,448333 16,677778[1]

Rudawawieś w Polsce położona w województwie dolnośląskim, w powiecie wołowskim, w gminie Wińsko.

W latach 1975–1998 miejscowość należała administracyjnie do województwa wrocławskiego.

Nazwa[edytuj | edytuj kod]

Dawne nazwy miejscowości: Seyfridaw (1437 r.), Seyffrodau (1736 r.), Seyfrodau (1787 r.) i Seifrodau (lata 1845-1945). Według Damrotha nazwa miejscowości, a przynajmniej jej pierwszy człon, Seif - jest pochodzenia osobowego i utworzona została od niemieckiego imienia Siegfried.

Historia wsi i dóbr[edytuj | edytuj kod]

Pierwsza historyczna wzmianka o miejscowości pochodzi z roku 1437. Początkowo na terenie wsi istniało 20 ½ łanów kmiecych. Wieś prawdopodobnie lokowana była na prawie niemieckim. Do roku 1734, 19 kmiecych łanów przeszło na własność tutejszego majątku szlacheckiego. W roku 1787, struktura społeczna wsi przedstawiała się następująco: 1 kmieć, 28 zagrodników i 6 chałupników. W tym czasie do wsi należał folwark polny Isoldenort (obecnie: Gołaszów). W roku 1830, wśród danych statystycznych pojawia się po raz pierwszy informacja o kolonii Leopoldshain (obecnie: Mysłoszów – przysiółek wsi Brzózka). Na terenie wsi istniała, wzmiankowana już w 1830 roku, szkoła ewangelicka. Patronami szkoły byli: właściciel tutejszych dóbr oraz właściciel wsi Brzózka. Mieszkańcy wsi wyznania katolickiego należeli do kościoła w Baszynie, natomiast ewangelicy uczęszczały do kościoła w Smogorzewie Wielkim. Właścicielem dóbr szlacheckich, w roku 1787 był hrabia Von Dyherrn. W tym czasie wzmiankowana jest, istniejąca na terenie majątku, siedziba szlachecka. Przed rokiem 1830 dobra przeszły na własność rodziny von Werder. W roku 1840 majątek został zakupiony przez podpułkownika von Lekow. Wzmiankowana w literaturze siedziba szlachecka, obecnie nie istnieje. Do dnia dzisiejszego, z zabudowy folwarcznej, zachowały się tylko nieliczne obiekty: spichlerz z początku XX w., chlewnia i stodoła. Budynki te są opuszczone i znajdują się obecnie, w złym stanie technicznym.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]