Ryjonos piżmowy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ryjonos piżmowy
Melogale moschata[1]
(Gray, 1831)
Ryjonos piżmowy
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ssaki
Podgromada żyworodne
Infragromada łożyskowce
Rząd drapieżne
Rodzina łasicowate
Podrodzina łasice
Rodzaj ryjonos
Gatunek ryjonos piżmowy
Podgatunki
  • M. m. ferreogrisea (Hilzheimer, 1905)
  • M. m. hainanensis Zheng & Xu, 1983
  • M. m. millsi (Thomas, 1922)
  • M. m. moschata (Gray, 1831)
  • M. m. sorella (G. M. Allen, 1929)
  • M. m. subaurantiaca (Swinhoe, 1862)
  • M. m. taxilla (Thomas, 1925)
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[2]
Status iucn3.1 LC pl.svg

Ryjonos piżmowy[3] (Melogale moschata) – gatunek niewielkiego drapieżnego ssaka z rodziny łasicowatych.

Występowanie[edytuj | edytuj kod]

Występuje we wschodnich Indiach, południowo-wschodniej Azji, południowych Chinach oraz na Tajwanie.

Charakterystyka[edytuj | edytuj kod]

Długość ciała: 33-43 cm Długość ogona: 14-23 cm Masa ciała: 1-3 kg

Budowa ciała podobna do kuny. Grzbiet barwy szaro- lub czarnobrązowej, strona brzuszna jaśniejsza. Na grzbiecie najczęściej biaława lub czerwonawa pręga. Na głowie czarne oraz żółtawe plamy. Układ plam na głowie jest cechą indywidualną każdego osobnika. Nos długi i ruchliwy, przypominający nos koati. Ogon puszysty, kończyny krótkie. Stopy wyposażone w długie, silne pazury służące do kopania.

Środowisko życia

Obszary leśne i trawiaste.

Tryb życia

Spędza dzień w samodzielnie wykopanych norach lub szczelinach skalnych. Na żerowanie wychodzi o zmierzchu i nocą. Tajwańskie ryjonosy są doskonałymi wspinaczami i można zaobserwować jak śpią w rozwidleniu konarów. Ryjonosy są dzikie i nieustraszone, zaatakowane lub w sytuacji bez wyjścia wydzielają, jak wiele łasicowatych okropny zapach.

Pożywienie

Jest wszystkożerny. Zjada małe ssaki, owady, dżdżownice, żaby oraz owoce.

Rozmnażanie

W maju lub czerwcu samica rodzi w norze 1 do 3 młodych. Są one długo zależne od mleka matki i obserwowano już w pełni wyrośnięte osobniki podczas ssania.

Podgatunki[edytuj | edytuj kod]

Wyróżnia się 7 podgatunków ryjonosa piżmowego[4]:

  • M. moschata ferreogrisea
  • M. moschata hainanensis
  • M. moschata millsi
  • M. moschata moschata
  • M. moschata sorella
  • M. moschata subaurantiaca
  • M. moschata taxilla

Przypisy

  1. Melogale moschata, w: Integrated Taxonomic Information System (ang.).
  2. Duckworth, J.W., Timmins, R.J., R., Roberton, S., Long, B., Lau, M.W.N. & Choudhury, A. 2008. Melogale moschata. W: IUCN 2015. Czerwona Księga Gatunków Zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) Wersja 2015.2. <www.iucnredlist.org>. (ang.) [dostęp 2015-07-19]
  3. Systematyka i nazwy polskie za: Włodzimierz Cichocki, Agnieszka Ważna, Jan Cichocki, Ewa Rajska, Artur Jasiński, Wiesław Bogdanowicz: Polskie nazewnictwo ssaków świata. Warszawa: Muzeum i Instytut Zoologii PAN, 2015, s. 158. ISBN 978-83-88147-15-9.
  4. Wilson Don E. & Reeder DeeAnn M. (red.) Melogale moschata. w: Mammal Species of the World. A Taxonomic and Geographic Reference (Wyd. 3.) [on-line]. Johns Hopkins University Press, 2005. (ang.) [dostęp 8 września 2009]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. Jacek Ring (red.) Leksykon Zwierząt – SSAKI (2001) Wydawnictwo Horyzont