Ryjonos piżmowy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Ryjonos piżmowy
Melogale moschata[1]
(Gray, 1831)
Ryjonos piżmowy
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ssaki
Podgromada ssaki żyworodne
Infragromada łożyskowce
Rząd drapieżne
Rodzina łasicowate
Podrodzina łasice właściwe
Rodzaj Melogale
Gatunek ryjonos piżmowy
Podgatunki

zobacz opis w tekście

Kategoria zagrożenia (CKGZ)[2]
Status iucn3.1 LC pl.svg
Systematyka Systematyka w Wikispecies
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Ryjonos piżmowy (Melogale moschata) – gatunek niewielkiego drapieżnego ssaka z rodziny łasicowatych.

Występowanie[edytuj | edytuj kod]

Występuje we wschodnich Indiach, południowo-wschodniej Azji, południowych Chinach oraz na Tajwanie.

Charakterystyka[edytuj | edytuj kod]

Długość ciała: 33-43 cm Długość ogona: 14-23 cm Masa ciała: 1-3 kg

Budowa ciała podobna do kuny. Grzbiet barwy szaro- lub czarnobrązowej, strona brzuszna jaśniejsza. Na grzbiecie najczęściej biaława lub czerwonawa pręga. Na głowie czarne oraz żółtawe plamy. Układ plam na głowie jest cechą indywidualną każdego osobnika. Nos długi i ruchliwy, przypominający nos koati. Ogon puszysty, kończyny krótkie. Stopy wyposażone w długie, silne pazury służące do kopania.

Środowisko życia

Obszary leśne i trawiaste.

Tryb życia

Spędza dzień w samodzielnie wykopanych norach lub szczelinach skalnych. Na żerowanie wychodzi o zmierzchu i nocą. Tajwańskie ryjonosy są doskonałymi wspinaczami i można zaobserwować jak śpią w rozwidleniu konarów. Ryjonosy są dzikie i nieustraszone, zaatakowane lub w sytuacji bez wyjścia wydzielają, jak wiele łasicowatych okropny zapach.

Pożywienie

Jest wszystkożerny. Zjada małe ssaki, owady, dżdżownice, żaby oraz owoce.

Rozmnażanie

W maju lub czerwcu samica rodzi w norze 1 do 3 młodych. Są one długo zależne od mleka matki i obserwowano już w pełni wyrośnięte osobniki podczas ssania.

Podgatunki[edytuj | edytuj kod]

Wyróżnia się 7 podgatunków ryjonosa piżmowego[3]:

  • M. moschata ferreogrisea (Hilzheimer, 1905)
  • M. moschata hainanensis Zheng & Xu, 1983
  • M. moschata millsi (Thomas, 1922)
  • M. moschata moschata (Gray, 1831)
  • M. moschata sorella (G. M. Allen, 1929)
  • M. moschata subaurantiaca (Swinhoe, 1862)
  • M. moschata taxilla (Thomas, 1925)

Przypisy

  1. Melogale moschata w: Integrated Taxonomic Information System (ang.)
  2. Melogale moschata. Czerwona Księga Gatunków Zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) (ang.)
  3. Wilson Don E. & Reeder DeeAnn M. (red.) Melogale moschata. w: Mammal Species of the World. A Taxonomic and Geographic Reference (Wyd. 3.) [on-line]. Johns Hopkins University Press, 2005. (ang.) [dostęp 8 września 2009]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. Jacek Ring (red.) Leksykon Zwierząt – SSAKI (2001) Wydawnictwo Horyzont