Ryjonos

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ryjonos
Melogale[1]
I. Geoffroy Saint-Hilaire, 1831[2]
Przedstawiciel rodzaju – ryjonos jawajski (M. orientalis)
Przedstawiciel rodzaju – ryjonos jawajski (M. orientalis)
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ssaki
Podgromada żyworodne
Infragromada łożyskowce
Rząd drapieżne
Rodzina łasicowate
Podrodzina łasice
Rodzaj ryjonos
Typ nomenklatoryczny

Melogale personata I. Geoffroy Saint-Hilaire, 1831

Synonimy
Gatunki

zobacz opis w tekście

Ryjonos[6] (Melogale) – rodzaj drapieżnego ssaka z rodziny łasicowatych (Mustelidae).

Występowanie[edytuj]

Rodzaj obejmuje gatunki występujące w Azji[7].

Morfologia[edytuj]

Długość ciała 30–40 cm, ogona 10–21 cm; masa ciała 0,8–3 kg[7].

Systematyka[edytuj]

Etymologia[edytuj]

Rodzaj Meles Brisson, 1762, borsuk; gr. γαλη gale – łasica[8].

Podział systematyczny[edytuj]

Do rodzaju należą następujące gatunki[6][9]:

Uwagi

  1. Gr. ελη helē, ειλη heilē – ciepło słoneczne; ικτις iktis – łasica (być może również ελος helos – bagno; ικτις iktis – łasica). Gatunek typowy: Helictis moschata J.E. Gray, 1831.
  2. Gr. ῥις rhis, ῥινος rhinos – nos; γαλη gale – łasica. Nowa nazwa dla Melogale.
  3. Gr. νησος nēsos – wyspa (= Borneo); ικτις iktis – łasica. Gatunek typowy: Helictis everetti Thomas, 1895.

Przypisy

  1. Melogale, w: Integrated Taxonomic Information System (ang.).
  2. I. Geoffroy Saint-Hilaire: Memmifères. W: C. Bélenger: Voyage aux Indes-orientales, par le nord de L'Europe, les provinces du Caucase, la Géorgie, L'Arménie at la Perse, suivi de détails topographiques, statiscques et autres sur le Pégou, les Iles e Java, de Maurice et de Bourbon, sur le Cap-de-Bonne-Espérance et Sainte-Hélène, pendant les années 1825, 1826, 1827, 1828. Cz. 3: Zoologie. Paryż: Arthur Betrand, 1831, s. 129. (fr.)
  3. J.E. Gray. Three new genera. „Proceedings of the Committee of Science and Correspondence of the Zoological Society of London”. 1 (8), s. 94, 1831 (ang.). 
  4. C.W.L. Gloger: Gemeinnütziges Hand- und Hilfsbuch der Naturgeschichte. Cz. 1. Breslau: A. Schulz, 1841, s. xxix, 75. (niem.)
  5. O. Thomas. Some Notes on Ferret-Badgers. „The Annals and Magazine of Natural History”. Ninth Series. 9, s. 194, 1922 (ang.). 
  6. a b Systematyka i nazwy polskie za: W. Cichocki, A. Ważna, J. Cichocki, E. Rajska-Jurgiel, A. Jasiński, W. Bogdanowicz: Polskie nazewnictwo ssaków świata. Warszawa: Muzeum i Instytut Zoologii PAN, 2015, s. 158-159. ISBN 978-83-88147-15-9.
  7. a b S. Larivière, A.P. Jennings: Family Mustelidae (Weasels and relatives). W: D.E. Wilson, R.A. Mittermeier: Handbook of the Mammals of the World. Cz. 1: Carnivores. Barcelona: Lynx Edicions, 2009, s. 635–636. ISBN 978-84-96553-49-1. (ang.)
  8. T.S. Palmer: Index Generum Mammalium, a List of the Genera and Families of Mammals. Washington: Government Printing Office, 1904, s. 408, seria: North American Fauna. (ang.)
  9. Wilson Don E. & Reeder DeeAnn M. (red.) Melogale. w: Mammal Species of the World. A Taxonomic and Geographic Reference (Wyd. 3.) [on-line]. Johns Hopkins University Press, 2005. (ang.) [dostęp 2015-07-19]
  10. T. Nadler, U. Streicher, C. Stefen, E. Schwierz, Ch. Roos. A new species of ferret-badger, Genus Melogale, from Vietnam. . 80 (5), s. 271-286, 2011. DOI: 10.1016/j.zoolgart.2011.08.004 (ang.).