Rynek w Tarnowie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
POL Tarnów COA.svg Tarnów
Rynek
Starówka
widok od strony ulicy Katedralnej, po prawej Ratusz
widok od strony ulicy Katedralnej, po prawej Ratusz
Położenie na mapie Tarnowa
Mapa lokalizacyjna Tarnowa
Rynek
Rynek
Położenie na mapie województwa małopolskiego
Mapa lokalizacyjna województwa małopolskiego
Rynek
Rynek
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Rynek
Rynek
Ziemia50°00′44,7″N 20°59′16,4″E/50,012414 20,987900
Kamienice po zachodniej stronie Rynku
Kamienice po południowej stronie Rynku
Kamienice po wschodniej stronie Rynku
Kamienice po północnej stronie Rynku

Rynek w Tarnowierynek miejski znajdujący na tarnowskiej Starówce. Wytyczony został w czasie lokacji miasta w 1330 r. zgodnie z zasadami średniowiecznej urbanistyki. Ma kształt nieregularnego czworokąta o wymiarach 87x82x72 m. Obecną zabudowę Rynku stanowią kamienice mieszczańskie powstałe w okresie od XVI do XIX w. Centralną część placu zajmuje renesansowy ratusz.

Ulice[edytuj | edytuj kod]

Z narożników Rynku odchodzą cztery pary ulic równoległych do pierzei:

Zabudowa[edytuj | edytuj kod]

Ratusz[edytuj | edytuj kod]

Ratusz znajduje się pośrodku Rynku. Pierwszy budynek ratusza wzniesiono w drugiej połowie XIV w. Obecny renesansowy powstawał w wyniku stopniowej przebudowy od XV do XVI w. Obecnie oddział Muzeum Okręgowego w Tarnowie.

 Osobny artykuł: Ratusz w Tarnowie.

Pierzeja zachodnia[edytuj | edytuj kod]

  • Budynek nr 2, (Kamienica pod św. Florianem) – wzniesiony w XVIII w. Początkowo jednopiętrowa, po przebudowie w 1928 r. dwupiętrowa.
  • Budynek nr 3, (Kamienica Rosowska) – wzniesiony w XVI w., później kilkakrotnie gruntownie przebudowywany. Od 1970 r. w budynku mieścił się internat Liceum Plastycznego. Od 2013 r. siedziba Muzeum Okręgowego.
  • Budynek nr 4, (Kamienica Nikielsonowska) – wzniesiony w 1747 r. jako budynek jednopiętrowy z sienią prowadzącą na dziedziniec (dzisiejszy Pasaż Tertila). Przebudowany w 1826 r. Początkowo był pałacem książąt Sanguszków, a później do 1912 pełnił funkcję pałacu biskupiego.
  • Budynek nr 5, (Kamienica Ratajewiczowska) – wzniesiony w XVI w. Od 1992 r. siedziba Tarnowskiego Centrum Kultury.

Pierzeja południowa[edytuj | edytuj kod]

Pierzeja wschodnia[edytuj | edytuj kod]

  • Budynek nr 13, (Kamienica Sakowiczowska) – wzniesiony w XVI w. dwupiętrowy budynek z arkadami podcieni.
  • Budynek nr 14 – wzniesiony w XVI w. dwupiętrowy budynek z arkadami podcieni (obecnie zabudowanymi). Obecnie w kamienicy mieści się hotel.
  • Budynek nr 15
  • Budynek nr 16 – wzniesiony w XVI w. dwupiętrowy budynek z attyką zrekonstruowaną w 1960 r. na podstawie obrazu Zygmunta Vogla.
  • Budynek nr 17

Pierzeja północna[edytuj | edytuj kod]

  • Budynek nr 18, (Kamienica Szynklerowska)
  • Budynki nr 19, 20 i 21 – trzy najbardziej charakterystyczne kamienice na tarnowskim Rynku. Wzniesione w XVI w. jednopiętrowe, z podcieniami, zwieńczone attykami. Wnętrza kamienic nr 20 i 21 zostały połączone w 1780 r. adaptując na kwaterę generała Richarda d’Altona, który z ramienia Austrii zajął miasto w 1772 r. W budynkach tych mieści się obecnie główna siedziba Muzeum Okręgowego w Tarnowie.
  • Budynek nr 22
  • Budynek nr 23
  • Budynek nr 24

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Norbert Orliński: Tarnów i okolice. Przewodnik. Warszawa: Sport i Turystyka, 1982. ISBN 83-217-2402-7.