Ryszard Nycz

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Ryszard Nycz (ur. 9 grudnia 1951) – profesor doktor habilitowany, polski teoretyk i historyk literatury, członek rzeczywisty Polskiej Akademii Nauk[1].

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Od 1975 jest pracownikiem Instytutu Badań Literackich PAN (od 1975), a od 1988 profesorem Wydziału Polonistyki Uniwersytetu Jagiellońskiego, gdzie prowadzi m.in. zajęcia z analizy dzieła literackiego w Studium Literacko-Artystycznym). Od 1990 jest redaktorem naczelnym dwumiesięcznika Teksty Drugie.

Zajmuje się teorią literatury oraz historią nowoczesnej i ponowoczesnej literatury i kultury. Jest kierownikiem Katedry Antropologii Literatury i Badań Kulturowych WP UJ. Doctor honoris causa m.in. Uniwersytetu Opolskiego (2008[2]).

Jest autorem około 150 publikacji. Redaktor m.in. tomów: Po strukturalizmie. Współczesne badania teoretycznoliterackie oraz Postmodernizm. Antologia przekładów.

Członek Polskiej Akademii Umiejętności oraz Collegium Invisibile[3].

Członek Interdyscyplinarnego Zespołu ds. Etyki w Nauce przy Ministrze Nauki i Szkolnictwa Wyższego.

Dzieła[edytuj | edytuj kod]

  • Sylwy współczesne. Problem konstrukcji tekstu, Warszawa 1984, Kraków 1996
  • Tekstowy świat. Poststrukturalizm a wiedza o literaturze, Warszawa 1995, Kraków 2000
  • Język modernizmu. Prolegomena historycznoliterackie, Wrocław 1997, 2002, 2013 (III wydanie, Wyd. Naukowe Uniwersytetu Mikołaja Kopernika).
  • Literatura jako trop rzeczywistości. Poetyka epifanii w nowoczesnej literaturze polskiej, Kraków 2001
  • Poetyka doświadczenia. Teoria – nowoczesność – literatura, Warszawa 2012

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Super User, Wydział I | Instytucja PAN, instytucja.pan.pl [dostęp 2017-03-14] (pol.).
  2. Doktoraty honoris causa Uniwersytetu Opolskiego.
  3. Lista tutorów Collegium Invisibile

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]